Μουσικές Διαδρομές | ΤΡΥΠΕΣ

Φίλοι μου σε μια εποχή που το δερμάτινο ροκαμπίλικο τζάκετ έγινε μόδα και φοριέται από όλους σχεδόν τους τρέντυδες ,χωρίς καν να γνωρίζουν την ιστορία του, σε μια εποχή που η καπέτα των 60ς χτενίζεται μαζί με τα μούσια των 70ς και σε μια εποχή που όλοι έχουν χάσει τις ιδιομορφίες τους ,σε μουσικό και σε στυλιστικό επίπεδο, εγώ θα επιμείνω σε κάποιες αρχές. Μπορεί το ελληνικό ροκ να φθίνει αλλά μερικά πρότυπα που έθεσαν βάσεις και στυλ αξίζει να τιμούνται με τον κατάλληλο σεβασμό. Ένα τέτοιο πρότυπο της ελληνικής ροκ σκηνής είναι οι Τρύπες.

Οι Τρύπες ήταν ένα ελληνικό ροκ συγκρότημα από την Νεάπολη Θεσσαλονίκης. Ο ιδιαίτερος ήχος τους, προερχόμενος από τα βασικά χαρακτηριστικά του πυρήνα της μπάντας, δηλαδή από τα αναγνωρίσιμα φωνητικά και στίχους του τραγουδιστή Γιάννη Αγγελάκα καθώς και από τις ιδιόμορφες συνθέσεις του μπασίστα Γιώργου Καρρά, ενέπνευσε πολλά σχήματα της εποχής και τους χάρισε μια θέση στο πάνθεον των πιο ποιοτικών και εμπορικά επιτυχημένων ελληνόφωνων ροκ σχημάτων.

Το συγκρότημα ξεκίνησε το 1983 με τον Γιώργο Καρρά και τον Γιάννη Αγγελάκα να γράφουν μουσική με ελληνικό στίχο και επιρροές από punk και ενναλακτικό ροκ. Ο Αγγελάκας εκτός από στιχουργός ήταν και τραγουδιστής του συγκροτήματος ενώ ο Καρράς ανέλαβε το μπάσο. Στις πρώτες τους ζωντανές εμφανίσεις κιθαρίστας ήταν ο Μιχάλης Κανατίδης και ντράμερ ο Κώστας Φλωροσκούφης. Το 1984, τον Κανατίδη αντικατέστησε σταδιακά ο Μπάμπης Παπαδόπουλος. Το πρώτο ομώνυμο άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο στούντιο Αγροτικόν με μηχανικό ήχου τον Νίκο Παπάζογλου. Κυκλοφόρησε το 1985 από τη νεοσύστατη Ano Kato Records και το κομμάτι Ταξιδιάρα Ψυχή έγινε επιτυχία στους θαυμαστές του ελληνικού ροκ.

Το 1987 έγινε η συνάντηση με τον Γιάννη Πετρίδη και το συμβόλαιο με την εταιρία Virgin.Οι συχνές ζωντανές εμφανίσεις στην Θεσσαλονίκη πρώτα και αργότερα στην Αθήνα τους καθιέρωσαν σαν μια δυναμική ανερχόμενη μπάντα με καλή σκηνική παρουσία και δημιούργησαν ένα πιστό κοινό. Το συγκρότημα απέκτησε πανελλήνια φήμη στην δεκαετία του ’90 μετά την κυκλοφορία του τρίτου δίσκου Τρύπες στον Παράδεισο.

Στην ηχογράφηση του συμμετείχε ως ηχολήπτης ο Ασκληπιός Ζαμπέτας, ο οποίος στη συνέχεια ενσωματώθηκε στο συγκρότημα ως δεύτερος κιθαρίστας. Κατά την ίδια δεκαετία ακολούθησαν οι πρώτες εμφανίσεις στο εξωτερικό, καθώς έπαιξαν στο διεθνές φεστιβάλ Eurockéennes του Μπελφόρ της Γαλλίας του 1990, στο Λονδίνο και στο Μάντσεστερ. Το 1994 ηχογραφούν στο Club ΡΟΔΟΝ το live άλμπουμ Κράτα το Σώου Μαϊμού με αυτό το άλμπουμ τους που έχει και κάποια τραγούδια τους σε εκτέλεση με ακουστικά όργανα κλείνει η πρώτη δημιουργική περίοδος του συγκροτήματος.

Το 1996 ηχογραφούν το Κεφάλι Γεμάτο Χρυσάφι τότε ανοίγει ένας νέος κύκλος και μια νέα δημιουργική περίοδος. Η πορεία τους σταματά μετά την τελευταία δισκογραφική δουλειά που κυκλοφορεί το 1999 Μέσα στη Νύχτα των Άλλων. Το συγκρότημα διαλύθηκε το 2001 μετά την απόφαση του τραγουδιστή Γιάννη Αγγελάκα να ακολουθήσει προσωπική καριέρα.

Μαζί με τα Διάφανα Κρίνα και τα Ξύλινα Σπαθιά, οι Τρύπες συμβολίζουν για μένα εκείνα τα τρία χρόνια πριν την «αληθινή ζωή», την πρώτη αυτή εφηβική υπαρξιακή κρίση, την αγωνία που βιώναμε για το μέλλον, το πέρασμα από το σχολείο στο Πανεπιστήμιο, την μετακόμιση από το πατρικό -κι όλα εκείνα τα «βασανιστικά» και «αφόρητα» που μας απασχολούσαν τέλος πάντων πριν βγούμε… εκεί έξω.Ο χρόνος είναι ο χειρότερος γιατρός, σε καίει, σε σκορπά και σε παγώνει, μα εσύ σε λίγο δεν θα βρίσκεσαι εδώ, καποιοι άλλοι θα παλεύουν με τη σκόνη». Δεν μπορώ να ακούσω αυτό το κομμάτι και να μην σκεφτώ τις κοπάνες στο πίσω μέρος της αυλής, τα σκονάκια, τις καταλήψεις, τα τσιγάρα στην «οικοδομή», τα δερμάτινα σακίδια με τα αρχικά μας, τη γαλαρία του λεωφορείου, τα ξενύχτια σε σπίτια όταν έλειπαν οι γονείς, τα τηλεφωνήματα που τέλειωναν στις 5 το πρωί..long live rock n roll..thanks to evi x.

φωτο: Mag24