Ένα σπάνιο χάρισμα

* Αξίζουν θαυμασμού όσοι καταφέρνουν να βγουν με αλώβητη την ισορροπία και τη σοβαρότητά τους, μέσα από μια τρικυμία υστερίας και ασυναρτησίας, παραμένοντας προσηλωμένοι στο ρόλο τους.

* Που καταφέρνουν να καταπίνουν την οργή τους, μιας και ξέρουν ότι δεν θα βγάλει πουθενά. Που έχουν την αυτοσυγκράτηση αλλά και την εσωτερική συγκρότηση να αφήνουν τον κάθε ωρυόμενο δίχως επιχειρήματα να αυτοαναιρείται και τελικώς να διασύρεται χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια.

* Και εν τέλει, που καταφέρνουν να ακουστεί η φωνή τους και όχι οι τσιρίδες της δήθεν αγανάκτησής τους. Ολο αυτό, με μία λέξη λέγεται αξιοπρέπεια αλλά έχει καταλήξει να είναι τόσο σπάνια που, όταν τη συναντάς, καταλαβαίνεις πόσο πολύτιμη είναι.

φωτο: A-Taste-of-Central