Προσωρινός μειοδότης για την προμήθεια του εξοπλισμού στο Θέατρο

Ως προσωρινά μειοδότης για την προμήθεια του εξοπλισμού του Δημοτικού Θεάτρου αναδείχθηκε η εταιρεία“Φίλιππος Νάκας” δίνοντας τη χαμηλότερη προσφορά στο διαγωνισμό. Ο προϋπολογισμός ήταν 722.798€ και η εταιρεία έδωσε προσφορά για 582.902€, ενω μετά την έγκριση του πρακτικού του ανοίγματος προσφοράς της διενέργειας ηλεκτρονικού διεθνούς διαγωνισμού με ανοιχτή διαδικασία για την προμήθεια ειδικού εξοπλισμού από την Οικονομική Επιτροπή θα ακολουθήσουν οι υπόλοιπες διαδικασίες για την οριστική ανάδειξη του μειοδότη.
Υπενθυμίζεται πως οι “Φ. Νάκας” και “Βom Studio” ήταν οι δυο ενδιαφερόμενοι που συμμετείχαν υποβάλλοντας προσφορές στο διαγωνισμό για την περάτωση του Δημοτικού Θεάτρου Ζακύνθου ο οποίος περιλαμβάνει την προμήθεια ειδικού εξοπλισμού, όπως είναι οι εγκαταστάσεις θεατρικού φωτισμού, σύστημα ενισχυμένου ήχου, σύστημα προβολής εικόνας, οπτικών μηνυμάτων, ενδοεπικοινωνίας και λοιπού εξοπλισμού.
Το έργο του δημοτικού θεάτρου είναι ιδιαίτερα σημαντικό από όποια πλευρά κι΄ αν το δει κανείς. Δυστυχώς, όμως, παρατηρούμε ότι πάνω που ξεπερνιέται ένα εμπόδιο, δημιουργείται κάποιο άλλο, με αποτέλεσμα το έργο να βρίσκεται στον “πάγο” και ταυτόχρονα να μην αναλαμβάνονται πρωτοβουλίες απεμπλοκής με απώτερο στόχο την περάτωση των εργασιών. Η μέχρι σήμερα πορεία, όμως, του σημαντικού αυτού έργου που χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ μοιάζει περίπλοκος.
Ακόμη και ο πιο ευφάνταστος νους σεναριογράφου και σκηνοθέτη δεν θα μπορούσε, όσο και εάν προσπαθούσε, να αποδώσει με απόλυτη ακρίβεια και σαφήνεια το θέατρο του παραλόγου που παίζεται τα τελευταία 18 χρόνια αναφορικά με την πορεία ανέγερσης του Δημοτικού Θεάτρου Ζακύνθου.
Ένα έργο που ξεκίνησε το 2000 με μελέτη κατασκευής προϋπολογισμού 4.999.000 ευρώ, ο εργολάβος έχει πάρει πολλά εκατομμύρια ευρώ, διεκδικεί να λάβει και άλλα ως θετικές ζημίες και οι δημότες να απολαμβάνουν ένα κουφάρι χωρίς εξοπλισμό, για τον οποίο σε συνεργασία με τη Διαχειριστική Αρχή έχουν αποσταλεί όλα τα τεχνικά δελτία για την προμήθειά του και περιμένουν το θαύμα.
Συνεπώς, μπορεί το έργο της κατασκευής του Δημοτικού Θεάτρου, να μην απαιτεί 45 μάστορες και 60 μαθητάδες, ωστόσο, δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα εκείνο του “Γιοφυριού της Άρτας”. Ένα ακόμη δημόσιο έργο, όπως τόσα ακόμη στη χώρα που έχουν διαχειριστεί περισσότεροι από 5 περιφερειάρχες και 6 δήμαρχοι. Άλλωστε το κτίριο που βρίσκεται σε πολύ κεντρικό σημείο της πόλης, γίνεται καθημερινά αντικείμενο σχολίων για την τύχη του.
Ας ελπίσουμε αυτή να σταθεί και η τελευταία εκκρεμότητα μέχρι την ολοκλήρωση του έργου και την παράδοση στο κοινό γιατι διαφορετικά κινδυνεύουμε να γίνουμε θέατρο. Τον Μάρτιο του 2017 είχαμε ακούσει ότι το έργο θα μπορέσει να λειτουργήσει μέσα στο 2018 και ότι το μόνο που απομένει είναι να έρθει στο νησί μας ο εργολάβος, να πετάξει τις λαμαρίνες, να διαμορφώσει τον περιβάλλοντα χώρο. Η έγκριση δόθηκε, ο διαγωνισμός δρομολογήθηκε, αλλά οι λαμαρίνες δεν έφυγαν ποτέ. Μπορεί να ξεκίνησε εδώ και χρόνια με τις ευχές όλων των Ζακυνθινών, ωστόσο, σήμερα αποτελεί ένα “κόκκινο” έργο για το οποίο η δημοτική αρχή “μαδά τη μαργαρίτα” για να μαντέψει τις εξελίξεις. Στα θετικά καταγράφεται και το γεγονός ότι η αυτοδιοίκηση της Ζακύνθου είναι σύσσωμη για να γίνει το έργο και αυτό έχει εκφραστεί και από τους περιφερειακούς συμβούλους σε συνεδριάσεις συλλογικών οργάνων. Αυτό είναι ένα βήμα στη συνολική προσπάθεια που γίνεται για να διατεθούν τα χρήματα μέσω Περιφέρειας και να τεθεί το Θέατρο στην υπηρεσία του ζακυνθινού λαού. Ο καιρός περνά και κανείς δεν μπορεί με βεβαιότητα να προσδιορίσει το μέλλον του. Άραγε θα προλάβουμε το τέλος Μαρτίου του 2019;