Θεατρο Σαρακιναδου || Ο Θ. Γράμψας με τη “Δεσποινίς Μαργαρίτα” στη Ζάκυνθο

Ένα εμβληματικό έργο της παγκόσμιας δραματουργίας, το “Δεσποινίς Μαργαρίτα” του Ρομπέρτο Ατάϋντε το οποίο εμπνεύστηκε και έγραψε κάτω από τη βαριά σκιά του δικτατορικού καθεστώτος της Βραζιλίας, παρουσιάζει την Παρασκευή 7 και το Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2018στις 21:15 στη Θεατρική Σκηνή Σαρακινάδου, το “Θέατρο Τέχνης” και η “Εταιρεία Θεάτρου Πράξη Επτά”.
Μια σύνθετη και ενδιαφέρουσα θεατρικά προσωπικότητα η “Δεσποινίς Μαργαρίτα” την οποία υποδύεται ο συμπατριώτης μας σκηνοθέτης και ηθοποιός Θοδωρής Γράμψας, διδάσκει και εκπαιδεύει τα παιδιά, με αυταρχικό και βίαιο τρόπο, για να ενταχθούν στο κοινωνικό σύστημα. Συγχρόνως όμως, ειρωνεύεται κι απαξιώνει το σύστημα που η ίδια εκπροσωπεί. Υποτιμά, λοιδορεί, τιμωρεί και εκφοβίζει τους μαθητές της, τα παιδιά της έκτης δημοτικού, που συγχρόνως τα αγαπά. Γιατί ουσιαστικά αγαπάει τον εαυτό της, όταν ήταν κι εκείνη παιδί “…γιατί και η Δεσποινίς Μαργαρίτα ήταν άνθρωπος…” όπως λέει και η ίδια.

Δυο λέξεις στο κείμενο, η μία δίπλα στην άλλη, «απελπιστικά αναπόδραστα», δείχνουν καθαρά πως εκείνη γνωρίζει πολύ καλά πως το παιδί στον δρόμο προς την ενηλικίωση είναι έρμαιο της εκπαίδευσης. Πρέπει να «μορφωθεί» με εκείνο τον τρόπο ώστε να ενσωματωθεί στην πολιτεία όπου οι εκπαιδευτικοί της είναι “Δεσποινίδες Μαργαρίτες”. Ενήλικος πια, ενταγμένος στο κοινωνικό σύστημα, θα είναι αδύνατον να αποδράσει από τη μορφή που που έχει ήδη πάρει. Οπως η Δεσποινίς Μαργαρίτα. Αυτή η γυναίκα με τη φασίζουσα συμπεριφορά μάς λέει, κοιτάζοντάς μας στα μάτια, ότι ήθελε να την αγαπούν και να τη σέβονται.
Ο μονόλογoς της είναι ένα μάθημα πολιτικό. Ένα σχόλιο πάνω στην εξουσία. Και όπως ο ίδιος έχει δηλώσει “συνάντησα τη Δεσποινίδα Μαργαρίτα για πρώτη φορά νέος καθηγητής στη δραματική σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Μου την πρότεινε μια μαθήτρια της σχολής. Μέχρι τότε δεν την ήξερα. Τη μελέτησα, τη γνώρισα, τη βρήκα ενδιαφέρουσα, γοητευτική. Μια πραγματικά ξεχωριστή προσωπικότητα στον κόσμο των θεατρικών προσώπων που με συγκινεί ως σκηνοθέτη και ως ηθοποιό. Το 2011 ανεβάσαμε για πρώτη φορά το έργο στο θεατράκι μας (praxi epta studio), με την Τζένη Σταυροπούλου στον ρόλο της Δεσποινίδος Μαργαρίτας, μια ερμηνεία εξαιρετική. Εγώ είχα την ευθύνη της σκηνοθεσίας. Η συχνή συναναστροφή με κάποιον βοηθάει να ανακαλύπτεις πράγματα που αφορούν τη ζωή, το παρελθόν, τα μυστικά του. Αλλά για να μας εμπιστευτεί αυτός ο κάποιος και να μας αποκαλυφθεί είναι απαραίτητο να ξέρει ότι θα τον σεβαστούμε, ότι είμαστε διατεθειμένοι να καταλάβουμε, να κατανοήσουμε, να νιώσουμε. Να υπάρξει διάλογος και επικοινωνία. Οσο κι αν σας φαίνεται παράξενο το ίδιο συμβαίνει και με τα θεατρικά πρόσωπα. Η διαθεσιμότητά μας σταθμίζει το πόσο ο άλλος θα επιλέξει να μας εμπιστευτεί”.
Έχει ανέβει σε περισσότερες από τριάντα χώρες. Στην Ελλάδα το έργο ανέβηκε πρώτη φορά το 1975 σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και την αξέχαστη Έλλη Λαμπέτη στον ομώνυμο ρόλο.

Συντελεστές:
Μετάφραση:
Κώστας Ταχτσής
Σκηνοθεσία – Μουσική επιμέλεια: Θόδωρος Γράμψας
Σκηνικά – Κοστούμια: Χριστίνα Κωστέα
Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου
Βοηθός Σκηνοθέτη: Δανάη Χριστοδούλου
Στο ρόλο της Δεσποινίδος Μαργαρίτας ο Θόδωρος Γράμψας
Συμμετέχει η Στέλλα Τραγούδα