ΙΓΜΕ για “Ναυαγιο” || Μέτρα απαγόρευσης και περιορισμοί στην πρόσβαση

Μια σειρά από άμεσα μέτρα σε άμεση συνάρτηση με την ασφάλεια των επισκεπτών της πιο διάσημης παραλίας του κόσμου, το “Ναυάγιο”, αλλά και της ευρύτερης περιοχής προτείνει στο πολυσέλιδο Πόρισμά του, ο Τεχνικός Γεωλόγος της Διεύθυνσης Τεχνικής Γεωλογίας του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών Δρ. Λάμπρος Πυργιώτης.
Μετά την αυτοψία που πραγματοποίησε και αφού ανέλυσε τα δεδομένα και τις φυσικές διεργασίες που καταγράφονται, προτείνει τα μέτρα που θα πρέπει να λάβουν οι τοπικές αρχές και συναρμόδιοι Φορείς. Αυτά είναι αφενός η απαγόρευση της κολύμβησης για περιβαλλοντικούς και χωροταξικούς λόγους και αφετέρου η πρόσβαση από θαλάσσης σε απόσταση όχι μικρότερη των 25 μέτρων εκατέρωθεν του πλοίου, και η μη ανεξέλεγκτη πρόσβαση των επισκεπτών που το παρατηρούν από ψηλά.
Παράλληλα ζητά την εκτέλεση τεχνικογεωλογικής – γεωτεχνικής μελέτης με διττό σκοπό τη διερεύνηση της δυνατότητας εφαρμογής παθητικών μέτρων σε θέσεις που δυνητικά μπορούν να λάβουν χώρα αστάθειες και τη ζωνοποίηση της παραλίας σε περιοχές ασφαλούς προσέγγισης. Επίσης, θεσμοθέτηση τακτικών επιθεωρήσεων των πρανών περιμετρικά της παραλίας από εξειδικευμένο προσωπικό και απαγόρευση της ανεξέλεγκτης πρόσβασης επισκεπτών στην ευρύτερη περιοχή της Μονής του Αγίου Γεωργίου στις Βολίμες.
Με την νέα χρονιά να διανύει τις πρώτες ημέρες της και τέσσερις μήνες να έχουν μεσολαβήσει από το περιστατικό της κατολίσθησης που έφερε καθένα προ των ευθυνών του για τους κινδύνους που υπάρχουν, κοινη είναι η πεποίθηση ότι οι μελέτες για την περιοχή δεν πρέπει να καθυστερήσουν άλλο.
Ενω οι μήνες από τον περασμένο Σεπτέμβρη περνούν και ο χρόνος για την έναρξη της νέας τουριστικής σεζόν μετρά αντίστροφα, το ερώτημα που πλανάται και προβληματίζει άπαντες είναι εάν αναρωτιόμαστε όλο και περισσότερο κατά πόσο η παραλία του “Ναυαγίου” θα είναι έτοιμη να υποδεχτεί τους καλοκαιρινούς επισκέπτες της.
Μήπως τα έχουμε φορτώσει όλα στον “κόκορα” ή με άλλα λόγια στην κεντρική εξουσία; Που και αυτή είτε δείχνει μια παρακμιακή πορεία σε σημαντικά για τον τόπο ζητήματα, είτε δεν δέχεται την απαραίτητη πίεση ή επιρροή από τους ντόπιους παράγοντες για να τα λύσει.
Πως μπορούμε εμείς που ζούμε σε αυτόν τον τόπο, να αφήνουμε το δώρο της φύσης που λέγεται Ζάκυνθος, να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο χωρίς να κάνουμε κάτι για να το οργανώσουμε;
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει πόσο θα διαρκέσει το “μέχρι νεωτέρας” για το Ναυάγιο. Ωστόσο, μέχρι την επόμενη τουριστική σεζόν θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η οποιαδήποτε δράση ασπίδας προστασίας και να μην είμαστε ακόμη στο στάδιο της αναζήτησής της. Συνήθως οι καλές ευχές για την επόμενη χρονιά παραγκωνίζουν το διάλογο και τη μελέτη, αφήνοντάς τα όλα στον αυτόματο πιλότο και την καλή μας τύχη. Είμαστε λοιπόν το νησί του Ναυαγίου, έστω και αν η πολιτισμική μας ιστορία παραμένει σπουδαιότερη. Τι έχουμε κάνει όμως εμείς γι αυτό; Ακόμα και τις αφίσες με την εικόνα της παραλίας άλλοι τις τυπώνουν και τις κυκλοφορούν σε όλο τον κόσμο. Και αφήνουμε να κάνουν κουμάντο κάποια μικρά συμφέροντα, ενώ το συμφέρον ΟΛΗΣ της Ζακύνθου είναι να διατηρήσουμε και να οργανώσουμε με σύγχρονους τρόπους, αυτό το θεόσταλτο brand name που μας ξημέρωσε μια μέρα του Οκτώβρη του 1980 και που ταξίδεψε ανέξοδα σε όλο τον κόσμο με τις ψηφιακές φωτογραφίες, που αναρτήθηκαν σε όλα τα social media.
Για την παγκόσμια ανάδειξη και διατήρηση της μοναδικής σε απόκοσμη ομορφιά παραλίας, απαιτείται η δημιουργία ενός Φορέα Διαχείρισης της περιοχής, με συγκεκριμένο σχέδιο και οργανόγραμμα, που θα βάλει τάξη στην γενικότερη αταξία που επικρατεί στην παραλία και στο πάνω πλάτωμα.