Άλλαξε… κι έρχεται του Φωτόνε

Άλλαξε ο χρόνος κι έβρεξε, είναι και χιονισμένα,
μα μείνανε όπως ήτανε, ούλα ανακατωμένα.

Γκρίνιες πολλές και νευρικά, ακόμα συνεχίζουν,
κι όπου σταθεί το βλέμμα μας, απ΄ τον παλιό θυμίζουν.

Ήρθε μ΄ ούλα τα δώρα του, με ευχές και φαγοπότια,
με γκρι καιρούς, με θάλασσες, π΄ έκλεισε φεριμπότια.

Κι ήταν μεγάλη η προσμονή, για τον καινούργιο χρόνο,
με ελπίδα για τον άνθρωπο, δίχως πληγές και πόνο.

Μια προσμονή στα ρεβεγιόν, έτους καλοσυνάτου,
μ΄ αύρα ζωής κι ανάστασης, μα είχε και θανάτου.

Σ΄ όλη τη γη είχαν ευχές, μηνύματα για αγάπη,
μα κάπου που δεν έφταναν, ήταν να πάρεις χάπι.

Δεν το ΄νιωσαν, δεν άλλαξε, στη μαύρη δυστυχία,
κι ο σκοπευτής σημάδευε, εκεί με επιτυχία.

Εμείς όμως το είδαμε, στην τηλεόρασή μας,
και πάνω στο τραπέζι μας, στο διάφανο κρασί μας.

Τη νιώσαμε σαν βάλσαμο, μέσα από τα φιλιά μας,
κι είχε περάσει ο ενθουσιασμός, στο χειροκρότημα μας.

Το ημερολόγιο άλλαξε, και στα κομπιούτερ.. μία,
2019 γράφουν και τα ταμεία.

Δεν άλλαξε συνήθειες… αλλά και τα στραβά μας,
πάλι με ίδια υλικά, φτιάχνουν τα κόλλυβα μας.

Ίδιες και οι πολιτικές, κι οι φόροι μας.. αυξάνουν,
στο ίδιο μήκος σχήματος, κι αυτά που θα υφάνουν.

Μα για τη σωτηρία μας, υπάρχει μια ευκαιρία,
ούτε γκρεμό να πέσουμε, ούτε σε τζαμαρία.

Το Άγιο πνεύμα από ψηλά, θ΄ αγιάσει τα νερά μας,
κι η ευλογία του παπά, θα γιάνει τα όνειρά μας.

Έρχεται η μέρα του Αγιασμού, έρχεται του Φωτόνε,
για τα μυαλά τση Κυριακής, μη σιάξουν μόνε μόνε.

Να πάρουν λίγο φώτιση, να δουν.. μα και να τάξουν,
και τα καινούργια του έτους μας, προς το καλό να αλλάξουν.

Είναι η μόνη ελπίδα μας, δίχως πολλά… και κιάσα,
θα ΄ναι αρχή ανακούφισης, για τη βαθιά ανάσα.

φωτο: Life-Events