Και φέτος με τις λάντζες…

Μια ακόμη σεζόν ετοιμαζόμαστε να ξεκινήσει και κανείς δεν λέει να αντιληφθεί πως εάν κάτι αποτελεί τον καλύτερο τρόπο ανάδειξης και προβολής ενός τουριστικού προορισμού είναι ο τομέας της κρουαζιέρας. Αυτό ισχύει ακόμα και για εκείνους με ελλιπείς υποδομές όπως το νησί μας. Αυτό προφανώς είναι που μας φέρνει στο νου τους στοίχους του Βαγγέλη Γερμανού “Kρουαζιέρα θα σε πάω, γιατί σε νοιάζομαι και σ’ αγαπάω” για να λέει, όμως, Ζάκυνθο αντί για Μύκονο και Σαντορίνη θα πρέπει να φτιαχτεί προβλήτα.
Και εδώ είναι που μας πιάνει το παράπονο στο Τζάντε και σκεφτόμαστε το “όρσε γαμπρέ κουφέτα”! Στη Ζάκυνθο, την ίδια στιγμή ψάχνουμε κάθε είδους brand name και αναθέτουν εκπόνηση μελετών με βάθος χρόνου στην εφαρμογή της. Τρέχουμε να προκάνουμε να συντηρήσουμε (sic) το ναυαγιο μπας και σακατευτεί κανένας. Μήπως είμαστε πέσε πίτα να σε φάω και περιμένουμε μόνο από τους ιδιώτες τουριστικούς επιχειρηματίες να σώσουν την παρτίδα;
Αντί, λοιπόν, να μας απασχολεί πως θα προχωρήσει η υλοποίηση νέα προβλήτας, ασχολούμαστε με το ποιος το οραματίστηκε, ποιος το παρήγγειλε, ποιος το ξεκίνησε, ποιος έδωσε το πρώτο ευρώ, σε τι κόμμα ανήκει εκείνος που βοηθά, ποιος είναι λιγότερο ή περισσότερο υπεύθυνος, σε ποιο μώλο θα κατασκευαστεί και ου το καθεξής.
Θα το επαναλαμβάνουμε μέχρι τελικής πτώσεως… Τους Ιθαγενείς δεν θα μπορούμε πλέον για πολύ ακόμη να τους ξεγελάμε με χάντρες! “Πάρτε το αλλιώς”… υπάρχει χρόνος. Διαφορετικά καλή σας νύχτα…