ΚΑΗΚΕ ΤΟ ΝΗΣΙ | Το κέφι αντικατέστησε φτώχεια και μιζέρια (φωτο)

Τίμησαν και φέτος το έθιμο οι Ζακυνθινοί και τσίκνισαν για τα καλά, ολόκληρη την Τσικνοπέμπτη. Για λίγες ώρες, άφησαν στην άκρη τη μαυρίλα και τη στενοχώρια, τη ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει το νησί κυρίως με τα σκουπίδια και αποφάσισαν να το ρίξουν έξω. Οι κεφάτες παρέες, οι «μπαγόρδες», όπως είναι γνωστές σε τούτο τον τόπο, έστησαν τραπεζάκια με παραδοσιακές «βούτες» αλλά και ψησταριές με σουβλάκια, παντσέτες, γαρδουμπάκια, παϊδάκια και λουκάνικα και καλοδέχτηκαν την Τσικνοπέμπτη, όπως τής πρέπει: με μια δόση ξεγνοιασιάς αλλά όχι άγνοιας. Ένα συνειδητό διάλειμμα από το αδιέξοδο του νησιού, μια ευκαιρία για γιορτή που όμως δεν είναι αποχή από την πραγματικότητα, αλλά μια αμπάριζα για να αντέξει τα όσα έπονται. Πόλη και χωριά, κρύφτηκαν για λίγες ώρες πίσω από την ευωδιαστή κνίσσα της ψητουρίας, ποτήρια τσούγκρισαν και ευχές για υγεία και καλύτερες ημέρες ανταλλάχθηκαν. Η Τσικνοπέμπτη άλλωστε είναι το κατώφλι των Αποκριάς αφού το βράδυ γίνεται η είσοδος του Κόντε Καρνάβαλου στην πόλη. Σκουπίδια, νοσοκομείο και κρίση, μπήκαν για λίγο στην άκρη. Αυτές τις ημέρες, το λόγο έχει η αποκριά.

Στο κατώφλι της Αποκριάς
Πώς και πώς την περιμένουν στο νησί μας την «Τσουκνοπέμπτη». Είναι ημέρα-σταθμός, αφού αποτελεί στην ουσία το κατώφλι της καρναβαλικής περιόδου. Μπορεί το βράδυ να πραγματοποιείται η είσοδος του Κόντε Καρνάβαλου στην πόλη και οι ψησταριές και οι ταβέρνες να έχουν την τιμητική τους, όμως το γλέντι ξεκινά από νωρίς το πρωί, σε κάθε γωνιά του νησιού. Οι ψησταριές ετοιμάστηκαν από το πρωί και οι λιχουδιές πήραν σειρά για ψήσιμο: πανσέτες, λουκάνικα, σουβλάκια, μπριζόλες και γαρδουμπάκια, όλα μοσχοβολιστά και καλοψημένα. Μικρές και μεγάλες παρέες περίμεναν φίλους και γνωστούς να περάσουν από την «ψητουρία» τους, να τους κεράσουν ένα σουβλάκι κι ένα ποτήρι κρασί. Με τραγούδια και χορούς οι Ζακυνθινοί ξορκίζουν τη μιζέρια, δηλώνουν ότι «η φτώχεια θέλει καλοπέραση» και πως, έστω και για λίγες ημέρες, τα προβλήματα μπαίνουν στην άκρη και ο κόσμος ξεχνά τις έγνοιες και τις σκοτούρες του και απλώς, γλεντά.

Την αρχή έκαναν τα σχολεία
Η πόλη ξεκίνησε το τσίκνισμα από νωρίς. Τα αρχή έκαναν τα σχολεία, δημοτικά, γυμνάσια και λύκεια, με τους μαθητές να διοργανώνουν τα πιο κεφάτα γλέντια, ακόμη κι από τις εννέα το πρωί, με δυνατή μουσική, μπόλικα κοψίδια και όλο το νεανικό τους κέφι. Το 1ο Δημοτικό Σχολείο τήρησε το έθιμο και σε συνεργασία με γνωστή ψησταριά, έστησε το γλέντι στο προαύλιο του σχολείου και συνόδεψε την ψητουρία με παιδικό αποκριάτικο πάρτι. «Τηρούμε το έθιμο και κάνουμε τα παιδιά μας χαρούμενα. Κι όσο είναι χαρούμενα αυτά, είμαστε κι εμείς», λέει το μέλος του Συλλόγου Γονέων & Κηδεμόνων του σχολείου, Γιώργος Στασινόπουλος.

Οι ειδικοί…
Τα κρεοπωλεία είναι ειδικοί στις ψητουρίες της ημέρας. Δεν υπήρξε κρεοπώλης στο νησί που να μην έχει στήσει μια ψησταριά έξω από το κατάστημά του, γεμάτη λιχουδιές που μαστόρικα έχει φτιάξει και με τέχνη ψήνει. «Υγεία να έχουμε και λίγα λεφτά για να δίνουμε κεράσματα στον κόσμο!» λέει κρεοπώλης στην οδό Κάλβου που έχει στήσει ένα μεγάλο ταψί για την πατροπαράδοτη «βούτα». «Τσουκνοπέμπτη και Αναλήψεως έχουμε πάντα το ψητό που φτιάχνουμε και κερνάμε τον κόσμο», λέει με πλατύ χαμόγελο. «Στο ψήσιμο πρέπει να είσαι μαέστρος και άρχοντας. Χρόνια την κάνω αυτή τη δουλειά», λέει ο Νίκος Μαρίνος, γνωστός ψήστης και κρεοπώλης, μπροστά από την ψησταριά με τα σουβλάκια και τη σούβλα με το αρνάκι.

Τηρώντας το έθιμο
Συνεχίζουμε τη βόλτα μας στην πόλη και φτάνουμε σε γνωστό ποδηλατάδικο, στον Αγιο Παύλο. Εδώ η αυτοσχέδια παρέα έχει ψήσει σουβλάκια, μπιφτέκια και λουκάνικα και κερνά τους περαστικούς και τους φίλους. Με γέλια, πειράγματα και μπόλικο κρασάκι ή μπίρα, καμιά φορά και με την πείρα κάποιου μεγαλύτερου, έμπειρου ψήστη, το κέφι παραμένει αμείωτο και οι περαστικοί απολαμβάνουν τους μεζέδες που τους κερνούν. «Τους κερνάμε όλους και κανείς δεν πληρώνει», λέει ο Διονύσης Βουρδέρης, ιδιοκτήτης του καταστήματος. «Πάνω απ΄ όλα όμως, τηρούμε το έθιμο», λέει.

Στο Αργάσι τηρούν την παράδοση
Μια από τις περιοχές που στήνει μεγάλες ψητουρίες είναι το Αργάσι. Η παρέα που κάθε χρόνο ψήνει λαχταριστούς μεζέδες ήταν και πάλι εκεί με ψητά στα κάρβουνα αλλά και με τις πατροπαράδοτες βούτες, του παλιού, καλού καιρού. «Κάνουμε ό,τι μπορούμε για να τηρήσουμε το έθιμο», λέει ιδιοκτήτης σούπερ μάρκετ που έστησε για μία ακόμη χρονιά τις ψησταριές μπροστά από το κατάστημά του στον κεντρικό δρόμο του Αργασιού και συμμετείχε στη πολυμελή μπαγόρδα. Παραδέχεται ότι φέτος λείπει το πολύ κέφι και το μπρίο άλλων ετών –όχι τυχαία. Το νησί δεν περνά την θετικότερη περίοδό του και η διάθεση είναι σχετικά πεσμένη. Το κέφι λιγότερο και οι εκδηλώσεις, ηπιότερες. «Το έθιμο όμως το τηρούμε», επαναλαμβάνει. «Οσο περνά η ώρα θα μαζευόμαστε ολοένα και περισσότεροι». Μαζί του ήταν και ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Ενοικιαζόμενων Δωματίων της περιοχής, Ανδρέας Κοτσώνης. «Το Αργάσι, όπως κάθε χρόνο, θυμάται το παρελθόν και τηρεί τα έθιμα του νησιού», λέει ο κ. Κοτσώνης. «Προχωράμε στο μέλλον χωρίς να ξεχνάμε τα ήθη και τα έθιμά μας, όσα προβλήματα και αν αντιμετωπίζουμε, όσο δύσκολα κι αν είναι τα οικονομικά μας. Ευχόμαστε σε όλους υγεία και ευημερία!», μας λέει τσουγκρίζοντας το ποτήρι του.

Αψηφώντας το πρωτόκολλο
Εκτός από τα καταστήματα, τις ταβέρνες, τις ψησταριές και τα σχολεία, ακόμη και δημόσιες ή δημοτικές υπηρεσίες έστησαν τις υπαίθριες ψησταριές τους. Στη ΔΕΥΑΖ το γλέντι ξεκίνησε από νωρίς. Οι υπάλληλοι απόλαυσαν τη λιακάδα και την καλοκαιρία και έψηναν τους μεζέδες τους ολόκληρο το πρωί, κερνώντας τους περαστικούς και τσουγκρίζοντας μεταξύ τους. «Αν οι καιρικές συνθήκες το επιτρέπουν, τηρούμε το έθιμο όσο μπορούμε», λέει ο υπάλληλος που εκτελούσε χρέη ψήστη. «Χρόνια πολλά σε όλους, και του χρόνου με υγεία», μας εύχεται.
Με αυτή την ευχή στο στόμα, όλοι οι Ζακυνθινοί δίνουν το ραντεβού τους για τις επόμενες, γιορταστικές ημέρες, όταν θα ακολουθήσει ένα πλήθος από εκδηλώσεις και έθιμα της αποκριάς που δεν συναντά κανείς σε άλλα μέρη της χώρας. Από εμάς, τι άλλο! Και του χρόνου, με υγεία!