Τα ίδια τόσα χρόνια…

Σε μια φανταστική Ζάκυνθο, όλοι θα κυκλοφορούσαν στην πόλη με τα ποδήλατά τους και δεν θα είχαμε τις καθημερινές φασαρίες στον δρόμο, ούτε κανείς θα έκλεινε τις διαβάσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Αυτό που παρατηρείται καθημερινά στο κέντρο, είναι πραγματικά εξωφρενικό. Τόσα χρόνια τα λέμε και τα ξαναλέμε κι όμως οι διαβάσεις είναι πάντα κατειλημμένες, φυσικά από άτομα που απλά βιάζονται να πάνε στις δουλειές τους και θεωρούν, ότι ανώτεροι από το να κάθονται να ψάχνουν χώρο να σταθμεύσουν το όχημά τους όπως όλος ο υπόλοιπος κόσμος. Δηλαδή, κανείς δεν σκέφτεται, ότι παρκάροντας σε τέτοια σημεία, κλείνουν την μόνη δίοδο που έχουν τα άτομα με ειδικές ανάγκες;
Αυτά σε άλλες χώρες και τόπους της Μεσογείου θεωρούνται αυτονόητα και επιβεβλημένα, σε εμάς είδος πολυτελείας και φυσικά ανάξιο ενασχόλησης για εμάς!

Κ.Μ.

φωτο: Altsantiri