Η «λογική της δουλούλας ή έστω μπουκουλούλας!»

ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΡΑΣΣΑΣ
ΦΙΛΟΛΟΓΟΣ-ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΤΟΥ
ΝΙΚΗΤΑ ΑΡΕΤΑΚΗ «ΜΕ ΑΡΕΤΗ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗ ΓΙΑ ΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ»

«Αυτός! Αυτός, παιδί μου, δεν θα μας κάνει τις δουλούλες μας!», «Ψήφισέ τον, και μετά να δούμε ποιος θα σου κάνει τις δουλούλες σου;(!)»
Είναι το νέο μότο, το νέο όπλο (μετά από άλλα, τύπου κουίζ: «ποιος κρύβεται πίσω από τον Αρετάκη;» με ξεκαρδιστικές και ευφάνταστες επιλογές απάντησης) που βγάζουν από τις φαρέτρες τους όσοι έχουν θορυβηθεί με την απόφαση του Νικήτα Αρετάκη να διεκδικήσει τον Δήμο και να επιβάλει το αυτονόητο: τη νομιμότητα και κανονικότητα.
Αν όμως τα άλλα όπλα «χτυπούσαν» σε ένα ευαίσθητο -εν είδει κομματικής νομιμοφροσύνης- δεξιόστροφο ή αριστερόστροφο συναίσθημα, τούτο είναι πιο ισχυρό, διότι «χτυπάει» σε μια βαθιά, θαρείς, ριζωμένη αντίληψη που χρόνια, εδώ και πολλά-πολλά χρόνια, ταλανίζει αυτόν τον τόπο.
Είναι μια τοξική αντίληψη περί «μεγάλων και μικρών εξυπηρετήσεων» και ρουσφετιών, που, δυστυχώς, ορίζει, καθορίζει και μολύνει πολλά πράγματα.
Ορίζει, καθορίζει και μολύνει τη ζωή μας. Μαθαίνουμε να μην ορίζουμε εμείς τη ζωή μας και να αποζητάμε κάποιον «μεγαλοσχήμονα παράγοντα» που, με άνεση και ανακούφιση, του παραχωρούμε την εξουσία να την καθορίζει. Αποζητάμε έναν «πατρώνο» ή, εις το δοκιμότερον, έναν πατερναλιστή.
Ορίζει, καθορίζει και μολύνει την προσωπικότητά μας. Μαθαίνουμε να μη διεκδικούμε, να μην αγωνιζόμαστε για τα δίκαιά μας, να είμαστε μαριονέτες ή, εις το ζακυνθινότερον, «κουτσούνια» των άλλων.
Ορίζει, καθορίζει και μολύνει τον ατομικό μας βίο. Μαθαίνουμε να ακολουθούμε «υπόγειες διαδρομές» για να «βολευόμαστε» και να αποστρεφόμαστε τον δρόμο της Αρετής και της Ηθικής.
Ορίζει, καθορίζει και μολύνει τον συλλογικό μας βίο. Μαθαίνουμε να αξιώνουμε ό,τι υπηρετεί τις προσωπικές μας επιδιώξεις, παρακάμπτοντας συχνά τόσο τη νομιμότητα όσο και το δημόσιο συμφέρον, τροφοδοτώντας έτσι ένα «σάπιο σύστημα», απ΄ όπου ανδύεται η δυσοσμία της διαπλοκής και της διαφθοράς.
Και ασφαλώς, ορίζει, καθορίζει και μολύνει και τις πολιτικές μας επιλογές, προκρίνοντας συχνά πρόσωπα που υπηρετούν όλο αυτό το πελατειακό σύστημα.
Κάποιος, βέβαια, μπορεί να ισχυριστεί πως είναι δικαίωμά του να επιλέγει όποιον θέλει και να υποθηκεύει ακόμη και τον εαυτό του και τη ζωή του! Οφείλει, όμως, να αναλογιστεί ή καλύτερα να στοχαστεί κατά πόσο είναι δικαιώμά του να υποθηκεύει το μέλλον ενός τόπου και κυρίως το μέλλον των παιδιών του!
Γι’ αυτό, λοιπόν, ο Νικήτας Αρετάκης και όλοι εμείς στον Συνδυασμό «Με Αρετή και Τόλμη για τη Ζάκυνθο» με παρρησία δηλώνουμε προς πάσα κατεύθυνση:
«Όχι, δεν θα σας κάνουμε τις δουλούλες σας! Ούτε καν τις μπουκουλούλες σας! Μη μας ψηφίσετε! Γιατί ερχόμαστε για μια δουλειά και μόνο: Να πάμε μπροστά τούτον τον τόπο και να λογοδοτήσουμε μόνο στα παιδιά μας!»