Κινδυνεύει να γίνει «χαβούζα» ο Πλάνος

Με ασθενή υπό μηχανική υποστήριξη τον οποίο προσπαθούν να διατηρήσουν στη ζωή με μπαλώματα θα μπορούσε να παρομοιάσει κανείς το οξύ και σοβαρό πρόβλημα του αποχετευτικού δικτύου του Πλάνου. Οι συνεχείς συναντήσεις που πραγματοποιούνταν σχεδόν καθημερινά όλες τις προηγούμενες ημέρες μεταξύ Αντιπεριφέρειας, ΔΕΥΑΖ, ξενοδόχων και υπηρεσιακών παραγόντων σε μια προσπάθεια να βρεθεί μια δόκιμη λύση για την υλοποίηση του έργου φαίνεται να καταλήγουν σε αίσιο αποτέλεσμα. Η τουριστική περίοδος έχει ξεκινήσει για τα καλά, οι πρώτοι επισκέπτες απολαμβάνουν τις ομορφιές του νησιού και οι επιχειρηματίες του τουρισμού καλούνται να λύσουν για μια ακόμη φορά το “γόρδιο δεσμό” χωρίς να είναι σίγουροι για το τι τους ξημερώνει.
Το ενδιαφέρον εξακολουθεί να είναι στραμμένο στην άμεση και επιτακτική ανάγκη να ολοκληρωθεί το έργο της επισκευής ενός μεγάλου τμήματος του αγωγού του δικτύου, μήκους περίπου 709 μέτρων, το οποίο αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα.
Ωστόσο, απαραίτητη προϋπόθεση, από την στιγμή που αφορά υποδομές κοινής ωφέλειας είναι να γίνουν όσο το δυνατόν ορθότερα οι από το νόμο προβλεπόμενες διαδικασίες και να υπάρξουν οι απαραίτητες εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις.

Εκτιμήσεις…
Η εκτίμηση πάντως όλων των εμπλεκόμενων μερών είναι πως εντός των ημερών ολοκληρώνονται και τα τελευταία διαδικαστικά με την έκδοση μιας εγγυητικής επιστολής ποσού ανάλογου με αυτού του κόστους της αποκατάστασης του δρόμου, όπως ορίζει η Νομοθεσία, οπότε η ΔΕΥΑΖ θα είναι σε θέση να εκκινήσει το έργο άμεσα.
Και όλα αυτά για ένα έργο που κατασκευάστηκε το 2002 μέσα σε 40 ημέρες, με ιδιωτική πρωτοβουλία επιχειρηματιών του τουρισμού της περιοχής του Πλάνου, δεν κόστισε στο κράτος ούτε ένα ευρώ και δωρίθηκε στον τότε Δήμο Αρκαδίων.
Το παράδοξο στην όλη υπόθεση είναι πως μέχρι σήμερα δεν έχει υιοθετηθεί πλήρως και επίσημα από τη ΔΕΥΑΖ παρότι πέρασε στην αρμοδιότητά της σαν υποδομή του πρώην Δήμου Αρκαδίων. Αντιθέτως ένα έργο ιδιωτικής κατασκευής το εκμεταλλεύεται η εν λόγω Επιχείρηση που εισπράττει τα τέλη, προσανατολίζεται στην εκπόνηση μελέτης περιβαλλοντικών επιπτώσεων, αλλά οριστική νομιμοποίησή του επί 7 χρόνια δεν έχει γίνει.

Το σχοινί… στον κόμπο
Σήμερα, δυστυχώς το σχοινί έχει φτάσει στον κόμπο. Η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί είναι πλέον ασφυκτική. Το δίκτυο δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες που έχουν δημιουργήσει οι ολοένα και περισσότερο αυξανόμενες υποδομές και κλίνες μέσα από την ανέγερση μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων. Αυτό σημαίνει πως εάν για οποιοδήποτε λόγω βρεθούμε χωρίς δίκτυο αποχέτευσης για τα λύματα μέσα στο καλοκαίρι, τότε θα βρεθούμε προ εκπλήξεων και κυρίως ενώπιων των τουριστών.
Ο υφιστάμενος βιολογικός δεν φαίνεται να αντέχει τέτοια φορτία και σε αυτό συνηγορούν οι μηχανικοί οι οποίοι ζητούν εγκαίρως προγραμματισμό για μεγάλα έργα. Οι πιέσεις των ξενοδόχων γίνονται όλο και πιο έντονες ώστε να βρεθεί λύση. Εκείνο που τους ζητείται είναι να βάλουν για άλλη μια φορά το χέρι βαθιά στην τσέπη για την κατασκευή νέου αγωγού δίπλα στον υφιστάμενο ο οποίος να είναι μεγαλύτερος ή τουλάχιστον να γίνει επέκταση του υπάρχοντος που ούτως ή άλλως έχει κατασκευαστεί παράτυπα.
Μεγάλες επιφυλάξεις εκφράζει ο επιστημονικός κόσμος του νησιού μας για το επίπεδο και την ποιότητα των έργων και των κατασκευών που εκτελούνται υπό την πίεση του χρόνου.

Ουδέν μονιμότερο
του… προσωρινού

Ως γνωστό, το δίκτυο στην περιοχή Τσιλιβή χαρακτηρίζεται ως “προσωρινό” και λειτουργεί από το 2002 χωρίς περιβαλλοντική αδειοδότηση, ενώ όπως εξηγεί στην εφημερίδα μας ο Πολιτικός Μηχανικός με ειδίκευση τα υδραυλικά έργα Γιώργος Ζαρκάδης “το προσωρινό αποχετευτικό δίκτυο περιοχής “Τσιλιβή” κατασκευάστηκε παράτυπα το 2002 για να καλύψει άμεσα το αδιέξοδο της άμεσης αναγκαιότητας διαχείρισης των λυμάτων της περιοχής. Υπήρχε μελέτη και τηρήθηκε γενικά ο σχεδιασμός της, όχι όμως και σημαντικά βασικά στοιχεία. Το έργο εκτελέστηκε γρήγορα και οικονομικά, όχι από εργολάβους κατασκευής υδραυλικών έργων και χωρίς επίβλεψη. Με την πάροδο του χρόνου το έργο επεκτάθηκε γεωγραφικά, πάλι με αντίστοιχους τρόπους κατασκευής, με αποτέλεσμα σήμερα να καλύπτει αυξημένα ποσοστά, σε σχέση με τον σχεδιασμό του 2002, που παρουσιάζουν αύξηση 80%”.

Και δος ημίν σήμερον
Ερωτηθείς ο κ. Ζαρκάδης για το σήμερα και το τι μέλλει γενέσθαι έχοντας ήδη ξεκινήσει η τουριστική περίοδος του 2018 πρόσθεσε πως “σήμερα, τελευταία στιγμή, γίνεται λόγος για επεκτάσεις εντός και “εκτός συνόρων περιοχής”, π.χ. Τραγάκι, Κυψέλη κ.τ.λ. Άρα όλοι πρέπει να αντιληφθούν ότι δεν εξετάζουμε το προσωρινό δίκτυο Τσιλιβή και ειδικότερα το μοναδικά διαστασιολογημένο το 2002, αλλά κάτι άλλο εντελώς διαφορετικό. Μέχρι και σήμερα συζητούνται παρεμβάσεις, όλες φυσικά “γρήγορες και οικονομικές” χωρίς καταγεγραμμένο και εγκεκριμένο σχεδιασμό, με κυρίαρχο επιχείρημα την ανάπτυξη του “τουριστικού προϊόντος”. Είναι κινδυνολογία να επισημάνουμε, μετά τα προαναφερόμενα, την περίπτωση αστοχίας και τις επιπτώσεις της όχι μόνο στον τουρισμό της περιοχής αλλά όλης της Ζακύνθου; Επιπρόσθετα επειδή γίνεται λόγος για την “νομιμοποίηση” του υπάρχοντος δικτύου με την έκδοση περιβαλλοντικών όρων. Πρώτα να καταλήξουμε ποιο είναι το δίκτυο, που ξεκινάει που σταματάει, που θα καταλήγει, να το αποτυπώσουμε και κάποιες υπηρεσίες θα το εξετάσουν και τεχνικά π.χ. τι άποψη θα εκφέρουν σε περίπτωση που βρίσκουν ιδιωτικές σωληνώσεις σε 20 εκ. κάτω από το οδόστρωμα;”

Προβληματισμός
στους επιχειρηματίες

Τον κώδωνα του κινδύνου για την ανάγκη κατασκευής νέου αποχετευτικού δικτύου για την εξυπηρέτηση της ευρύτερης περιοχής του Πλάνου κρούουν και οι επιχειρηματίες του τουρισμού. Δεδομένου πως η λειτουργία αποχετευτικών δικτύων είναι ζωτικής σημασίας για την ομαλή και υγιή λειτουργία μιας περιοχής, έχει κανείς φανταστεί ποτέ τι σημαίνει και τι προβλήματα μπορεί να προκαλέσει η απουσία ή η προβληματική λειτουργία τέτοιων υποδομών σε μια τουριστική περιοχή;
Εκτιμούν πως δεν πρέπει να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, αλλά πρέπει άμεσα και αποτελεσματικά, να ενεργήσουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, δηλώνοντας παράλληλα πως οι ίδιοι, ως επιχειρηματίες του κλάδου είναι αρωγοί, να συμβάλλουν όπως πάντα, για την επίτευξη αυτού του στόχου προς όφελος της κοινωνίας, αλλά όχι με μπαλώματα αλλά ουσιαστικές και οριστικές λύσεις.

“Θα μαζεύουμε λύματα
από τον δρόμο”

Για την κρισιμότητα της κατάστασης αρκούν τα όσα ανέφερε προχθές το βράδυ στη σύσκεψη του Επιμελητηρίου ο πρόεδρος του ΤΕΕ Παναγιώτης Λιβέρης: “Το πρόβλημα το σημαντικό είναι τα λύματα στον Πλάνο. Ο Πλάνος έχει υπερβεί τον σχεδιασμό 4-5 φορές. Δεν αντέχει το δίκτυο, δεν αντέχει τα αντλιοστάσια, δεν αντέχει ο βιολογικός τους φόρτους και πιστεύω θα γίνει το μεγάλο μπαμ. Έχει προγραμματιστεί να γίνει ένα διορθωτικό έργο ενός μικρού τμήματος, δεν βλέπω να υλοποιείται και να μένει στα ράφια παρόλο που γίνεται μεγάλος αγώνας από τους ξενοδόχους και τους πολιτικούς. Δεν βλέπω να υλοποιείται μέσα στη σεζόν, είναι πολύ δύσκολο. Και αν γίνει, είναι αποσπασματικό και πολύ μικρό κομμάτι του πάζλ. Όλο το παζλ απαρτίζεται από το Τράγακι που μπαίνει στον βιολογικό εκτός σχεδιασμού, από τον Πλάνο τον ίδιο με προβλήματα στην χωρητικότητα και στα αντλιοστάσια. Το πρόβλημα των λυμάτων θα λειτουργήσει αλυσιδωτά, δηλαδή θα δημιουργήσει πρόβλημα και στην πόλη και στο Αργάσι από τα αντλιοστάσια που δεν θα αντέξουν να μεταφέρουν τα λύματα στον βιολογικό. Αφυπνιστείτε και προσπαθήστε να κάνετε κάτι. Επιφυλακές θα κρατάμε και θα μαζεύουμε τα λύματα από τον δρόμο”

Υπάρχουν λύσεις;
Η τελική επίλυση του θέματος και οι κατευθυντήριες γραμμές μπορούν να αντιμετωπιστούν μόνο όταν υπάρχει ένα Ολοκληρωμένο Σχέδιο Διαχείρισης Υγρών Αποβλήτων. Οι άξονες δράσεις πρέπει να είναι σύμφωνα με τον κ. Ζαρκάδη “άμεσα η ενίσχυση και ο εκσυγχρονισμός λειτουργίας του υφιστάμενων έργων αποχέτευσης λυμάτων, με στόχο την διασφάλιση και την αναβάθμιση της υδραυλικής και ποιοτικής λειτουργίας των συστημάτων. Μακροπρόθεσμα και με βάση ένα Ολοκληρωμένο Σχέδιο Διαχείρισης Υγρών Αποβλήτων η ιεραρχική επέκταση και η δημιουργία νέων, σύγχρονης τεχνολογίας, υποδομών διαχείρισης, με στόχο την μεγαλύτερη γεωγραφική και πληθυσμιακή κάλυψη και η εκμετάλλευση της επεξεργασίας, με στόχο την ανάκτηση νέων πόρων”.