Κάποτε ήμουνα πουλί…

Το θέμα του μάστερ πλαν και της ξεχασμένης μαρίνας επανέρχεται συχνά – πυκνά στην επικαιρότητα. Ένα έργο που ξεκίνησε στα χαρτιά αλλά δεν ευτύχησε να ολοκληρωθεί. Σκόνταψε σε νόμους και γραφειοκρατία. Τέσσερα κοινοτικά πλαίσια στήριξης πήγαν χαμένα. Και σε άλλα που διατέθηκαν χρήματα, τα έργα έμειναν στη μέση, λόγω κακών σχεδιασμών και προβληματικών μελετών.
Δέκα χρόνια τώρα και η Ζάκυνθος δεν μπορεί να βρει μια άκρη για το ποιος είναι ο αρμόδιος για την έγκριση της κατασκευής προβλήτα για πρόσδεση κρουαζιερόπλοιων στο νησί. Σήμερα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για την υλοποίηση έργων, ώστε να είναι λειτουργικά και να δίνουν τη δυνατότητα της προσέγγισης σε επισκέπτες και σκάφη αναψυχής.
Αν θέλουμε να αλλάξουμε τη μοίρα μας, θα πρέπει να βάλουμε μια τάξη. Δεν αρκούν Ημερίδες, συσκέψεις και επαφές στα Υπουργεία. Άλλωστε ο κάθε ανευθυνο-υπεύθυνος που ακούει Ζάκυνθο, μέχρι να την βρεί στο χάρτη, ζήτω που χαθήκαμε! Υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά εκ του αποτελέσματος θα κριθούν.
Το μόνο σίγουρο είναι πως έντονος και εύλογος είναι ο προβληματισμός που έχει δημιουργηθεί στους φορείς και τους πολίτες του νησιού μας. Πρόκειται για ένα έργο – “φάντασμα” από την αδειοδότηση του οποίου εξαρτάται οποιοδήποτε άλλο γίνει στην περιοχή και σχετίζεται άμεσα με την ανάπτυξη και τον τουρισμό. Και που άλλο ένα καλοκαίρι έφυγε χωρίς πρόοδο και κυρίως χωρίς προοπτική αναπτυξιακής αξιοποίησης.
Άλυτοι εξακολουθούν να είναι και οι χρησμοί που τέθηκαν και αφορούν την άμεση έγκριση Μελέτης Περιβαλλοντολογικών Επιπτώσεων από το Υ.ΠΑ.Π.ΕΝ., τη σύσταση Επιτροπής Σχεδιασμού και Ανάπτυξης Λιμένος, η οποία αναμένετο να συγκροτηθεί, και να βρεθεί το κατάλληλο χρηματοδοτικό σχήμα για την πραγμάτωση του έργου.
Και μπορεί η μελέτη για το master plan να βρίσκεται σε κάποιο συρτάρι του υπουργείου Ναυτιλίας, ωστόσο ο ίδιος ο πρώην υπουργός ήταν ειλικρινής και του το αναγνωρίζουμε: “και να υπάρχει τα μεγάλα έργα, δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα του υπουργείου μου”.
Η διαπίστωση ότι η υπόθεση της έγκρισης του master-plan θυμίζει παραπομπή από τον Αννα στον Καϊάφα είναι καθολική. Λογική εξήγηση για όλη αυτή την καθυστέρηση δεν υπάρχει και γεννώνται υποψίες ως προς τα κίνητρά της. Παραμένει ασαφές ποιος έχει κάνει την επίμαχη μελέτη, για λογαριασμό ποιου φορέα ή αρχής και αν ο μελετητής έχει πληρωθεί για την εκπόνησή της.
Παρά τα συνεχή και πολλά εμπόδια, η κυβέρνηση παραμένει σταθερή στην ολοκλήρωση του σχεδίου, έχοντας λάβει υπόψη όλες τις οικονομικές και περιβαλλοντικές παραμέτρους. Εφόσον, δε, δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές και αναδειχθούν τα στοιχεία του πολιτισμού του τόπου μας, η Ζάκυνθος θα αποτελέσει θελκτικό προορισμό για χιλιάδες τουρίστες.
Μην ξεχνάμε πως περνάμε μια ακόμα μέτρια χρονιά για τις αφίξεις κρουαζιεροπλοίων καθώς έχουν αυξηθεί οι υποδομές σε γειτονικά λιμάνια, ενώ το δικό μας υστερεί. Αυτό σημαίνει πως είναι το έσχατο μέσο προκειμένου να μπορεί η Ζάκυνθος να επωφεληθεί από την ραγδαία άνοδο του θαλάσσιου τουρισμού διεθνώς.
Αν δεν γίνει κάτι εμείς θα εξακολουθήσουμε να κουνάμε το μαντίλι και να μονολογούμε κάποτε ήμουνα πουλί και με ποθούσανε πολλοί!!!

φωτο: Pixabay