Τάρανδος

Έσπασα το κεφάλι μου, τι θα ντυθώ εφέτος,
καθότι από γκόμενα, έτυχε να ΄μαι σκέτος.

Εκείνη με σουλούπωνε, πάντα τα καρναβάλια,
μέχρι αρχαίο Έλληνα με ΄βγαζε με σανδάλια.

Προτίμηση είχε… Τάρανδο, μ΄ έφτιανε και κουτσούνι,
παπά ιεραπόστολο, ελαφρών ηθών εφτούνη.

Και ουου… πως το γλεντάγαμε, με κέφι μα τον Άγιο,
είχε και σκήπτρο στο δεξί, το κέρατο το τράγιο.

Σε πάρτη βράδια, σε χορούς, πολλές οι εμφανίσεις,
και κώλο να μου πιάσουνε, μου ΄λεγε μη τσινήσεις.

Έτσι είναι το έθιμο, στην τρέλα στέλνεις πάσα,
γιατι αν δεν στείλεις θα σε πουν, ή κερατά, ή μπαγάσα.

Τέλια τα περνάγαμε, για αυτό, καλή τση ώρα,
πάντα με το χαϊδευτικό, τση μίλιε ούλη η χώρα.

Δεν ήμουνα ο τυχερός, τα σπάσαμε μια μέρα,
τσι χάλασα τα σχέδια, που αρρώστησα Δευτέρα.

Ήθελε για αποτρίχωση, να πάει η καημένη,
εκεί που τη μαδάγανε, και ερχόταν κουρασμένη.

Τώρα που είμαι μόνος μου, ψάχνω τι να φορέσω,
να προσελκύσω βλέμματα, αλλά και να αρέσω.

Φέρνω στο νου μου διάφορα, πολιτικά μουσούδια,
κομπλέ.. και αμακιγιάριστα, ληστές και αγγελούδια.

Μανάβης θα ΄θελα, παππούς, με φρούτα στο πανέρι,
ή καραγκιόζης των σκιών, με το μακρύ το χέρι.

Αρριανός καθαριστής, π΄ ούλοι θα με κοιτάνε,
για να μαζεύω εκλογικές, τρίχες όσων μαδάνε.

Ως χατζιαβάτης, δεν… θα πω, ως Νιόνιος δεν πιστεύω,
διάολος κάπως μου ΄ρχεται, μυαλά να ανακατεύω.

Πως θα ΄βγω στον καρνάβαλο, που ΄σαι μορέ φιφίκα;
ζητάω συγνώμη δύο φορές, που σ΄ έλεγα κατσίκα.

Η τσίχλα φταίει στο στόμα σου, που πήγε να με πνίξει,
ούλο το 24 ωρο, μου ΄χε πληγές ανοίξει.

Οι επιλογές φινήρανε, μόνο μια μου μένει,
είναι η στολή του Τάρανδου, που ΄χει σιδερωμένη.

φωτο: tapetsaries.woodline.gr