Μοιάζω με Σενεγάλη

africa

Πρέπει να νιώθω όμορφα, και τη χαρά μεγάλη,
με δίχως κόπο ιδιαίτερο, μοιάζω με Σενεγάλη.

Μολόχες στα παρτέρια μου, ξεράνανε το δυόσμο,
χαρά μου για Χριστούγεννα, να μοιάζω σ΄ άλλον κόσμο.

Δείτε, μου τη φορέσανε, τη γιορτινή μου όψη,
μόνο που τ΄ αυγολέμονο, που φτιάξανε έχει κόψει.

Δεν τρώγεται, δεν βλέπετε, είναι μιά αηδία,
είναι για το στομάχι μου, μια φάλτσα συγχορδία.

Ακούω κάπου τύμπανα, ιθαγενείς θα είναι,
κοιτάω τσου σκουπιδόλοφους, δεν βλέπω όμως κανίνε.

Βλέπω το δρομοφάναρο, που θα το καταπιούνε,
και τσι γιρλάντες που ΄βαλαν, τι ομορφάδες που ΄ναι.

Είναι μια άλλη αίσθηση, είναι μια φαντασία,
το πού μεταφερθήκαμε, δεν έχει σημασία.

Κακή μου κάνει διάθεση, να περπατάω στην πόλη,
δίπλα απ΄ τη κατάντια μας, βλέπω τον ανθοπώλη.

Ψεκάζει μ΄ αγανάκτηση, να μην του μαραθούνε,
τόσα λουλούδια με άρωμα, στη μπόχα θα αφεθούνε.

Αυτό που βλέπω σήμερα, δεν θε να το πιστέψω,
σε ποιόνε κόσμο βρίσκομαι, και πως θα επιστρέψω.

Δεν γίνονται στον τόπο μου, σκουπίδια σωριασμένα,
μπόχα, γιρλάντες, έλατα, και σπίτια στολισμένα.

Πρέπει να είμαι ιθαγενής, κάπου στη Σενεγάλη,
για αυτά που λέω φίλοι μου, κανείς μην αμφιβάλει.

Και έρχονται Χριστούγεννα, πρώτη γιορτή του κόσμου,
κι έχω στο νού στη σκέψη μου, μπορεί να΄ ρθει κι ο γιός μου.

Μα θα του πω σε μήνυμα, και δίχως συζητήσεις,
τσι ευχές σου μόνο στείλε μου, μην έρθεις θα αρρωστήσεις!

φωτο: footage-framepool-com