Έχω και λέω σκέψεις μου

doro

Γιορτές πολλές και ονόματα, ετούτες μας τσι μέρες,
χρόνια πολλά, τόσα πολλά, όσο κι οι καλημέρες.

Υπάρχει όμως κι η φθορά, στο πέρασμα του χρόνου,
ακούγεται και στη φωνή, η διαφορά του τόνου.

Θυμάμαι τα πιό πίσω μας, τσι εποχές εκείνες,
και πως τσου περιμέναμε, τσου τελευταίους μήνες.

Χρόνια πολλά ελέγαμε, αλλά είχαν κι αξία,
άκουγες ήχο όμορφο, μ΄ αγάπη και ευθιξία.

Οι ευχές είχαν αντίκρισμα, κι οι μυρουδιές στη μύτη,
ηξέραμε τα ονόματα, που ΄χε το κάθε σπίτι.

Ο νους μας στο τρατάρισμα για κειές τσι τηγανίτες,
που ΄ταν το μέλι στο μυαλό, και στ΄ όνειρο τσι νύχτες.

Και στο πιοτό τριαντάφυλλο, τύχαιναν και μεζέδες,
λουκούμια.. η απόλαυση, αλλά κι οι κουραμπιέδες.

Μετά ψευτοπλουτίσαμε, πηγαίναμε και δώρα,
καλάθι με τα ουίσκια του, και ζαρντινιέρες φιόρα.

Ουίσκια με στολίσματα, κι αρώματα σε σπρέι,
είχαμε και τ΄ ανάστημα, την τσέπη μας να ρέει.

Ενιώθαμε νεόπλουτοι, με τον πατέρα μάγο,
το τζίβας μεσ΄ το κρύσταλλο, το πίναμε με πάγο.

Οι ευχές θέλανε ζέσταμα, και που οι φασαρίες,
στο τυπικό σερβίρισμα, τσι τρώγαμε και κρύες.

Τώρα στεγνοί διπλώσαμε, μα πρέπει να τσι πούμε,
ευχές απ΄ το διαδίχτυο, τώρα πρωτοτυπούμε.

Στο κινητό σε μήνυμα, και μέσο δορυφόρου,
που κάνει μ΄ ένα πάτημα, και χρέη αγγελιοφόρου.

Έχω και λέω σκέψεις μου, μπορεί και να ΄ναι λάθος,
μα κειό που μ΄ έχει θύμα του, το αγαπάω με πάθος.!!!

φωτο: dimart