Ο Αγαθοκλής

Καλός, με τόνο ο Αγαθοκλής, είν΄ όνομα και πράμα,
νομοταγής, φιλήσυχος, και σαν παρέα χάρμα.

Έχει τσι ταλαιπόριες του, με ξένα και δικά του,
πολλά σκαμπανεβάσματα, ζωή απάνου κάτου.

Όμως παλεύει ο ήρωας, καλή και η διάθεσή του,
να κάμει οικογένεια, ήταν απόφασή του.

Ήταν για τα επακόλουθα, και προετοιμασμένος,
στην πλάτη το σαμάρι του, στη μέση φασκιωμένος.

Την τσέπη του την όριζε, έμαθε και να κτίζει,
κι όπως όλα τουμπάρισαν, τώρα δεν την ορίζει.

Πολλές φορές το σκέφτεται, πως τα ΄χει καταφέρει,
μα δεν του ανήκει τίποτα, σε ούλα βάζουν χέρι.

Και πως θα πει το σπίτι του, δικό μου συμφορά του,
χέρι απο δω, χέρι απο κει, φτάνουν και στην κυρά του.

Αυτό δεν κοντρολάρεται, αλλά και δεν αλλάζει,
χουφτώνεται η σχέση του, και βήχει δεν τον νοιάζει.

Και γίνεται επικίνδυνη, μια τέτοια ατονία,
είναι σαφές το μήνυμα, χαλάει η κοινωνία.

Προβλήματα έχει ο Αγαθοκλής, με τα οικονομικά του,
μια γρίπη που επηρέασε, και τα αισθηματικά του.

Ο φίλος μας ο εξαίρετος, πουν όνομα και πράμα,
πληγή έξω απ΄ το σπίτι του, μέσα περνάει δράμα.

Χτυπάνε οι πόρτες που και που, με νεύρα και με γκρίνια,
για να ηρεμήσουν οι πλευρές, το ρίχνουν στα μαρτίνια.

Ήρθε η φθορά του χρόνου τσους, και τα παιδιά μεγάλα,
παρ΄ ότι δεν τον στήριξαν, δεν τσου ΄λειψε το γάλα.

Πληρώνει απ΄ τον ιδρώτα του, πολιτικά μαμούνια,
που πάντα με το ψέμα τσους, του τα΄καναν κουδούνια.

Που ακόμα οι επιτήδειοι, με κόλπα θα βαδίσουν,
που πάνου από το σώμα του, και τρίχες θα μαδήσουν.

Μάρτυρας είναι ο Αγαθοκλής, και ιστορία αφήνει,
μπορεί σαν τον Παϊσιο, και Άγιος να γίνει.

Έχει χαζέψει ο φουκαράς, φορώντας τα καλά του,
πολιτικοί μαφιόζιδες, του πήραν τα μυαλά του.

φωτο: ingr