“ΔΩΣΤΕ ΚΑΙ ΣΩΣΤΕ” || Αίτημα Δημάρχου στην Κυβέρνηση για τα σφαγεία

Το καλοκαίρι ήρθε και ενώ αφήσαμε πίσω τις εορταστικές περιόδους και τα γλέντια του Πάσχα που οι ανάγκες και η ζήτηση είναι αυξημένες, όπως φαίνεται, χωρίς σφαγεία στο νησί θα περάσουμε και το Δεκαπενταύγουστο. Αυτό σημαίνει πως η ταλαιπωρία θα συνεχιστεί για κτηνοτρόφους και άλλους ενδιαφερομένους, οι οποίοι είναι αναγκασμένοι να στέλνουν τα ζώα τους ταξίδι αναψυχής πριν τα οδηγήσουν στη σφαγή επιβαρυνόμενοι σε κόπο, χρόνο και κόστος.
Αυτός προφανώς είναι και ο λόγος για τον οποίο ο Δήμαρχος Ζακυνθου απέστειλε αίτημα χρηματοδότησης των δημοτικών σφαγείων προς το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων κοινοποιούμενο στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Βουλευτή Ζακύνθου και τον Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων με το οποίο ούτε λίγο, ούτε πολύ τους λέει “δώστε και σώστε”. Εκείνο που ζητά είναι η διάθεση της απαιτούμενης πίστωσης για τον εκσυγχρονισμό των σφαγείων και η έκδοση σχετικού κωδικού λειτουργίας από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης κα Τροφίμων.
Παράλληλα, από τις 27 Οκτωβρίου 2017 κατατέθηκε Τεχνικό Δελτίο και μελέτη της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών του Δήμου Ζακύνθου με προϋπολογισμό για τις εργασίες που απαιτούνται, ενώ την 17η Απριλίου 2018 υποβλήθηκε στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων Τεχνικό Δελτίο για χρηματοδότηση από το ΠΔΕ και αναμένεται σχετική έγκριση.

Αρνητική εισήγηση
λόγω… προχειροδουλειάς

Παρά το γεγονός ότι ο Δήμαρχος ισχυρίζεται πως με πίστωση 15.000 ευρώ από το Τεχνικό του Πρόγραμμα, προέβη σε ορισμένες βελτιώσεις, αποδείχθηκε στην πράξη πως δεν ήταν αρκετές για την επαναλειτουργία των σφαγείων με σχετικό κωδικό. Η Έκθεση που συνέταξε η Νομοκτηνίατρος Ζακύνθου, και την οποία απέστειλε στον Διευθυντή της Διευθυνσης Αγροτικής Οικονομίας της Περιφερειακής Ενότητας Ζακύνθου με κοινοποίηση στον Αντιπεριφερειάρχη είναι αρνητική. Έτσι, τα δημοτικά σφαγεία στα Λαζαρέτα, παραμένουν κλειστά, οι εγκαταστάσεις δεν αναγνωρίζονται ως νόμιμες και δεν μπορούν να γίνονται κανονικά οι σφαγές υπό την επίβλεψη της.
Για την αδειοδότηση μεταξύ άλλων απαιτείται η τοποθέτηση πλακακιών με αδιάβροχη επένδυση ύψους 3 μέτρων, φυσούνα εκφόρτωσης, χώρος καθαρισμού οχημάτων μεταφοράς ζώων, ασφαλτόστρωση του προαυλίου η μελέτη HACCP, η επισκευή της οροφής με υλικά που αποτρέπουν τη συσσώρευση υδρατμών, η παγίδα συγκράτησης για τον προ σφαγής έλεγχο, κ.α. Συγκεκριμένα, αντι αυτών έγινε μία μικρή επισκευή στην οροφή και μόνο στο μέρος όπου σφάζονται τα μοσχάρια και από κει και πέρα δεν έγινε καμία εργασία. Επίσης, δεν αντικαταστάθηκαν τα σιδερένια τσιγκέλια από ανοξείδωτα όπως υποδείχθηκε, αλλά τα ήδη υπάρχοντα απλά βάφτηκαν με μινιο με αποτέλεσμα από μέσα να υπάρχει η σκουριά και μάλιστα να γίνεται εμφανές κάτι τέτοιο.

Όνειρο μακρινό
Μέσα σε όλα αυτά ας αναλογιστεί κανείς πως ενώ εδώ και χρόνια είμαστε στις πρώτες θέσεις από άποψη υποδομών καταφέραμε να φτάσουμε τελευταίοι και μαζί με την Κύθνο να έχουμε απομείνει εκτός λίστας νομίμως λειτουργούντων. Δυστυχώς, η αδειοδότηση των σφαγείων αποτελεί πλέον όνειρο απατηλό και αυτό γιατί τα προηγούμενα χρόνια οι αρχές είχαν επαναπαυτεί στην χορήγηση προσωρινών αδειών και προσωρινών παρεμβάσεων με ότι, αυτό συνεπάγεται για την δημόσια υγεία, τους κτηνοτρόφους και γενικότερα για την οικονομία του νησιού.
Η Νομοκτηνίατρος πρόσφατα μας είχε δηλώσει ο χώρος αποτελεί και κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και “πλέον έχουν χάσει την εμπιστοσύνη μου. Δεν θα μπορέσω να συνδεθώ με το θέμα και δεν πρόκειται να δώσω θετική έκθεση. Είτε θα παραμείνουν μόνιμα κλειστά, είτε θα αποφασίσουν να βρουν χρηματοδότηση, ώστε τα σφαγεία να λειτουργήσουν βάσει των επιταγών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σαν ένα χειρουργείο”.
Μέχρι τότε ας συνεχίζουμε, λοιπόν, να στέλνουμε τα ζώα με τα φορτηγά στα Λεχαινά, να συνδράμουμε τουλάχιστον στην ανάπτυξη της οικονομίας εκείνης της περιοχής.