Γουαι φαι… κόκορας σαρτσα

Σε μαγαζί με πόληψη, εβρέθηκε ο Παντάκης,
με Μούσουρα, με Καστρινό, μαζί κι΄ ο Αρβανιτάκης.

Στο περιβόλι του Ουρανού, είπα να τ΄ ονομάσω,
στου Ντάση λέμε αλλιώτικα, που ΄χει βαριό το πάσο.

Ευχάριστη ατμόσφαιρα, και η βραδιά μια φλόγα,
ιδρώτα είχαμε ούλοι μας, και του χεριού μου η ρώγα.

Είχε γεμίσει κινητά, και ούλο το τραπέζι,
ούλοι οι μεγάλοι ιντερνετ, και το παιδί να παίζει.

Το γουάι φάι ρώτησε, του μαγαζιού ο Γιάννης,
κόκορος σάρτσα απάντησε, και βλέπεις ούθε φτάνεις.

Ακμάζει αυτή η εξέλιξη, δεν λείπει από κοντά μας,
μικροί μεγάλοι έχουμε, ούλοι το ντιρλαντά μας.

Μα εγώ είχα την πείνα μου, και την κοιλιά να παίζει,
κόκορο σάρτσα έλεγε, σχεδόν κάθε τραπέζι.

Κόκορο σάρτσα να γευτώ, και εμέ η απόφασή μου,
γιατ΄ ούλο αυτό το νόστιμο, δένει με το κρασί μου.

Για κόκορο υποψήφιος είναι κ΄ο Αρβανιτάκης,
γουάι φάι ζήτησε και πάλι ο Παντάκης.

Κόκορο σάρτσα ο δίπλα μου, λέω κι΄αυτός θα φάει..
αυτό με τρόπο ακούστηκε, είναι το γουάι φάι.

Χα χά χα χα με όρεξη, τα γέλια αρχινάει,
ο Γιάννης που το γύρευε, και τώρα που πεινάει.

Πρωτότυπα και νόστιμα, είναι ούλα στου Ντάση,
το γουάι φάι, ο κόκορας.. ότι κι αν δοκιμάσει.

Εφάγαμε, εχορτάσαμε, κ΄ ο ιδρώτας μας να στάει,
κ΄ αν τραγουδάει ο Ντάσης μας; μίλησε αν σου βαστάει;.

φωτο: Penypeny.gr