O ζευγολάτης

Μεγάλη ασπούδα ο άνθρωπος, για να καλλιεργήσει,
και για να ζέξει τα παιδιά, σημαίνει ότι έχει αργήσει.

Σημαίνει τα εργαλεία του, θα έχουν πάθει βλάβη,
το χτήμα θέλει όργωμα, και πρέπει να προλάβει.

Έχει Τρακτέρ και σκαφτικά, Μινώταυρο… κι ακόμα,
και δεν το αφήνει με μονό, σβολοκοπάει το χώμα.

Έχει κομάτι αίρεση, λάθη δεν επιτρέπει,
τα θέλει ούλα στην ώρα τσους, τα θέλει όπως πρέπει.

Δαμάζει τα προβλήματα, στα μάτια τα κοιτάει,
του χάλασε μηχάνημα… αυτός δεν σταματάει.

Εε ρε παιδιά στα δύσκολα, τι κάνει ο νοικοκύρης,
και τι τραβάει να σας πει, ο γιος ο καλομοίρης.

Θα κάμει και το άλογο, θα κάμει το μουλάρι,
όπως ετούτο το υνί, τραβάνε δύο γαϊδάροι.

Έχει δυο βόδια στο ζυγό, παλεύει να το κάμει,
με το΄να χέρι το άροτρο, με τ΄αλλο το καλάμι.

Τρακτέρ με βλάβη.. άχρηστο, Μινώταυρος… πιστόνα,
και δεν κωλώνει αν βρεθεί, πίσω έναν αιώνα.

Αγρότης τση παράδοσης, και πριν να βγουν μαχαίρια,
χωράφια, αμπέλια, φύτεμα, τα΄σκαβε με τα χέρια.

Και έεει τραβάτε δυνατά, ίσα και λίγο ακόμα,
η ανάσα ήρθε στα όρια, και η ψυχή στο στόμα.

Εδώ, έχει κάτι να μας πει, κι αν δεν το νιώθεις ρώτα,
για να παράγει αυτή η γη, θέλει πολύ ιδρώτα.

Τα λέει ο Ντάσης όλα αυτά, ορθά, κοφτά, και σκέτα,
αν την αφήσεις μια φορά, θα σε αφήσει δέκα.

Μα κι ο Δημήτρης μηχανή, μικρός απ΄το σχολείο,
είναι στο μόχθο στη δουλειά, τση γης πολυεργαλείο.

Αν χρειαστεί καμία φορά, μέχρι το αλέτρι πιάνει,
πέφτει με φόρα στη δουλειά, κι όσο η αντοχή του φτάνει.

Στη γη, στο χώμα η κούραση, σαν λέξη δεν υπάρχει,
κι όσοι ασχολούνται με αυτή, πρέπει να είναι βράχοι.

Σκληρή η δουλειά τση αγροτιάς, μα έχει υπερηφάνεια,
γιατί παλεύει τσου καιρούς, τσι αρρώστιες, τα ζιζάνια.

φωτο: argolikivivliothiki.gr