Ο Δεκέμβρης

stolidia

Μπήκε ο Δεκεμβρης έφτασε, κι εμε χάμου θα μ΄ έβρει,
μα θα του πώ πως ήτανε, χτύπημα του Νοέμβρη.

Με χειλισίες έφυγε, μέχρι ψυχή μου πήρε,
να βρίσω με κατάφερε, σύρε απ΄ ομπρός μου σύρε.

Και δεν θα κρύψω τίποτα, γιατί αυτός θα το ΄βρει,
τα σκουπιδοστολίσματα, είναι απ΄ τον Οκτώμβρη.

Μας άφησαν τσου δρόμους μας, για τσι γιορτές μποέμια,
αφήσανε με πόληψη, για ποντικούς χαρέμια.

Και δωσ΄ του σάρτους και χορό, κι εβίβα στην υγειά του,
κι αν έβρεξε, δεν φάνηκε, να ξέβαψε η μπογιά του.

Ούλοι μας κάτι πάθαμε, μα φτούνος… μπααα χαμπάρι,
έχει μια δόση αλτσχάιμερ, μα ξέρει να ποζάρει.

Το είδα είπε έκπληκτος, και μ΄ έκφραση ο Χειμώνας,
σ΄ αυτόν τον τόπο που ΄παθε, ποιός είναι ο κηδεμόνας;

Μια καλή ερώτηση, μ΄ αν ακουστεί βροντάει,
σε τέτοιες ώρες μήνα μου, κανείς δεν απαντάει.

Ξέρω έχεις το θέμα σου, και πρέπει να στολίσεις,
έχεις τα πάντα γύρω σου, υπάρχουν τόσες λύσεις.

Έχεις σακούλες χρώματα, σκουπίδια έχεις πλούτια,
μπουκάλια ΗΒΗ αθάνατα, λογιόν κονσερβοκούτια.

Έχεις και κάδους τρίχρωμους, και τα συνηθισμένα,
κατουρημένα στρώματα, μυαλά πολιτισμένα.

Δεκέμβρη και Χειμώνα μου, μ΄ όλη την καλοσύνη,
πάρ΄ τσους σορούς και διάλεξε, σου έχω εμπιστοσύνη.

Ο στολισμός φέρνει χαρά, φέρνει και αναγούλα,
σου φέρνει τόσα πράματα, και τάση για φευγούλα.

Δείχνει γιορτές, πολιτισμό, δείχνει την αρχοντιά μας,
και μέσα από τσι πράξεις μας, κι αυτή την αφεντιά μας!

φωτο: a-roamer-beggins