Αλλά…

Στέλιος Πέττας, Κοινωνιολόγος, Προϊστάμενος Τμήματος Κοινωνικής Πρόνοιας Κοινωνικής Πολιτικής και Προστασίας Δημόσιας Υγείας Δήμου Ζακύνθου.

Το «Αλλά» είναι ένας αντιθετικός σύνδεσμος, που χρησιμοποιείται για να δηλώσει ότι ο όρος ή η πρόταση που ακολουθεί έχει αντίθετο περιεχόμενο από την πρόταση που προηγείται.
Το «Αλλά» είναι συνώνυμο με το «μα» και το «όμως», αλλά υποδηλώνει κάτι περισσότερο αντιθετικό. Εμπεριέχει πολλή περισσότερη άρνηση…
Το ακούμε συχνά…, συχνότατα και μάλιστα μετά από δηλωτική φράση, του τύπου για παράδειγμα «Δεν είμαι ρατσιστής»
Και μετά από αυτήν τη δήλωση (που παρεμπιπτόντως, κατά βάση, δεν του την έχει ζητήσει ο συνομιλητής), έρχεται ένα θεόρατο «Αλλά» για να σαρώσει τη δήλωση και να αποκαλύψει πόσο περιορισμένη είναι η ανεκτικότητα του συγκεκριμένου προσώπου….
Ξέρετε, η ανεκτικότητα, είναι μια εσωτερική δύναμη που εκφράζεται με τη δεκτικότητα σε άλλες απόψεις, (στα όρια του μέτρου, εννοείται) και που επιτρέπει στον άν¬θρωπο να σέβεται και να κατανοεί τη διαφορετικότητα ατόμων, ομάδων, λαών, ιδεών, με στόχο τη δημιουργική προσέγγιση και την πρόοδο, ατομική και συλ¬λογική. Και η δεκτικότητα αυτού του σεβασμού και αυτής της κατανόησης, υποδηλώνει την ύπαρξη ή την απουσία ενδοσκόπησης και πνευματικής καλλιέργειας. Την ύπαρξη ή την απουσία, από την άλλη πλευρά, απολυτότητας, δογματισμού, προλήψεων, φανατισμού, μαζοποίησης….
Αυτό το «Αλλά» σε ότι αφορά στο παράδειγμά μας, αποκαλύπτει, λοιπόν, τη μη αποδοχή του άλλου, όπως είναι, τη μη αναζήτηση τρόπων συνύπαρξης, τη επικέντρωση εγωιστικά σ’ έναν μίζερο ελεγχόμενο μικρόκοσμο υποτιθέμενης και έτσι εκλαμβανόμενης ασφάλειας.
Τι κι αν δηλώνεις, μη ρατσιστής, όταν μετά το μεγαλοπρεπές «αλλά» σου ακολουθούν (ακατασχέτως) μύρια όσα, που αποδεικνύουν το πόσο πολύ ρατσιστής είσαι, πόσο πολύ ανασφαλής και περίκλειστος στο κόσμο σου βρίσκεσαι…
Βεβαίως και υπάρχουν διαφορετικές γνώμες και πάντοτε και για όλα τα ζητήματα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις και θεωρήσεις, όμως (συνήθως) μετά από δηλωτική (εξαγνιστική) θέση, πρόταση του τύπου «εγώ δεν είμαι ρατσιστής» δεν ακολουθούν επιχειρήματα και διαφορετικές απόψεις, μα μόνο η άρνηση της δήλωσης αυτής και μάλιστα απολύτως τεκμηριωμένη!
Όσο κι αν νομίζουμε, ότι η δήλωση που ύστερα αρνιόμαστε, με τη χρήση του «αλλά» φτιάχνει την εικόνα που θέλουμε να μας βλέπουν οι άλλοι, αυτή η συμμετρική λεξούλα που παίζει με το άλφα και το λάμδα, αποκαλύπτει και ξεγυμνώνει…

φωτο: Rodosreport.gr