Μια γειτονιά γεμάτη μοναδικές «Στιγμές» || Μια υπέροχη περιήγηση στην Παλιά Βρύση – Πικριδιώτισσα

φωτορεπορτάζ: Αγάπη Κ.Πατήρη

Αυτή την εβδομάδα ανηφορίσαμε και τα βήματα μας οδήγησαν στην Παλιά Βρύση και την Πικριδιώτισσα. Πιθανότατα είναι από τις πιο όμορφες και ιστορικές περιοχές μέσα στην πόλη της Ζακύνθου. Η “Πικριδιώτισσα” με την εκκλησία της, την πανέμορφη θέα και τις γραφικές γειτονιές της, τους πάντα καλοσυνάτους και φιλόξενους κατοίκους παραμένουν ζωντανές.Όντας ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην πόλη και την Μπόχαλη, είναι μέρος που περνάνε πολύ ξένοι επισκέπτες καθημερινά για να κάνουν την βόλτα τους αλλά και να επισκεφτούν το Κάστρο της Ζακύνθου. Από το παλιό πηγάδι την “Τσιπουριάνα” που το έφτιαξε μια καλόγρια που την λέγανε Κυπριάνα, το γραφικό εκκλησάκι που έχει συμπληρώσει πάνω από έναν αιώνα ζωής αλλά και πολλά ακόμη πανέμορφα σημεία, η “Πικριδιώτισσα” σε ταξιδεύει σε άλλες εποχές της Ζακύνθου. Η παλιά βρύση βρίσκεται σήμερα πίσω από το Νομαρχιακό Μέγαρο στο κέντρο της Χώρας.

«Παλιά στην περιοχή υπήρχε ένα μοναστήρι ο Αγ. Γεώργιος και εκεί ζούσαν κάποιες μοναχές. Σε αυτό το Μοναστήρι ήρθε κάποτε μια καλόγρια από την Κύπρο που την έλεγαν Κυπριάνα
Στην περιοχή δεν υπήρχε νερό και έτσι οι μοναχές έσκαψαν με τα χέρια και άνοιξαν ένα πηγάδι που πήρε το όνομα του από την Κυπριάνα . Το πηγάδι και η περιοχή ονομάστηκε Τσιπουριάνα και ακόμη και σήμερα αναβλύζει νερό. Μετά τον σεισμό όλα διαλύθηκαν…. Στην περιοχή υπήρχαν πολλές εκκλησίες. Μία από αυτές ήταν η Παναγία η Γαβαλούσα, όπου η εικόνα της υπάρχει σήμερα στο Μουσείο.Η Παναγία η Πικριδιώτισσα είναι η μόνη που ανακατασκευάστηκε και υπάρχει σήμερα στην περιοχή. Σε ότι αφορά τα δύο υδραγωγεία στην περιοχή, φτιάχτηκαν μετασεισμικά, λόγο του προβλήματος που είχαμε με το νερό εξ’ αιτίας του υψώματος όπου δεν μπορεί να μας έρθει νερό από το Κερί.»

Σπυρίδων Τράνακας
Κάτοικος Περιοχής

«Το 1766 χτίστηκε η εκκλησία της Πικριδιώτισσας και το 1970 χτίστηκε το μεγάλο και επιβλητικό καμπαναριό με τον κόκκινο τρούλο. Τότε ανέβαζαν τα υλικά με τα άλογα και γαϊδούρια και μάλιστα στα θεμέλια του καμπαναριού είχε πέσει ένα άλογο και τα έθαψαν εκεί. Σημαντικό ιστορικό γεγονός στην περιοχή που σήμερα μπορεί να δει κάποιος μέσω μια επιγραφής που υπάρχει πάνω στο καμπαναριό, η παρουσία του Κολοκοτρώνη.
Πριν χτιστεί το καμπαναριό το 1818 ο Κολοκοτρώνης μαζί με τον γιό του που περνούσε από εκεί και άκουγε τον σκλαβωμένο Μοριά πήρε την ηρωική απόφαση να ηγηθεί στον αγώνα της απελευθέρωσης.
Στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας μπορεί κάποιος να διακρίνει έναν φάρο. Ο φάρος υπήρχε εκεί πριν από το 1800… Τότε η πόλη της Ζακύνθου ήταν Θάλασσα και τα καράβια έδεναν στην περιοχή της Πικριδιώτισσας . Το 1893 μετά από έναν μεγάλο και καταστροφικό σεισμό η θάλασσα μπαζώθηκε και πάνω της χτίστηκε η νέα πόλη η οποία καταστράφηκε ξανά το 1953. Αξιοσημείωτο είναι ωστόσο πως ο Αγ. Νικόλαος του Μόλου ήταν πάνω σε γιαλό δηλαδή σε ένα μικρό νησάκι όπου εκεί πήγαιναν οι πιστοί με βάρκα για να προσκυνήσουν.»Στην περιοχή υπήρχαν πολλές εκκλησίες και μοναστήρια. Μεταξύ αυτών ήταν ο Αγ. Γεώργιος, ο Αγ. Δημήτριος η Αγ. Βαρβάρα η Παναγία η Πικριδιώτισσα και η Παναγία η Γαβαλούσα.»

Γεώργιος Λιμούρης Κουμπαρούτας
Κάτοικος Περιοχής