Σταύρος Κοντονής | Θέλουμε ζακυνθινή πολιτική και κυβερνητική παρουσία ή βολευόμαστε με ανύπαρκτους;

Όταν θα έχουν περάσει τα χρόνια, είναι απόλυτα βέβαιο ότι η πολιτική πορεία και παρουσία του Σταύρου Κοντονή θα αποτελεί σημαντικό κομμάτι της Ζακυνθινής ιστορίας.
Ήταν και είναι σπάνιες οι φορές που Ζακυνθινά πρόσωπα, κατάφεραν να ξεφύγουν από τα στενά όρια της νησιωτικής μας περιοχής και να αποτελέσουν σημαντικές προσωπικότητες που συνδέθηκαν με την πολιτική ιστορία της χώρας μας.

Και αν στις αρχές του περασμένου αιώνα, οι έμπειροι Επτανήσιοι (και Ζακυνθινοί) πολιτικοί άνδρες, μεταλαμπάδευαν στην υπόλοιπη Ελλάδα τις ικανότητές τους, στις μέρες μας, είναι σπάνιες οι περιπτώσεις που η Ζάκυνθος είχε δικούς της ανθρώπους στο προσκήνιο της Ελληνικής πολιτικής σκηνής και ακόμη περισσότερο της κυβερνητικής πραγματικότητας.

Τα τελευταία 40 χρόνια – μετά την μεταπολίτευση – οι Ζακυνθνές πολιτικές προσωπικότητες που υπηρέτησαν σπουδαίο κυβερνητικό ρόλο ήταν ελάχιστες ενώ σε κάποιες περιπτώσεις (Δημήτρης Μαρούδας δεξί χέρι του Ανδρέα Παπανδρέου) επρόκειτο για Ζακυνθινούς που έζησαν και διέπρεψαν στην Αθήνα.

Ο μεσήλικας, Ζακυνθινός νυν Υπουργός Δικαιοσύνης, βουλευτής Ζακύνθου Σταύρος Κοντονής, σήμερα υπηρετεί την 4η στην τάξη κυβερνητική υπουργική θέση, δημιουργώντας καθημερινά μια τεράστια δημοτικότητα και αποδοχή στο πανελλήνιο.
Ένα είναι βέβαιο, ότι η Ελλάδα έμαθε τον Σταύρο Κοντονή, γνωρίζει ότι είναι βουλευτής Ζακύνθου και ότι η ιστορία εξεχόντων προσώπων του νησιού συνεχίζεται στις μέρες μας.

Πρόσφατες μετρήσεις δημοτικότητας, τον ενέταξαν στους 5 πιο λαοφιλείς του ΣΥΡΙΖΑ.
Η θητεία του στο Υπουργείο Παιδείας ως υφυπουργός Αθλητισμού, ήταν εκείνη που σε πρώτη φάση του προσέδωσε τεράστια δημοτικότητα, ενώ οι ανυποχώρητες θέσεις του σε ζητήματα αλλαγών στο παγωμένο τοπίο των αθλητικών πραγμάτων στη χώρα, δημιούργησαν νέα δεδομένα και τάραξαν «λιμνάζοντα βρώμικα νερά» που κανείς δεν είχε το σθένος να τα αγγίξει.
Η ιστορία γράφει…

Παρακολουθώντας την επικαιρότητα, τις τελευταίες μέρες, διαπιστώσαμε το «μένος» ανθρώπων της Ζακύνθου να μηδενίσουν την παρουσία του βουλευτή στην Ζάκυνθο για την κοπή της πίτας του κομματικού οργάνου στο οποίο ανήκει!
Κατά την παρουσία του, έγιναν σοβαρές πολιτικές παρεμβάσεις για σειρά ζακυνθινών ζητημάτων και ο καθένας έχει δικαίωμα να τις κρίνει όπως πιστεύει.

Λίγες μέρες μετά, ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις για τον Αγιο Χαραλάμπη και επισκέφθηκε τον διπλανό Πύργο της Ηλείας.
Είναι νωπές στο διαδίκτυο οι στιγμές που απλός κόσμος τον υποδέχτηκε με λουλούδια, πολίτες του έσφιξαν εγκάρδια το χέρι.

Το κυριότερο, ο Δήμαρχος του Πύργου, ο Γ.Λιατσής εκλεγμένος με την Νέα Δημοκρατία, τον υποδέχτηκε, τον φιλοξένησε και μίλησε με τα καλύτερα λόγια!

Ο πρώην υπουργός και βουλευτής της Ν.Δ. στο νομό, Κ. Τζαβάρας, έδειξε ότι νοιώθει υπερήφανος που ένας συνάδελφος και παλιός γνώριμος υπηρετεί τη θέση του Υπουργού Δικαιοσύνης!

Την Τρίτη το βράδυ στο skai και στην εκπομπή Ιστορίες, ο Σταύρος Κοντονής μίλησε για πολλά ζητήματα στη Σία Κοσιώνη και όλη η Ελλάδα παρακολούθησε τον Υπουργό και βουλευτή Ζακύνθου!

ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Ισχύει το ΟΥΔΕΙΣ ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΕΝ ΤΗ ΙΔΙΑ ΑΥΤΟΥ ΠΑΤΡΙΔΙ;

Μας τιμάει – ως Ζακυνθινούς – η τοποθέτηση ενός γνήσιου τέκνου της Ζακύνθου σε κυβερνητική θέση;
Ο ίδιος στην ορκομωσία του, ευχαρίστησε τη Ζάκυνθο και τους Ζακυνθινούς που τον εξέλεξαν και του έδωσαν αυτή την ευκαιρία.

Τι είναι εκείνο που μπορεί να μας δημιουργεί αρνητικότητα απέναντι στην πολιτική του πορεία;

Η πολιτική αντιπαράθεση κομμάτων, η εσωκομματική διαφορά, η ευθεία επίθεση για πολιτικές αντιθέσεις είναι θεμιτά και θα συμβαίνουν, εφόσον δεν ξεπερνούν κόκκινες γραμμές.
Παλιές έριδες, μίση και πάθη και σαφώς ο απόλυτα αήττητος φθόνος, είναι εκείνα που δεν θα αποκολληθούν ποτέ και θα καταδικάζουν τη σύγχρονη κοινωνική μας ζωή.

Ο Βουλευτής Ζακύνθου, σαφώς έχει την ευθύνη επίλυσης, προώθησης, ελέγχου και δημιουργίας πολλών ζητημάτων που αφορούν στην εκλογική του έδρα.
Από την άλλη, ο συγκεκριμένος Ζακυνθινός πολιτικός, έχει τεράστια κυβερνητική ευθύνη απέναντι σε σοβαρά ζητήματα και αποφάσεις, που άπτονται ζητημάτων ολόκληρου του έθνους.
Να βρει πολιτικές λύσεις στα προβλήματα της Ζακύνθου, να λύσει όμως και όσα μύρια τρέχουν στο ευαίσθητο πεδίο της ελληνικής δικαιοσύνης…
Να πιέζει τον Σκουρλέτη για τα σκουπίδια παρουσία της Ζακυνθινής Δημοτικής αρχής και την ίδια μέρα να δέχεται φραστικές επιθέσεις από φυλακισμένους…

Όλοι Θέλουμε περισσότερα, το θέλω δεν κοστίζει τίποτα
Αν θα προσπαθούσε κανείς μας, να κρίνει αντικειμενικά τον συμπατριώτη μας, θα ήθελε, κάθε μέρα και περισσότερα από το βουλευτή του.
Ένας λόγος παραπάνω, όταν κατέχει κυβερνητική θέση.
Είναι πολλά τα ζητήματα που αφορούν στη Ζάκυνθο και είναι δεδομένο ότι άλλα λύθηκαν και άλλα ταλαιπωρούν αυτό τον τόπο για δεκαετίες.
Είναι δικαιολογημένη η αγανάκτηση ανθρώπων που βλέπουν τον Κοντονή, «ως ευκαιρία» προκειμένου να κερδίσει και να ωφεληθεί το νησί από την παρουσία του.

Τα ζητήματα είναι πολλά και η μάχη αφορά στο χρόνο που χρειάζονται τα πάγια ζακυνθινά προβλήματα για να βρουν λύσεις.
Η χρόνια κακή αντιμετώπιση ζητημάτων, είναι εκείνη που εμπλέκει την βουλευτική αρμοδιότητα, με την κυβερνητική θέση, την τοπική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση και κατά περίπτωση με δευτερεύοντα άλλα ζητήματα φορέων του δημοσίου ή σε αρκετές περιπτώσεις και νομικών προσώπων.
Εκεί, ο πολίτης, ο μέσος ψηφοφόρος, είναι δεδομένο ότι, για ότι δεν πάει καλά, θα ρίξει ευθύνες στον πιο ισχυρό.
Και η πιο ισχυρή πολιτική προσωπικότητα των τελευταίων δεκαετιών για τη Ζάκυνθο είναι ο Βουλευτής της Σταύρος Κοντονής.

Ο Ελληνας κατακρίνει, δεν επιβραβεύει γιατί έτσι έμαθε
Η «κακή κριτική» είναι πολύ εύκολη και εξαπολύεται πάντα προς τους ισχυρούς. Ο Έλληνας ψηφίζει (ποτέ με σκέψη και φρόνηση) και εκλέγει πρόσωπα, ώστε στην πορεία να μπορεί να τους «φορτώνει» τα όσα κακά της φυλής μας.
Η λογική είναι απλή: Για όλα φταίνε αυτοί που μας κυβερνάνε και όχι εμείς που τους εκλέγουμε ή γεννηθήκαμε και εργαζόμαστε για να κάνουμε όλοι μαζί καλύτερη τη χώρα μας.

Η «καλή κριτική» είναι από αδύνατη έως ανύπαρκτη. Διότι ο Ελληνας και δη ο Ζακυνθινός (στην συντριπτική πλειοψηφία), δεν παραδέχεται τίποτα καλό, παρά μόνο δύο:
1. Αυτά που παρέλαβε όταν γεννήθηκε και παρά του ότι δεν ξέρει πως και ποιος τα έφτιαξε, δεν θέλει να του τα πειράξει κανείς
2. Τον καταπληκτικό εαυτό του.
Θα περιμένατε να γράψω και τον Αγιο Διονύσιο, αλλά δυστυχώς θα σας απογοητεύσω, διότι και Αυτός ανήκει στην ομάδα εκείνων που βρίζουμε από το πρωί μέχρι τα μεσάνυχτα…

Το καινούργιο φοβάται, το παλιό επιπλέει εύκολα
Τα πολιτικά πρόσωπα της Ζακύνθου είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Η λεγόμενη λειψανδρία, στις μέρες μας είναι η κατάρα του νησιού.
Ο τόπος έχει ανάγκη από νέα μυαλά, σύγχρονες αντιλήψεις, σπουδαίες προσωπικότητες, δουλεμένους ανθρώπους γεμάτους από διάθεση και ενέργεια.
Πάνω από όλα όμως, έχει ανάγκη από δέκα ανθρώπους τίμιους και καθαρούς που θα εμπνεύσουν τους πάντες.

Τα δεκάδες ζακυνθινά πρόσωπα που «έδωσαν και πήραν» τα τελευταία 30 χρόνια – τα λεγόμενα «καμένα χαρτιά», – δεν εξετάζουν σε βάθος τις αιτίες που τους έχουν τοποθετήσει στο περιθώριο, αλλά με την προσφιλή μέθοδο του απόλυτου μηδενισμού των άλλων, προσπαθούν να αποτυπώσουν στην μέτρια – κακή κοινή γνώμη, ότι «όλοι είμαστε το ίδιο και όσοι σήμερα διοικούν είναι άχρηστοι»…
Αυτή είναι η λογική της επιβίωσής τους, της ανάγκης επαγγελματικής ενασχόλησης με την πολιτική και την αυτοδιοίκηση, την παθογενή εσωτερική ανάγκη διοίκησης και ψυχαναγκαστικής καθοδήγησης ανθρώπων και μαζών…

Ζούμε στην εποχή του λαϊκισμού, που είναι ικανή να εκλέγει ακόμη και πλανητάρχες.
Στα social media ο καθένας βρίσκει τρόπο να αυτοχρίζεται διαμορφωτής της κοινής γνώμης, επειδή η συγχρονη τεχνολογία του δίνει τη δυνατότητα.
Το ψέμα, η συκοφαντία, η κακία, η ευκολία, η ψυχασθένεια και η καταγγελία πάει σύννεφο!
Ο πολίτης, όταν γράφει (fb, twitter), είναι 90% καταγγελτικός. Ο καθένας βγάζει από μέσα του, τον πολιτικό, τον δημοσιογράφο, τον ρεπόρτερ, τον ιστορικό, τον αστυνόμο, τον ρουφιάνο, σύντομα θα δίνει ιατρικές συμβουλές και νομικές λύσεις…. Νοιώθει επιτέλους σπουδαίος κερδίζοντας εκείνα τα 30 sec δημοσιότητας! Όλοι στις πλατφόρμες είναι ίσοι. Εκεί ο παπάς της ενορίας αποτυπώνει τις εκκλησιαστικές του δράσεις, δίπλα ο άλλος βρίζει τον δεσπότη, η κυρία βγάζει την κακία της με την γειτόνισσα, η αγαπητικιά κοιτάζει τι ανάρτησε ο λεγάμενος, ο ταβερνιάρης πόσους θαμώνες είχε ο ανταγωνιστής, ο ψηφοφόρος απειλεί τον πελάτη του πολιτικό…, ο πολιτικός πολεμάει να πάρει like και σχόλια, η λεγάμενη αν δεν πάρει plus 100 like πέφτει σε κατάθλιψη, οι χωρισμένοι δεν γιορτάζουνε ποτέ… και γενικά είμαστε μια ωραία κοινωνική παρέα που ενίοτε χαιρόμαστε με επιτυχίες συντοπιτών μας ή θλιβόμαστε με την πληροφορία ότι κάποιος έφυγε…

Η καλή πλευρά των κοινωνικών δικτύων δυστυχώς είναι μικρή και κατακλύει τα δίκτυα εκείνα που δεν δίνουν μεγάλη πρόσβαση στο «γράψιμο» (instagram, YouTube).

Σεβασμός, σύνεση και καθαρή σκέψη… ας παλέψουμε αυτό και ας έχουμε την τύχη με το μέρος μας διότι τίποτε δεν θα μας σώσει… Πάντα οι επόμενοι θα είναι χειρότεροι από τους προηγούμενους…
Αυτό καταφέραμε… διότι με την συμπεριφορά μας, ουδείς ικανός και τίμιος θα αποφασίσει να αναλάβει κοινωνικό ρόλο και ευθύνες.
Και όσοι υπάρχουν είναι απόλυτα βέβαιο και σεβαστό ότι σύντομα θα μας κουνήσουν το μαντήλι αφήνοντάς μας στην τύχη μας και στις επιλογές μας!