Συλλογισμοί και ψίθυροι

Άλλαξε θέση ο καιρός, μα αυτό δεν με τρομάζει,
κι αν φέρνει πίκρες, στεναγμούς, τίποτα δεν αλλάζει.
Κατά καιρούς και η ζωή, βαθιά είναι γραμμένο,
καθένας με τη μοίρα του, και μ’ ένα πεπρωμένο.
Και πολεμάμε μυστικά, γιατί περνάμε ωραία,
πνίγοντας μεσ’ το αίμα μας, αισθήματα λαθραία.
Με τα σωστά.. και λάθη μας, μαζί τους προχωράμε,
με σκέψη και με λογική, την αντοχή μετράμε.
Και σκέφτομαι τα διάφορα, π’ αντλούνται απ’ τη ψυχή μας,
τα θέλω και τα έχω μας, στην αναζήτηση μας.
Όσα χαιρόμαστε καλά, μας είναι τώρα λίγα,
όλη η ζωή μια πρόκληση, μια κοφτερή λεπίδα.
Φτωχό το δυσανάλογο, χαμένη ισορροπία,
δρόμοι ονείρων συντηρούν, ευαίσθητα σημεία.
Φθορά στο χρόνο χρώματα, τοίχοι που ξεθωριάζουν,
κι όσο περνάει ο καιρός, τα δώρα τους μοιράζουν.
Και πέφτεις απ’ το θρόνο σου, γιατί το θέλουν άλλοι,
μ’ ένα τσιγάρο καρτερείς, για τη ζωή και πάλι.
Συλλογισμοί και ψίθυροι.. είναι παραγωγή μας,
της λογικής το γνήσιο, η νυν συνείδηση μας.
Αυτή η ζωή είναι μικρή, για άλλους είναι μεγάλη,
για κάποιους άλλους βαρετή, και ψάχνουν για μιαν άλλη.
Ίσως κάποια τους όνειρα, πάντα να αναστέλλουν,
π’ όμως αυτοί τα καρτερούν, και να τα ζήσουν θέλουν.
Να ζήσουν το ελεύθερο.. μακριά από τα πρέπει,
που βγάζουν τύψεις, ενοχές, στο μάτι που σε βλέπει.
Μη δείξεις ελαττώματα.. σε κρίνει η κοινωνία,
να μη το δουν προσωπικά, έχεις την αγωνία.
Και πρέπει να ισορροπείς, ενώ κουνάει το κύμα,
και να σε δέρνει η βροχή, σ’ ένα μοβόρο κλίμα.
Όλοι μας ταξιδεύουμε, στο χρόνο του περίπου,
ψάχνοντας να ‘βρούμε που ζουν, τα άνθη αυτού του κήπου.
Σε μια γη βρεθήκαμε, ανθρώπινο χαρμάνι,
καθένας με ένα Γολγοθά, και εξ ακανθών στεφάνι!!!