“Εμφύλιος” στο λιμάνι

Τελικά το έχει η ράτσα μας, μπροστά στη διεκδίκηση λύσης σε προβλήματα που ταλανίζουν τον τόπο επι μακρόν, αντί να πηγαίνουμε μονιασμένοι και ενωμένοι σαν μια γροθιά, ο καθένας το χαβά του.
Ο λόγος για την παρουσία μας στη συνεδρίαση της ΕΣΑλ για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που δεν έχουμε στο νησί. Το θέμα του μάστερ πλαν, του λιμανιού, της ξεχασμένης μαρίνας και της προβλήτας κρουαζιεροπλοίων επανέρχεται συχνά – πυκνά στην επικαιρότητα.
Ένα έργο που ξεκίνησε στα χαρτιά αλλά δεν ευτύχησε να ολοκληρωθεί. Σκόνταψε σε νόμους και γραφειοκρατία. Τέσσερα κοινοτικά πλαίσια στήριξης πήγαν χαμένα. Και σε άλλα που διατέθηκαν χρήματα, τα έργα έμειναν στη μέση, λόγω κακών σχεδιασμών και προβληματικών μελετών.
Δέκα χρόνια τώρα και η Ζάκυνθος δεν μπορεί να βρει μια άκρη για το ποιος είναι ο αρμόδιος για την έγκριση της κατασκευής προβλήτα για πρόσδεση κρουαζιερόπλοιων στο νησί. Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για την υλοποίηση έργων, ώστε να είναι λειτουργικά και να δίνουν τη δυνατότητα της προσέγγισης σε επισκέπτες και σκάφη αναψυχής.
Αν θέλουμε να αλλάξουμε τη μοίρα μας, θα πρέπει να βάλουμε μια τάξη. Δεν αρκούν Ημερίδες, συσκέψεις και επαφές στα Υπουργεία. Άλλωστε ο κάθε ανευθυνο-υπεύθυνος που ακούει Ζάκυνθο, μέχρι να την βρεί στο χάρτη, ζήτω που χαθήκαμε! Υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά εκ του αποτελέσματος θα κριθούν.
Άλλο ένα καλοκαίρι φεύγει χωρίς πρόοδο και κυρίως χωρίς προοπτική αναπτυξιακής αξιοποίησης. Εκτός από τα παράπονα των πολιτών, έρχονται τώρα και οι καπετάνιοι να εκφράσουν τα παράπονα τους για τις υποδομές στο λιμάνι του νησιού. Ένα λιμάνι γεμάτο παραλείψεις, επικινδυνότητες και ιδιαιτερότητες οι οποίες καθιστούν τους πλοιάρχους “κασκαντέρ”. Επανηλλειμένως, έχουν εκθέσει τις τεκμηριωμένες παρατηρήσεις και προτάσεις τους. Αλλά, φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Τα περισσότερα λιμάνια της χώρας φτιάχτηκαν με προδιαγραφές του παρελθόντος για μικρότερα και λιγότερα πλοία. Σήμερα, οι απαιτήσεις είναι εντελώς διαφορετικές. Κανείς, όμως, δεν ρωτά αν το λιμάνι σχεδιάστηκε σωστά λαμβάνοντας τη γνώμη των έμπειρων πλοιάρχων, των χρηστών του, ή αν σχεδιάστηκε από κάποιους τεχνοκράτες που δεν έχουν καμία επαφή με το αντικείμενο που λέγεται θάλασσα. Αλλά δυστυχώς, απλά, κάνουν σχέδια και ασκήσεις επι χάρτου.
Αρκούμαστε στις υποδομές των τελευταίων σαράντα χρόνων. Στα ελληνικά νησιά φτιάχνονται λιμάνια και μαρίνες. Στη Ζάκυνθο αλιευτικά καταφύγια, διότι μεγάλο μέρος του κατά κεφαλήν εισοδήματος του τόπου, προφανώς προέρχεται από τις τράτες, τα καΐκια, τα παραγάδια και τα δίχτυα.
Είναι βέβαιο ότι η κρίση έχει μουδιάσει τους περισσότερους εγκεφάλους της χώρας. Τα απανωτά χαστούκια, πρέπει να αφυπνίσουν ορισμένους λειτουργούς της δημόσιας διοίκησης και να προωθήσουν άμεσα ιδέες και μελέτες που αφορούν χιλιάδες πολίτες.
Αλλά εμείς δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από την κρίση, εξαιτίας του γεγονότος ότι ο δικός μας τουρισμός είναι… first class και όλοι οι τουρίστες μας είναι… πάμπλουτοι!
Και τότε ξυπνήσαμε ή μάλλον δεν έχουμε ξυπνήσει ακόμα, γιατί κοιμόμαστε και όσο το κάνουμε αυτό, τόσο περισσότερο συνένοχοι γινόμαστε με την αδιαφορία, τη σιωπή και την ανοχή μας, σε ό,τι βάρβαρο και εγκληματικό γίνεται γύρω μας. Τον εαυτό μας δεν τον ντρεπόμαστε. Τα παιδιά μας, όμως;