Παράδειγμα προς μίμηση

Παρακολουθήσαμε από κοντά την τελετή του αγιασμού των θεμελίων του Αρετάκειου δημοτικού σχολείου της ορεινής ζώνης, και το πρώτο που αντιληφθήκαμε ήταν ότι το κράτος υπολείπεται της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.
Και τούτο διότι ένας άνθρωπος κατάφερε να φτιάξει ένα σύγχρονο διδακτήριο σε μικρότερο χρόνο απ΄ ότι θα χρειαζόταν το κράτος για αυτόν τον σκοπό και φυσικά με πολύ λιγότερα χρήματα.
Στη διπλή όψη του νομίσματος της καθημερινότητας μας, ανυπέρβλητη αξία είναι ο σεμνός και ταπεινός άνθρωπος Νικήτας Αρετάκης που έχει προσφέρει πάρα πολλά ειδικά για τη νεολαία μας. Ασυνήθιστος χαρακτήρας Ζακυνθινού, όπου η άνετη οικονομική κατάσταση του, αντίθετα από ότι συμβαίνει σε πλείστες των περιπτώσεων, δεν διάβρωσε το χαρακτήρα του κάνοντάς τον να λειτούργει άφρονα και αλαζονικά. Η περίπτωσή μας, αφορά σε ηθικό και ευπρεπή, που σε προτρέπει να τον αντιμετωπίσεις με σεβασμό. Και ξέρετε γιατι τα έχει επιτύχει όλα αυτά; Μόνη του έγνοια η ανάπτυξη της ορεινής περιοχής που αποτελεί και γενέθλιο τόπο του.
Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που ο κ. Αρετάκης δείχνει το κοινωνικό του πρόσωπο, αφού στο πρόσφατο παρελθόν έχει χρηματοδοτήσει Ιερούς Ναούς στην περιοχή του και έχει βοηθήσει για την αναστήλωσή τους, ενώ διαχρονική είναι και η βοήθειά του σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα ή είναι άρρωστοι.
Καθ΄ όλη τη διάρκεια της τελετής των εγκαινίων, με πολύ ταπεινό τρόπο, ακούει με προσοχή νοιώθοντας αμήχανα, για τα ευμενή σχόλια που κάνουν για αυτόν. Ένα πολύ σημαντικό, λοιπόν, εκτός από το νέο σχολείο, είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι στη Ζάκυνθο, που διαθέτουν τέτοιο χαρακτήρα.
Όταν σε τούτες, λοιπόν, τις δύσκολες οικονομικά και κοινωνικά στιγμές, κάποιος δέχεται μηνύματα εθελοντισμού και δράσεις που έρχονται να αποδείξουν πως παρά τις όποιες αντιξοότητες, υπάρχουν ακόμη άνθρωποι που μπορούν να “χτίσουν” τη γνώση, μόνο ικανοποίηση μπορεί να αισθανθεί.
Το όραμα του Νικήτα Αρετάκη ήταν ένα σύγχρονο και πρότυπο σχολείο στα ορεινά της Ζακύνθου, στις ξεχασμένες κοινότητες που τις θυμόμαστε συνήθως για τις εκτάσεις τους που την κυριότητά τους διεκδικούν όλες οι πλευρές, ή για την καταστροφή της ομορφιάς τους από πυρκαγιές. Κι όμως, αυτή τη φορά, τα ορεινά έρχονται ξανά στη δημοσιότητα για έναν λόγο που είναι ικανός να επισκιάσει κάθε αρνητική εικόνα που διαμορφώθηκε για την περιοχή. Ένα αληθινό έργο πνοής, ένα όραμα που υλοποιήθηκε μετά από χρόνιες προσπάθειες αλλά με αληθινή αφοσίωση και επιμονή.
Η αγάπη του για την παιδεία και τη νεολαία ήταν εκείνη που τον οδήγησε να επιδιώξει και την ανέγερση λαογραφικού, και όχι μόνο Μουσείου, με ξενώνες για φιλοξενία αριστούχων φοιτητών της Σχολής Καλών Τεχνών Ελληνικών και Ευρωπαϊκών Πολυτεχνείων.
Και ξέρετε γιατι τα έχει επιτύχει όλα αυτά; Γιατι ποτέ του δεν είχε καμία απολύτως πολιτική ή άλλου είδους προσωπική σκοπιμότητα. Μόνη του έγνοια η ανάπτυξη της ορεινής περιοχής που αποτελεί και γενέθλιο τόπο του. Και αυτό διδάσκει πολλά!