Τα παράπονα στον εαυτό μας

Οι κάτοικοι διαμαρτύρονται έντονα και ετοιμάζονται να κάνουν τα παράπονά τους στο δήμαρχο. Γιατι έτσι έχουν μάθει. Παράπονα επειδή είναι οι κάδοι ανοιχτοί να ξεχειλίζουν από σκουπίδια… κατσαρίδες και τρωκτικά να κάνουν πάρτι… και μια ατελείωτη εστία μικροβίων συμπληρώνουν στο πάζλ της εικόνας που αντικρίζουν κάθε πρωί όσοι κινούνται στους δρόμους.
Μήπως, όμως, θα ήταν καλύτερα όσοι συμπολίτες βρίσκουν την ευκαιρία κάθε βράδυ να σέρνουν από άλλες γειτονιές μέχρι τους κάδους άλλων γειτονιών σακούλες με υπολείμματα φαγητών γεμίζοντας λάδια να το σκεφτούν πριν το κάνουν την επόμενη φορά;
Ελπίζουμε, να το λάβουν σοβαρά υπόψη τους. Πλησιάζοντας το τέλος της τουριστικής περιόδου δεν είναι δα και ότι καλύτερο να φεύγουν οι τουρίστες από το νησί έχοντας τραβήξει τέτοιες φωτογραφίες που στη συνέχεια θα τις ποστάρουν με λεζάντα “μοσχοβολάει το κλίμα σου, ω φιλτάτη πατρίς μου”.
Και για όσους δεν κατάλαβαν, προ των ευθυνών μας, μας φέρνει ξανά η κατάσταση με τα σκουπίδια. Και το χειρότερο είναι η διαπίστωση πως δεν υπάρχει κανένας σεβασμός από κανέναν. Χωρίς τη γνώριμη ευγενική Ζακυνθινή ψυχή, την ευαισθησία και τον πολιτισμό, αποδεικνύουμε καθημερινά πως δεν σεβόμαστε ούτε ιερό, ούτε όσιο, τοποθετώντας στους μπλε κάδους γούρμα και… άγουρα. Κάποιοι τα τοποθετούν εκεί και συνεχίζουν έχοντας την συνείδησή τους ήσυχη πως τα ξεφορτώθηκαν από το σπίτι τους. Προφανώς ορισμένοι εκτιμούν πως λύση είναι να ξεφορτωθεί ότι ογκώδες υπάρχει στο σπίτι, το οικόπεδο ή την επιχείρησή του, τοποθετώντας το στους σωρούς των σκουπιδιών, με τη λογική των ανεξέλεγκτων χωματερών.