Το ρομπότ

Ρομπότ θε να γινόμουνα, και με παραμορφώσεις,
τα χέρια μου μυδράλια, μαχαίρια να καρφώσεις.

Αρματωμένο όχημα, με δέκα πολυβόλα,
οβίδες, βόμβες, πύραυλους, ραντάρ και φλογοβόλα.

Για να μη βρίσκω αντίσταση, σε ότι εγώ θελήσω,
και τα καλά συμφέροντα, με κόλαση να λύσω.

Να ισοπεδώνω τσου λαούς, καρδιές να ξεριζώνω,
ρομπότ θα είμαι άψυχο, και πλάτες θα γαζώνω.

Γιατί να κάνω όλα αυτά, γιατί να καταστρέφω;
λάθος ήταν η σκέψη μου, και στην αρχή επιστρέφω.

Ρομπότ θε να γινόμουνα, και απορροφητήρας,
να δρω κατά περίπτωση, και σαν ανεμιστήρας.

Να απορροφάω τσου καημούς, την πίκρα και τον πόνο,
και η δροσιά απ΄ τ΄ αέρι μου, να φέρνει αγάπη μόνο.

Να φέρνω φρέσκο φύσημα, οξυγόνο τσου ανθρώπους,
βοήθεια στην ανάσα τσους, να ΄μαι με χίλιους τρόπους.

Να διαχωρίζω άχυρα, με στάρι όταν θερίζω,
ελιές από τα φύλλα τσους, μυαλά να καθαρίζω.

Να παίρνω σκόνη από παντού, και τα κακά ζιζάνια,
να ΄χω γυαλί τον άνθρωπο, και κάθε επιφάνεια.

Να παίρνω, ανεμοστρόβιλος, και τσι κακές τσι σκέψεις,
να εξαφανίζω σχέδια, για όπου έχουν βλέψεις.

Να φέρω σβούρα όλη τη γη, να αλλάξω τον αέρα,
να αρχίσει απ΄ το ξημέρωμα, άλλη κοσμοπρεμιέρα.

Να σπείρω αγάπη και ζωή, να ΄χει γλυκό το βλέμμα,
στο χώμα που μας χώνεψε, στο ποτισμένο με αίμα.

Και να ΄χει κέφια ο Ουρανός, κι η φύση να γιορτάζει,
να ΄χει γαλήνη η θάλασσα, κι η αυγή δροσιά να στάζει.

Να αγαπώ τον ίσκιο μου, γιατί δεν θα ΄χει μίσος,
τα λόγια μας τα σίγουρα, γιατί δεν θα ΄χουν ίσως.

Ρομπότ θε να γινόμουνα, και τέρας να θυμίζω,
να φτιάχνω δρόμους γέφυρες, σιτάρια να θερίζω.

Ένα πολυμηχάνημα, δίνες πολλές να φράξω,
να ΄χω τιτάνια δύναμη, το κόσμο μας να αλλάξω.

φωτο: BBC