ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ | Ένα συνεχές έγκλημα από τους Νέρωνες

Γράφει ο Μάκης Δραγώνας

Θέλω να γράψω και ν’ αναφέρω εγκληματικές παραλήψεις και συμπεριφορές σχετικά με τα καμένα δάση της περιοχής του Αγ. Λέοντα που συνέβησαν το Σεπτέμβριο του 2011, δηλαδή μετά από 6 χρόνια. Έτσι έχουμε ένα ατελείωτο μπαράζ πυρκαγιών να κατακαίει τη Ζάκυνθο. Όμως δεν θα το πράξω διότι πιστεύω ακράδαντα ότι, στην εποχή που ζούμε και στο κράτος που διαφεντεύει, χρόνια τώρα, τις τύχες αυτού του τόπου, είναι μια σκέτη ματαιοπονία στον τομέα αυτόν. Φέτος, υπήρξαν εξαιρετικά φιλότιμες προσπάθειες από τον Υπουργό Δικαιοσύνης κ. Σταύρο Κοντονή και απαράμιλλη προσπάθεια από τον Αντιπεριφερειάρχη κ. Νιοτόπουλο. Η δε παρουσία των πυροσβεστικών μέσων ήταν άμεση και πυκνή.
«Καλύτερα να προλαμβάνεις παρά να θεραπεύεις». Το ρητό είναι γνωστό από την αρχαιότητα και είναι επίκαιρο λόγω των γεγονότων. Μόνο οι αρμόδιοι παράγοντες για θέματα προστασίας του δασικού περιβάλλοντος, σύμφωνα με το υφιστάμενο νομικό, αφυπνίστηκαν και θα υπάρξει νόμος και τάξη στα δάση. Η κυβέρνηση έριξε όλο το βάρος της προστασίας των δασών στη φάση της πυρόσβεσης με το στόλο των πυροσβεστικών αεροσκαφών και παραχώρησε το αντικείμενο της πυρόσβεσης στους ειδικούς, που είναι οι πυροσβέστες. Στους πυροσβέστες τους πραγματικούς, που έχουν εκπαιδευτεί σωστά, που ξέρουν, με λίγα λόγια, καλά της δουλειά τους και έτσι δόθηκε η εντύπωση ότι αυτό το καλοκαίρι η δασοπροστασία θα ήταν το κάτι άλλο, για τα ελληνικά δεδομένα. Και ήλθαν λίγες ημέρες μετά οι υψηλές θερμοκρασίες και οι άνεμοι για να καταδείξουν το αυτονόητο, ότι δηλαδή η κινητοποίηση, όσο αποτελεσματική και αν είναι, δεν αρκεί. Για τα τελευταία είκοσι χρόνια υπάρχουν μελέτες που καταδεικνύουν ότι έχουμε μείωση των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων που είχαν σχέση με την κτηνοτροφία και τη ρητίνευση, με αποτέλεσμα τα δάση να μείνουν χωρίς αυτούς που ήλεγχαν εξ αντικειμένου, σε ένα βαθμό, το χώρο, αλλά και να σωρευτεί καύσιμη ύλη. Όπως αναφέρουν ειδικοί επί θεμάτων δασικών πυρκαγιών «τα μέτρα για τη μείωση της καύσιμης ύλης, ενώ προγραμματίζονται κάθε χρόνο, δεν υλοποιούνται ή η υλοποίησή τους δεν γίνεται εγκαίρως». Μεγάλη ευθύνη έχει και ο Δήμος μας. Το πρόβλημα επικεντρώνεται στην καθυστέρηση διάθεσης των πόρων και αν διατίθενται χρησιμοποιούνται γι’ αυτό το σκοπό; Για να είναι πιο εύκολη η κατάσβεση μιας πυρκαγιάς απαιτείται ορθολογική χρήση των μέσων κατάσβεσης και όχι απαραίτητα αύξηση του αριθμού τους. Στην περίπτωση των τελευταίων πυρκαγιών επικράτησε ένα αλαλούμ.
Επίσης διευκολύνεται η κατάσβεση εφόσον υπάρχουν διακοπές της καύσιμης ύλης (κλάδευση, καθαρισμός, αντιπυρικές ζώνες). Έχουμε να δούμε τέτοιες δραστηριότητες πολλά χρόνια (από ποιον φορέα;). Επίσης οι κάτοικοι στα ορεινά ζήτησαν κρουνούς. Σωστό. Όταν έγινε το δίκτυο ύδρευσης στα ορεινά θα έπρεπε να υπάρχουν κρουνοί καθ’ όλο το μήκος του δικτύου. Αλήθεια με τις υδροφόρες τι γίνεται; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση με τους εκπροσώπους της στις κοινότητες, επειδή κάθε κοινότητα και ειδικά οι ορεινές απαριθμούν ένα σεβαστό αριθμό τρακτέρ που με τα ψεκαστικά τους γίνονται εν δυνάμει μικρά πυροσβεστικά με πρόσβαση παντού, με μία σωστή οργάνωση, θα μπορούσαν να προσφέρουν σημαντική βοήθεια παράλληλα με τις υδροφόρες, που στη μεγάλη καταστροφή στον Αγ. Λέοντα ήταν ελάχιστες, μέχρι και ανύπαρκτες. Στην Αμερική υπάρχουν πολλοί εθελοντές πυροσβέστες όπου διαθέτουν μια εργάσιμη ημέρα γι’ αυτόν το σκοπό, λέγοντας ότι «ξοφλάνε τους λογαριασμούς τους με τον Θεό, προσφέροντας τον οβολό τους στην κοινωνία». Βλέπετε, ακόμη και σε μια πλούσια χώρα, όπως η Αμερική, όπου οι άνθρωποι πληρώνουν την εφορία τους, πολλές υπηρεσίες, που εμείς στην Ελλάδα θεωρούμε δεδομένα ότι τις προσφέρει το κράτος, βασίζονται στην εθελοντική εργασία και στην αρχή «σιγά μην περιμένουμε από τους γραφειοκράτες, αν θέλουμε κάτι ας το κάνουμε μόνοι μας».
Ένα άλλο στοιχείο σημαντικό για τον τόπο μας και πρέπει σοβαρά ν’ απασχολήσει όλη την πολιτική ηγεσία του τόπου μας, είναι ότι η Ζάκυνθος υπάγεται στις περιοχές με το μεγαλύτερο ποσοστό καμένης δασικής έκτασης. Στην ευθύνη των συναρμοδίων Υπουργών είναι ότι η χώρα δεν είχε δασολόγιο. Τώρα γίνεται. Η νομική προστασία των δασών είναι ελλιπής, φτάνει να ρίξει κανείς μια ματιά στα αυθαίρετα. Δεν υπάρχει φορέας δασοπροστασίας, δεν γίνονται αναδασώσεις. Όλα αυτά είναι γνωστά γι’ αυτό μοιάζει με κωμωδία όταν οι αρμόδιοι αλληλοκατηγορούνται και δήθεν αναζητούν ευθύνες. Η αλήθεια είναι ότι η προστασία του δασικού πλούτου της χώρας έχει οικονομικό κόστος. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αν αξίζει να καταβάλουμε αυτό το κόστος. «ΝΑΙ» απαντούν οι περισσότεροι πολίτες αυτής της χώρας. Εξαιρούνται οι «οικοπεδοφάγοι» και οι κάθε λογής καταπατητές. «ΟΧΙ» απαντούν, σταθερά εδώ και μια εικοσαετία, οι κυβερνήσεις. Έτσι σου δίνεται η εντύπωση ότι οι εκάστοτε κυβερνητικοί παράγοντες αντιμετωπίζουν το θέμα της δασοπροστασίας ως ένα επαχθές αντικείμενο, που προσπαθούν να απομακρύνουν από πάνω τους. Πριν από μερικά χρόνια, για τις πυρκαγιές, οι οθόνες των τηλεοράσεων τα ραδιόφωνα κατακλύζονταν από αγανακτισμένους πολίτες που πανικόβλητοι κατηγορούσαν τους πάντες και τα πάντα. Αυτό πάει να εκλείψει αλλά καταλήξαμε στο άλλο άκρο. Σχεδόν να μην αντιδρούν οι πολίτες για το συνεχές έγκλημα που συντελείται εις βάρος του οικοσυστήματος και το οποίο θα έχει συνέπειες για όλους μας. Αν υπάρχουν Νέρωνες να βρεθούν. Χρέος της πολιτείας και του κάθε πολίτη.