Eπιχείλιος έρπητας

erpis

Γράφει ο Φιλιππόπουλος Βασίλειος
Ειδικός Παθολόγος
Συνεργάτης Πολυϊατρείου IASSIS

Ο έρπης οφείλει την ονομασία του στον Ιπποκράτη που είχε παρατηρήσει ότι πρόκειται για έναν ιό που «έρπει». Ο ιός του έρπητα ονομάζεται HSV (Herpes Simplex Virus) και είναι μια μεταδιδόμενη ασθένεια. Τον άνθρωπο αφορούν κυρίως δύο τύποι: ο HSV1, που συνήθως προκαλεί τον επιχείλιο έρπητα και ο HSV2, που συνήθως προκαλεί τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Ο επιχείλιος έρπητας πρώτα προσβάλλει τα επιθηλιακά κύτταρα του στόματος και ύστερα μεταφέρεται και παραμένει αδρανής για πάντα μέσα στα νεύρα των χειλιών και του δέρματος του προσώπου, μέχρι να δραστηριοποιηθεί. Όταν ο έρπητας δραστηριοποιηθεί, «έρπει» από κύτταρο σε κύτταρο και δημιουργεί τα πρώτα συμπτώματα. Ο ιός του έρπητα εκδηλώνεται κατά κανόνα έξω από το στόμα στην επιδερμίδα του προσώπου πάνω ή γύρω από τα χείλη, στο πηγούνι, τα ρουθούνια ή και το μάγουλο. Το πιο συνηθισμένο σημείο εμφάνισης του επιχείλιου έρπητα είναι κοντά στις γωνίες των χειλέων. Μερικές φορές σε ασθενείς με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να εκδηλωθεί και στο εσωτερικό της στοματικής κοιλότητας , κυρίως στα ούλα και τον ουρανίσκο
Πώς μεταδίδεται ο επιχείλιος έρπητας
Ο ιός του έρπητα τύπου 1 υπάρχει μέσα στις πληγές που προκαλεί και μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω της άμεσης επαφής με τη μολυσμένη περιοχή ή με το σάλιο. Μπορεί επίσης να μεταδοθεί και να μολύνει άλλα σημεία του σώματος του ασθενή, όπως τα μάτια, τα δάκτυλα του χεριού, τα γεννητικά όργανα, κ.α. Η μετάδοση του έρπητα γίνεται κυρίως όταν τα συμπτώματα είναι σε έξαρση και υπάρχουν οι φουσκάλες, αλλά μπορεί να υπάρξει μετάδοση του ιού ακόμα και όταν δεν υπάρχουν τα συμπτώματα.
Τι πυροδοτεί τον επιχείλιο έρπητα
Αν και μερικές φορές η αιτιολογία παραμένει άγνωστη, η επανεμφάνιση του επιχείλιου έρπητα προκαλείται συνήθως από παράγοντες όπως:
•Μόλυνση (ή επιμόλυνση) μέσω επαφής με μολυσμένα άτομα
•Αγχώδεις καταστάσεις
•Πυρετός
•Γρίππη
•Υπερβολική έκθεση στον ήλιο
•Τραύμα ή ξηρότητα των χειλιών
•Οδοντιατρικές και ιατρικές επεμβάσεις (π.χ. δερμοαπόξεση, χημικό πίλινγκ, laser)
•Εμμηνόρροια
•Προβλήματα του ανοσοποιητικού συστήματος

Συμπτώματα
Η πρώτη ένδειξη για την εμφάνιση του επιχείλιου έρπητα είναι μια διάχυτη αίσθηση καψίματος, μουδιάσματος ή κνησμού στο σημείο όπου θα εκδηλωθεί, η οποία ακολουθείται από εμφάνιση ελαφρού οιδήματος και ερυθρότητας. Μέσα στις επόμενες 24 με 48 ώρες εμφανίζεται μία ή περισσότερες μικρές φουσκάλες που περιέχουν διαυγές κιτρινωπό υγρό. Στις επόμενες 24-48 ώρες οι φυσαλίδες σπάνε δημιουργώντας ένα επώδυνο ανοικτό έλκος (πληγή) και απελευθερώνοντας το υγρό που περιέχει τον ιό. Στην περιοχή υπάρχει έντονο αίσθημα καψίματος. Σπάνια, μπορεί να εμφανισθεί ελαφρύς πυρετός και αίσθημα αδιαθεσίας. Σε αυτό το στάδιο υπάρχει ο μεγαλύτερος κίνδυνος μετάδοσης του ιού. Μετά το σπάσιμο των φυσαλίδων η περιοχή αρχίζει να ξεραίνεται και δημιουργείται μια κρούστα. Η κρούστα αυτή μπορεί να σκάσει ή να απομακρυνθεί και να επαναδημιουργηθεί αρκετές φορές μέχρι να ολοκληρωθεί η επούλωση της πληγής. Η διαδικασία επούλωσης ολοκληρώνεται περί τις 7-10 ημέρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
Θεραπεία για τον επιχείλιο έρπητα
Για την αντιμετώπιση της λοίμωξης χορηγούνται αντιϊκά σκευάσματα σε κρέμες ή από το στόμα. Η συνδυαστική θεραπεία με υψηλής δραστικότητας τοπικά στεροειδή με από του στόματος αντιϊκά φάρμακα αποδείχθηκε ανώτερης αποτελεσματικότητας από την μονοθεραπεία με από του στόματος αντιϊκά γι’ αυτό και σε ασθενείς που συνίσταται η θεραπεία του επεισοδίου με από του στόματος σκευάσματα η προσθήκη τοπικού στεροειδούς θα πρέπει να συνυπολογίζεται. Επίσης, δίνονται μείγματα με αποξηραντική δράση (καθαρό οινόπνευμα με αιθέρα) για τοπική χρήση (2-3 φορές την ημέρα) ώστε να ξεραθούν πιο γρήγορα οι φυσαλίδες. Όταν οι υποτροπές είναι συχνές οι γιατροί προτείνουν θεραπεία καταστολής που συνίσταται στην λήψη αντιϊκής αγωγής. Αυτά τα φάρμακα λαμβάνονται για την πρόληψη της εκδήλωσης της νόσου ή για να μειώσουν το πρόβλημα ενώ έχει ήδη εμφανιστεί. Τέλος, χημειοπροφύλαξη χρησιμοποιείται πριν και μετά από επεμβάσεις που εκλύουν ερπητικά επεισόδια σε ασθενείς με ιστορικό ουλοστοματικού έρπητα.
Για να περιορίσετε τη μετάδοση του έρπητα
1) Μη μοιράζεστε τα προσωπικά σας αντικείμενα όπως τις πετσέτες σας, τα ποτήρια σας, τα μαχαιροπήρουνα, τα σεντόνια, κλπ
2) Αποφεύγετε να αγκαλιάζετε ευαίσθητες ομάδες ατόμων, όπως βρέφη, εγκύους και ηλικιωμένα άτομα.
3) Μη σπάτε τις φυσαλίδες και μην ξύνετε τις δερματικές πληγές που σχηματίζονται κατά τη διάρκεια της επούλωσης του επιχείλιου έρπητα γιατί μπορεί να μολύνετε τα δάχτυλα σας με τον ιό και την περιοχή του επιχείλιου έρπητα με άλλα μικρόβια.
4) Να πλένετε τα χέρια σας πριν και µετά από κάθε επαφή µε την πάσχουσα περιοχή. Ο επιµελής καθαρισµός των χεριών επιβάλλεται ακόµη και µετά την τοποθέτηση των ειδικών φαρµάκων στο σηµείο που έχει εµφανιστεί ο έρπης.
5) Οι γυναίκες δεν πρέπει να χρησιµοποιούν προϊόντα µακιγιάζ για να καλύψουν το σηµάδι στα χείλη τους ή στο πρόσωπο γιατί δυσχεραίνεται έτσι η επούλωση των πληγών και προδιαθέτουν για μικροβιακή επιμόλυνση
6) Διακόψετε το κάπνισμα διότι αυξάνει τις υποτροπές
7) Μην εκτίθεστε πολύ στον ήλιο και να χρησιμοποιείτε καθημερινά αντηλιακά σκευάσματα
8) Μην ακουμπάτε την μολυσμένη περιοχή
Διαιτητικές συμβουλές για να απαλλαγείτε γρηγορότερα από την παρουσία του.
1) Αποφεύγετε φρούτα με υψηλή περιεκτικότητα σε κιτρικό οξύ όπως τα πορτοκάλια, τα λεμόνια και το γκρέιπφρουτ.
2) Καταναλώνετε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε λυσίνη όπως είναι το τυρί, το κοτόπουλο, τα αυγά, τα ψάρια, το γάλα, οι πατάτες, το βόειο κρέας,το γιαούρτι, τα λάχανα, τα βερίκοκα, τα μήλα, τα σύκα, και τα παντζάρια. Η λυσίνη βοηθά στην καταπολέμηση και πρόληψη εξάπλωσης του έρπητα.
3) Αποφεύγετε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε αργινίνη όπως ο καφές, η σοκολάτα, οι ξηροί καρποί, η βρώμη, οι σταφίδες, το ψωμί ολικής αλέσεως και οι φακές. Η αργινίνη είναι ένα αμινοξύ βοηθάει στην επιβίωση του ιού του έρπητα.
4) Αποφεύγετε τα επεξεργασμένα τρόφιμα και τα αναψυκτικά

ΦΩΤΟ: www.seleo.gr



Τελευταία άρθρα