«Πληγώθηκε» η νέα γέφυρα στο ποτάμι || Φθορές στις σανίδες από τη διέλευση οχημάτων (φωτο)

Οι πρώτες φθορές στη νέα στρατιωτική μεταλλική γέφυρα που τοποθετήθηκε πριν από μερικές ημέρες στο ποτάμι του Αγίου Χαραλάμπη άρχισαν να κάνουν την εμφάνισή τους. Ήδη όπως μπορεί να κανείς να διαπιστώσει και από τις φωτογραφίες οι ξύλινες σανίδες πάνω από τις οποίες διέρχονται πάσης φύσεως τροχοφόρα οχήματα άρχισα να σπάνε, προφανώς όπως επισημαίνουν ειδικοί απο το γεγονός ότι κάποιοι οδηγοί τη διέρχονται με ταχύτητα μεγαλύτερη των 20km/h όπως προβλέπει και η σχετική σήμανση.
Οι οδηγοί κοντοστέκονται και με επιφυλακτικότητα ρωτούν εάν πρέπει να συνεχίσουν να τη χρησιμοποιούν για την εξυπηρέτησή τους. Σαφώς και το μέγεθος της φθοράς δεν είναι τέτοιο που να θέτει σε αμφιβολία την ασφάλεια που παρέχει στους διερχόμενους, ωστόσο άμεσα επιδιορθώθηκε από τεχνικο κλιμάκιο της ΜΟΜΚΑ για να μην λάβει μεγαλύτερη διάσταση.

Σε χρόνο ρεκόρ φροντίσαμε να αφήσουμε το αποτύπωμά μας πάνω της. Δείξε μου τη συμπεριφορά σου να σου πω ποιος είσαι! Αυτός που περπατάς στο πεζοδρόμο και φτύνεις την τσίχλα κάτω, αυτός που πετά την σκουπιδοσακούλα απο τον τρίτο για να βάλει καλάθι στον κάδο, αυτός που οδηγεί και από το παράθυρο του αυτοκινήτου σου πετάς το κύπελλο του καφέ, αυτός που τόσα άλλα κάνεις και γιατί όχι και αυτό!
Γιατί να μην έχουμε στοιχεία ανθρώπινου πολιτισμού τα οποία θα αποτελούν παράδοση στις επόμενες δεκαετίες ή στους αιώνες; Δεν είμαστε ικανοί; Είμαστε και παραείμαστε απλά δεν τολμούμε… βολευόμαστε σε αυτά που ξέρουμε.
Τελικά η καθημερινή πρακτική και εμπειρία έχει αποδείξει πως αν αποτελεί μια φορά πρόκληση για ένα δημόσιο Φορέα το να ξεκινήσει και ολοκληρώσει ένα έργο, είναι χίλιες φορές πρόκληση να καταφέρει να το συντηρήσει, γιατι εαν εν τη γενέσει του πάει έτσι… φέξε μου και γλίστρησα!

Το έχουμε πει και δεν θα κουραστούμε. Κοινωνιολογικά, είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει η νοοτροπία ενός ανθρώπου, πόσω μάλλον ενός λαού. Δύσκολες απαιτήσεις σε δύσκολους καιρούς. Άλλωστε, στις σύγχρονες κοινωνίες, όχι τη δικιά μας, υπάρχουν υπεύθυνοι άνθρωποι σε υπεύθυνες θέσεις. Όχι τίποτε, αλλά για πάσα νόσο οι “κατάρες” και οι “ειδικές εκτιμήσεις” στα social δίνουν και παίρνουν, αφού στα πληκτρολόγια όλοι γινόμαστε “μάγκες”… “ειδικοί” και απριόρι “επαναστάτες”. Ας δούμε τα πράγματα με μια θετική ματιά, με όνειρο, με εθελοντισμό, με δράσεις, με μόχθο και πολύ μετριοπάθεια.