Μετράω ως ψηφοφόρος

Σκέφτομαι τούτη η ζωή, πως τα ΄χει καταφέρει,
που πάμε, που βαδίζουμε, ούτε κι αυτή δεν ξέρει.

Δεν ξέρει πούθε στρίβουνε, και πούθε κάνει στάση,
με τσι αλλαγές που γίνονται, κι εφτούνη τα ΄χει χάσει.

Ανθίζει η απομόνωση, στην σύγχρονη τη μπόρα,
και δεν υπάρχει επιλογή, τυφλά σου λέει προχώρα,

Παλιά ήταν αλλιώτικα, τρώγαμε και λεμόνια
μα ήρθαν τα ξενόφερτα, και τα μοντέρνα χρόνια.

Με καίει η ερώτηση, με τρώει και το χέρι,
στο δρόμο ο συνάνθρωπος, με ξέρει ή δεν με ξέρει;

Και προλογίζω όλα αυτά, για να ΄ρθω στο δια ταύτα,
που λένε τα παράπονα, βάλε φωτιά και κάφτα.

Ζούσα στην απομόνωση, μέχρι προχθές… ωραία;
και ξαφνικά θυμήθηκαν, τσου κάνω για παρέα.

Ένα πρωί θυμήθηκαν πως ούλοι μ΄ αγαπάνε,
στο ίδιο πεζοδρόμιο, να μ΄ απαντήσουν πάνε.

Το κινητό λαμπάδιασε, ζεστή και η καλημέρα,
με τρόπο και με υπόκλιση, λένε την καλησπέρα.

Έχω μεγάλη ζήτηση.. όχι σαν κανταδόρος,
τυγχάνει να ΄χω εκτίμηση, μόνο σαν ψηφοφόρος.

Οι εκλογές πλησιάζουνε, κι όλα έχουν αλλάξει,
ο φιόγκος που με απέφευγε, τώρα θα με κοιτάξει.

Και έχει τόσα να μου πει, λόγια και θεωρίες,
που γίνονται μικροί σοροί, και με τα… ΘΑ, καρίες.

Εκείνο που δεν λέει κανείς, φίλοι συνοδοιπόροι,
είναι για ότι τάζουνε, που θα βρεθούν οι πόροι.

Αλλά δεν χάνουν τίποτα, μα ούτε και πληρώνουν,
στο βήμα… που ΒΑΡΕΘΗΚΑ, να λένε καμαρώνουν.

Τα λέω εκ πείρας όλα αυτά, και ο καθείς το ξέρει,
στον τόπο μας την άνοιξη, μόνο ο καιρός θα φέρει.

Προεκλογική περίοδος, και ο μπαρμπαμυτούσης,
που δεν χαλάει τσι καρδιές, και ότι θες θα ακούσεις.

Ανακοινώνει πράματα, που ωραία τα προφέρει,
και για την υλοποίηση… ούτε κι αυτός δεν ξέρει.

φωτο: tp24.it