Γουρούνες

Κι ήρθε η επιφοίτηση, να πάρουμε γουρούνες,
μόνο που για τον κίνδυνο, δεν χτύπησαν κουδούνες.

Χαρά, στο νέο απόχτημα, για Ζάκυνθο ότι πρέπει,
και το οδικό το δίκτυο… αυτό κι αν επιτρέπει.

Κι ύστερα.. είναι κόσμημα, να βλέπεις τα μπαούλα,
που ‘ναι τσου ωραίους δρόμους μας, πανέτοιμα για ούλα.

Σαρτένουνε, τσι λούμπες τσους, φταρνίζονται στο γκάζι,
και στη στιγμή σ’ αλλάζουνε, σε κάνουν καμικάζι.

Αυτό το κατασκεύασμα, ας φαίνεται γελοίο,
έχει τη δυνατότητα, γιατί είναι εργαλείο.

Σε στέλνει στον αγύριστο, δίχως να καταλάβεις,
λίγες οι πιθανότητες, στην τούμπα να προλάβεις.

Κι ας έχει καλό πάτημα, με τη πλατιά τη ρόδα,
να κλαίμε άδικα ζωές, εδώ είναι στη μόδα.

Φαγάνες οι γουρούνες μας, δεν έχει σημασία,
καθότι είμαστε άμυαλοι, και ούλοι σε αφασία.

Καθότι τα συμφέροντα, δεν ακουμπούν το θέμα,
και δεν ανακατεύονται, αν στάξει λίγο αίμα.

Τυφλοί στο κέρδος γίναμε… σ’ όλα, και δεν βοηθάει,
πολλά μαύρα διαφαίνονται, και το νησί βυθάει.

Χαμός σε κάθε ατύχημα, ώρες οι συζητήσεις,
μα δεν μπορείς να αρνηθείς, ούτε και να απαντήσεις,

Και πρέπει να ‘σαι πειστικός, στο λόγο ακροβάτης,
δεν φταίει η γουρούνα μας, ούτε κι ο αναβάτης.

Δεν φταίνε οι δρόμοι σίγουρα, ούτε οι στενοσίες,
φταίει τση νιότης το όνειρο, που κάνει βουρλισίες.

Ο τουρισμός, λέξη γλυκιά, και η πληγή να τρέχει,
νησί με τόσα τραύματα, και απώλειες θα έχει.

Είναι κι αυτές στο πρόγραμμα… ο… στημένος δολοφόνος,
στο πρόγραμμα αν θέλετε, κι ο ανθρώπινος ο πόνος.

Τι φέρνει ένα ατύχημα; τι φταίει κατά βάθος;
η απροσεξία θα ‘λεγα, το ανθρώπινο το λάθος.

Και τ΄ ακατάλληλο όχημα, σ’ αυτούς… που αυτός αφήνει,
είναι μυαλού και έμπνευσης, το ΜΠΑΜ πότε θα γίνει!!!

φωτο: Eretikos