Όταν ο σεισμός και η φωτιά εξαφάνισαν το “Φιόρο» || 5 αδημοσίευτες φωτογραφίες του 1953

12 Αυγούστου 1953: Καταστροφικός σεισμός πλήττει τα Επτάνησα, με αποτέλεσμα Ζάκυνθος, Κεφαλονιά και Ιθάκη να ισοπεδωθούν σχεδόν εξ ολοκλήρου.
Στη μακριά και αργόσυρτη πορεία του χρόνου, χρειάζονται μερικές στιγμές μονάχα για να συνειδητοποιήσει ο άνθρωπος ότι δεν είναι ο παντοδύναμος αφέντης αυτού του κόσμου.
Ότι η δύναμη της φύσης, έξω από την ανθρώπινη λογική, είναι τέτοια που μπορεί να εξαφανίσει σε μερικές μόνο στιγμές, όλα όσα εκείνος χρειάστηκε εκατοντάδες χρόνια να δημιουργήσει.

Σαν σήμερα, 65 χρόνια πίσω, οι Κεφαλονίτες, οι Θιακοί και οι Ζακυνθινοί δεν κοιμήθηκαν στα σπίτια τους. Είχαν συγκεντρωθεί σε ανοιχτούς χώρους, πλατείες και χωράφια. Δυο μέρες πριν, την Κυριακή 9 Αυγούστου έχει γίνει ο πρώτος μεγάλος σεισμός, μεγέθους 6,4 της κλίμακας Ρίχτερ, με επίκεντρο τον Σταυρό της Ιθάκης.

Μα και το χάραμα εκείνης της Κυριακής, ένας ακόμη σεισμός, μεγέθους 6,8, με διαφορετικό επίκεντρο αυτή τη φορά, κοντά στη νοτιοανατολική Κεφαλονιά, θα προκαλέσει εκτεταμένες καταστροφές, αλλά και νεκρούς και τραυματίες. Ο επόμενος μεγάλος σεισμός που γίνεται την ίδια μέρα θα έχει μέγεθος 7.2 και θα είναι ο καταστροφικότερος στην ιστορία.

Ο αριθμός των θυμάτων ανήλθε σε 455 νεκρούς, 2412 τραυματίες και 21 αγνοούμενους, ενώ μεγάλο μέρος του πληθυσμού των νησιών τα εγκατέλειψε εξαιτίας των σεισμών. Με την πυρκαγιά που ξέσπασε στην πόλη της Ζακύνθου, καταστράφηκαν μοναδικά μνημεία, όπως η Παναγία η Φανερωμένη, και το Μέγαρο της Δημόσιας Βιβλιοθήκης όπου φυλάσσονταν χιλιάδες τόμοι βιβλίων, χειρογράφων και κειμηλίων.
Ο πληθυσμός των νησιών άλλαξε δραματικά. Αυτό ήταν το χάσμα του σεισμού. Ενα χάσμα που ακόμη δεν κλείνει. Θα πάρει πολλά χρόνια ακόμη…

*Οι φωτογραφίες που παραθέτουμε, οι οποίες προέρχονται από το αρχείο του συμπολίτη μας έγκριτου νομικού Γεράσιμου Μπετίνη τον οποίο και ευχαριστούμε, αποτελούν μια αμυδρά ανάμνηση για τους νεότερους, που κανείς δεν θα ήθελε να βιώσουν! Άλλωστε, ο σεισμός είναι τόσο ολέθριος όσο και μυστηριώδης ως προς τις κάθε φορά προθέσεις του επισκέπτης, που δεν ξέρεις πότε θα φανεί και τι θα αφήσει πίσω το όταν φύγει, ένα φυσικό φαινόμενο