Μια γειτονιά γεμάτη μοναδικές «Στιγμές» || Μια υπέροχη περιήγηση στην «Καρδιά του Νησιού»

φωτορεπορτάζ: Αγάπη Κ.Πατήρη

Το αφιέρωμα μας αυτή την εβδομάδα μας οδηγεί στο πιο κεντρικό σημείο του νησιού την Πλατεία Δ.Σολωμού. Εμείς περιπλανηθήκαμε από το Διοικητήριο, περάσαμε την Λεωφόρο Δημοκρατίας και καταλήξαμε στην Πλατεία Αγίου Μάρκου και Δ. Σολωμού. Επισκεφτήκαμε το Μουσείο Κάλβου και Σολωμού, την καθολική εκκλησία του Αγίου Μάρκου, το Βυζαντινό Μουσείο Σολωμού, καθώς και τον Άγιο Νικόλαο του Μόλου. Τέλος συνομιλήσαμε με τον Τ. Κοτσώνη ο οποίος διατηρεί εργαστήριο μαντολατοποιείου στην περιοχή και μας περιέγραψε το τοπίο, όπως το έζησε με τα παιδικά του μάτια και το γνώρισε μέσα από γκραβούρες και παλιές φωτογραφίες της εποχής.

« Η πλατεία ήταν όπως είναι σήμερα σε μέγεθος, με την διαφορά ότι μπροστά από το Μουσείο Σολωμού περνούσε δρόμος και μετά τον δρόμο συναντούσε κάποιος τα λεγόμενα περιβολάκια. Μετά τα περιβολάκια ήταν κτίρια διώροφα καθώς και η παλιά Τράπεζα της Ελλάδος που κάηκε μετά την πυρκαγιά που ξέσπασε το 1953. Σήμερα στην θέση της είναι το Ξενοδοχείο Φοίνικας. Στην μια γωνία της πλατειάς όπως την κοιτάζαμε τότε, στην μεριά της θάλασσας ήταν «ο Χρυσός Αλέκτορας» καφενείο, όπου οι Ζακυνθινοί έπιναν καφέ και έπαιζαν χαρτιά. Απέναντι βρισκόταν το κωδωνοστάσιο των Αγίων Πάντων και στην συνέχεια του Κωδωνοστασίου ήταν το καφενείο του Μακρή ενώ από πάνω έμενε ο παππάς των Αγίων Πάντων, ο αείμνηστος Νέγκας. Διπλά από το σπίτι ήταν η εκκλησία των Αγίων Πάντων, όπου είχαν κτίσει οι Ζακυνθινοί σαν αφιέρωμα, μετά από μια επιδημία που έπληξε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και το νησί μας το 1870. Σε ότι αφορά την περιοχή που υπάρχει σήμερα το διοικητήριο η αλλιώς το λεγόμενο γιοφύρι, ήταν η κεντρική αγορά του Νησιού. Δεξιά και αριστερά υπήρχαν μαγαζιά, μπακάλικα και μανάβικα. Στην θέση του σημερινού διοικητηρίου ήταν τριώροφα κτίρια ιδιωτικά. Στην μία γωνία απέναντι από το διοικητήριο, εκεί που τώρα είναι το σπίτι του κ. Πλέσσα ήταν το σπίτι της Βαρβάρας,η οποία στο υπόγειο διατηρούσε καφεκοπτείο. Απέναντι από το καφεκοπτείο ήταν ένα μανάβικο. Πλησίον του σημερινού διοικητηρίου ήταν το μαντολατοποιείο του Βεντουρή, ένα παντοπωλείο και αμέσως μετά το μαντολατοποιείο του Βάρζελη. Στην συγκεκριμένη περιοχή υπήρχε επίσης και μια ιδιωτική κλινική σε ένα μεγάλο τριώροφο κτήριο.

Εκεί κοντά έμενε και η Νανά του Λούτζη που όπως λέγεται στο σπίτι της είχε το σαλόνι του Δ. Σολωμού, σε ένα τριώροφο σπίτι που ήταν ξυλοκατεσκευή επενδυμένη με τούβλο. Το γεγονός αυτό το αναφέρουμε, καθώς με την φωτιά που ξέσπασε μετά τον καταστροφικό σεισμό του 1953 βλέποντας κάποιος από το λιμάνι το σπίτι αυτό το οποίο είχε αρπάξει ολοσκαιρός φωτιά νόμιζε πως ήταν αναμμένο κάρβουνο το οποίο έκαιγε για πολλές μέρες.
Απέναντι από το σπίτι αυτό, στην σημερινή Εμπορική Τράπεζα, ήταν ένα συγκρότημα με αποθήκες και ένα σιδηρουργείο. Σε μία από αυτές τις αποθήκες οι συνασπισμένοι τότε μαντολατάδες είχαν ένα εργαστήριο για λίγο καιρό.Κατεβαίνοντας προς την θάλασσα συναντούσαμε την Εθνική Τράπεζα που υπάρχει και σήμερα και εν συνεχεία το Δημαρχείο, σε μια άλλη μορφή από αυτή που το ξέρουμε.Το κτίσμα ήταν ισόγειο, με μια εσωτερική αυλή και προς την μεριά της θάλασσας φυλάσσονταν τα δύο πυροσβεστικά οχήματα. Στην ίδια περιοχή ήταν επίσης τα γραφεία των ανθρώπων που ασχολούνταν με τον εκτελωνισμό των εμπορευμάτων που φτάνανε στην Ζάκυνθο. Το μεγάλο αυτό συγκρότημα ήταν το μισό ιδιοκτησία κάποιου Μανταλά Εστιάτορα και το υπόλοιπο άνηκε μάλλον σε μια οικογένεια που διέμενε εκεί ονόματι Δημητρόπουλος. Ανάμεσα σε όλα αυτά υπήρχαν τα σοκάκια, τα οποία μεταξύ του τότε Φόρου και της εκκλησίας των Αγίων Πάντων, ήταν το ένα και μοναδικό Γυμνάσιο της Ζακύνθου. Επίσης στην περιοχή αυτή ήταν και η πλακόστρωτη πλατεία του Κατεβάτη, η οποία είχε και μια εκκλησία, καθώς και το τριώροφο σπίτι του Κατεβάτη που ήταν διάσημος γιατρός της εποχής.

» Απέναντι από το Δημαρχείο ήταν το Καφενείο- Ξενοδοχείο- Μαντολατοποιείο που είχε η οικογένεια μου »
Αναστάσιος Κοτσώνης

Στην Σημερινή Λεωφόρο Δημοκρατίας στην μια μεριά ήταν το Θέατρο και στην άλλη μεριά ήταν η πλατεία του Ρολογιού ή Αγίου Μάρκου όπως την ξέρουμε και σήμερα. Προσεισμικά στην σημερινή θέση της Alpha Bank ήταν ιδιοκτησία του Κουμούτου. Το Καζίνο η αλλιώς « η Λέσχη «ο Ζάκυνθος»» χτίστηκε το 1834 και ήταν στρατώνας,δηλαδή εκεί έμεναν οι στρατιώτες που φύλαγαν την περιοχή. Στην θέση που σήμερα βρίσκεται το ξενοδοχείο Diana είχαν οι καλόγριες σχολείο.»