Χαρταετοί

Τα πάρτη τελειώσανε, και η λύσσα η μεγάλη,
κι ούλοι αετοί θα γίνουμε, να δω που θα μας βγάλει.

Ο Αίολος τον άνεμο, θα στείλει στη χαρά μας,
κι εμείς για να πετάξουμε, μετράμε την ουρά μας.

Μετράμε τα προσόντα μας, τη δύναμη του αέρα,
για να σταθούμε αετοί, στον κόσμο… στον αιθέρα.

Πολλοί θα προσπαθήσουμε, απλοί… και φημισμένοι,
ύψος όμως θα πάρουνε, μόνο οι ζυγισμένοι.

Και είναι λίγοι οι τυχεροί, ψηλά που βόλτες φέρνουν,
γιατί οι άλλοι προσπαθούν, μα δεν τα καταφέρνουν.

Και δεν είναι το δύσκολο, ούτε ο ήλιος καίει,
σ΄ αυτό αν αποτύχουμε, η λογική μας φταίει.

Υπάρχουνε τριγύρω μας, πολύξερα ξεφτέρια,
που σπάγκο θε να πιάσουνε, με τα αφράτα χέρια.

Ποιός αετός θα εμπιστευτεί, μ΄ εφτούνα να πετάξει;
αυτά τα χέρια θα κοπούν κι η τύχη του θα αλλάξει.

Το ΄δαμε, γιόρτασε ο λαός, πολλά τα σαρτοκόπια,
σαν πρόβατα στην έρημο, που βρήκαν βοσκοτόπια.

Ούλοι μας εδηλώσαμε, βαθιά ενθουσιασμένοι,
σε μια πόλη λογικών, παντού μπλοκαρισμένη.

Μα θα λυθεί το πρόβλημα, το είπαν οι φωστήρες,
κι εφτούνη η εξεύρεση, θα εορταστεί με μπίρες.

Θα ετοιμαστούν χαρταετοί, ψηλά για να πετάξουν,
να ΄χουν εικόνα.. τα πουλιά, τα πάρκινγκ, που θα φτιάξουν.

Θα δούνε κι άλλα από κει, χρόνια παρατημένα,
που στο ρυθμό τση μουσικής, ήταν ευτυχισμένα.

Μα μπέρδεψα τη μάσκα μας, μαζί με κακοήθειες,
προσπάθησα τα ψέματα, για να τα πω αλήθειες.

Για αυτό πήραν απόφαση, στον χώρο περισσεύω,
και να μπορώ σαν αετός.. δεν πρέπει να ανέβω.

Όμως ο αέρας και ο καιρός, θέλει με εμάς να παίξει,
να δούμε τσι παλάμες μας, ποίο σκοινί θα αντέξει.

Ποιος σπάγκος τόσο τράβηγμα, θα αντέξει ο καημένος,
μα να σας πω το μυστικό; εμέ είναι κερωμένος.

φωτο: enikos