Το τριήμερο τ΄ Αγίου

Τριήμεροι εορτασμοί, θα γίνουν στο νησί μας,
που στολισμένο το ΄χουμε, και στη συνείδησή μας.

Το ζούμε, το προσέχουμε, δέντρο ψηλό κοντεύει,
έχουμε και τον Άγιο, όπου μας προστατεύει.

Μας δίνει φως και δύναμη, να το διαχειριστούμε,
κι εμείς μπροστά του γέρνουμε, και τον ευχαριστούμε.

Κάνουμε το σταυρούλι μας, κοντά του να μας νιώθει,
και λέμε στον πλησίον μας, ο Άγιος να δώσει.

Ίσως κάμει το θαύμα του, στη μπόχα… τσι αμαρτίες,
και να στρωθούν οι δρόμοι μας, με δάφνες και μερτίες.

Στη λιτανεία ανελλιπώς, πολλά του μαρτυρούνε,
πιασμένοι απ΄ την παράδοση, και σμπάρα του βαρούμε.

Είναι παλιό το έθιμο, και έτσι το ΄χει η μέρα,
θα βγεί να πάρει τσι ευωδιές, και καθαρό αέρα.

Μας γνοιάζει Θεού θέλοντος, και τι θα συναντήσει,
ίσως με την περιφορά, πρέπει να συγχωρήσει.

Μα εδω δεν θα ΄βρει το φονιά, γιατί δεν θα του πούνε,
θα ΄ναι κοντά του οι ένοχοι, κι ούτε που θα ντραπούνε.

Φοβάμαι όμως δεν θα βγεί, ούτε να ευλογήσει,
στη μπόχα και στη μοίρα μας, μόνους θα μας αφήσει.

Φέτος δεν είμαστε άξιοι, να πάρουμε ευλογία,
γιατί απλά δεν έχουμε, ούτε δικαιολογία.

Το θέμα σκουπιδόλοφοι, την ύπαρξή μας θίγει,
πολλά τα χρόνια αμέλειας, μα τώρα έχει ξεφύγει.

Γιορτάζουν Διονυσάκιδες, γιορτάζει το νησί μας,
εφτούνου που του δείχνουμε, την περιφρόνησή μας.

Χρόνια πολλά στη Ζάκυνθο, κι ας είναι λερωμένη,
μα θ΄ απιθώσω ταπεινά, υπάρχουν και παρμένοι!