Τα μπάνια μου τα δίκροκα

Τα εκατό τα μπάνια μου, έχω μεσ΄ το μυαλό μου,
μου τα ΄πε ούλα ο ντόκτορ μου, είναι για το καλό μου.

Κάνει καλό η θάλασσα, το αλάτι, το ιώδιο,
σκεφτόμουνα τα λόγια του, που ΄φτιαχνα το καλώδιο.

Μου το ΄πε.. ούλα απάνου σου, αντί να χαλαρώνουν,
όπως και το κεφάλι σου, σταδιακά, κλειδώνουν.

Η σκλήρυνση παράδειγμα, θέλει πολλές βουτίες,
γλιτώνεις αναμφίβολα, πολλές κακοτοπίες.

Γλιτώνεις από κράξιμο… το μπιρωνααα… το ωωεε…
κ΄ άλλα που φέρνουν άνετα, κατακλυσμό του Νώε.

Το μούλιασμα, τα ανάσκελα, κάνει καλό στη μούρλια,
και κάθε.. των παρμένων ναι, σ΄ αυγερινό και πούλια.

Κάνει καλό και στη φωνή, μα και στη βοϊδομάρα,
αν καταφέρνεις με ένα γλούπ, και πινεις τη γαργάρα.

Η θάλασσα όπως είπαμε, σε κάνει και ανασταίνεις,
σε προλαβαίνει από Δαφνί, ποτέ δεν αρρωσταίνεις.

Πως να τα κάμω τα εκατό; δεν φτάνουνε οι μέρες,
είναι τα μπάνια πιό πολλά, απ΄ τ΄ Αγίου τσι ζαρντινιέρες.

Κι΄ αφού ο γιατρός μου εξήγησε, δεν θα επαναλάβω,
βλέπω στο πόρτο χάραμα, και πρέπει να προλάβω.

Μόνο αν κάνω δίκροκα, τα μπάνια τση ημέρας,
ένα τση αυγής το ξύπνημα, κ΄ ένα τση καλησπέρας.

Έτσι θα νιώθω και καλά, με τα ρευματικά μου,
και θα κουνώ τα χέρια μου, στα καλλιτεχνικά μου.

Με δίκροκες τσι μέρες μου, θα ΄χω επιτυχίες,
θα νιώθω και θα χαίρομαι, ένα σωρό ευτυχίες.

Δημιουργός με μαστοριά… μέχρι και στα ταβάνια,
με σάρτους θα πετάγομαι, που ΄καμα τόσα μπάνια.

φωτο: Orkney-Podcasts