Αναστάσιος Καλημέρης – Ένα παιδί μετράει τ’ άστρα

Γενημμένος τον Αύγουστο του 1964, ο Τάσος μεγάλωσε στην Αγία Τριάδα των μικρών μετασεισμικών ξυλόπηκτων σπιτιών με τις υπέροχες αυλές και τους ευωδιαστούς κήπους, δίπλα στη θάλασσα, εκεί που μόλις λίγα χρόνια πριν, ήταν τα ρεπάρα του παλιού Τζάντε. Εκεί, που ο Τάσης ο Μανιάτης αρμένιζε περήφανα το τρεχαντήρι του,ενώ το θερινό “Λούξ” έδινε ένα μοναδικό, ανεξίτηλο χρώμα στα τότε καλοκαίρια.
Αφηγούμενος τα δικά του χρόνια, τονίζει πόσο πολύ του κέντριζαν το ενδιαφέρον τα φυσικά φαινόμενα (που η Ζακυνθινή φύση πρόσφερε απλόχερα). Ήταν άλλωστε η συγκλονιστική εποχή της εξερεύνησης της Σελήνης, και των πρώτων μεγάλων ανακαλύψεων της ηλεκτρονικής, πολλών και μεγάλων επιστημονικών επιτευγμάτων και ερεθισμάτων, φτάνει να είχες την περιέργεια και την παρατηρητικότητα για να σε μαγέψουν. Εκείνος τα είχε και τα δυο, και αργότερα, στο Γυμνάσιο, η συνάντησή του με ένα μεγάλο δάσκαλο της Φυσικής Επιστήμης, τον Γιώργο τον Αντωνόπουλο, του έδωσε το κατάλληλο έναυσμα και την μετέπειτα κατεύθυνση ζωής. Ένα έρωτα θα έλεγε κανείς με την Αστρονομία, την Μετεωρολογία, την Ηλεκτρονική, την Ωκεανογραφία.
Η Φυσικομαθηματική σχολή ήταν λοιπόν μονόδρομος. Το 1989 αποφοίτησε από το Μαθηματικό της Αθήνας, ξεκινώντας ύστερα μεταπτυχιακές σπουδές στον τομέα Αστροφυσικής και Μηχανικής του οικείου Φυσικού τμήματος. Επαγγελματικά παράτολμη επιλογή, επιστημονικά δύσκολη και αβέβαιη, κοινωνικά … φευγάτη ! Το αντιστάθμισμα ; Αυτός ο υπέροχος κόσμος των Εφαρμοσμένων Μαθηματικών, η συνειδητοποίηση των μεγάλων δομών και λειτουργιών της Φύσης, ο έλεγχος της πολυπλοκότητας των Φυσικών διεργασιών, η βουτιά στα Μαθηματικά της Φύσης, της Μηχανικής και της Τεχνολογίας (αλλά και από την άλλη, φροντιστηριακά μαθήματα στην ΑΘήνα και την Ζάκυνθο, για τα προς το ζήν).
Το 2000, μετά από μια μακρά ερευνητική διαδρομή με πολύ δουλειά και 5 χρόνια ερευνητικής υποτροφίας στο Εθνικό Αστεροσκοπείο Αθηνών, γίνεται διδάκτορας Αστροφυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο μεταξύ, η Κατερίνα Ζουπάνου γίνεται η σύντροφός του, και λόγω της άλλης ευτυχούς για τον ίδιο ιδιότητάς της (Μαθηματικός επίσης), είναι η γυναίκα που μπορεί να αντιληφθεί και να στηρίξει ακούραστα τις απαιτήσεις του δίπολου “έρευνα – εκπαίδευση”αλλά και το μεγάλωμα των δυο αγοριών τους.

Η θητεία στο Εθνικό Αστεροσκοπείο δίνει στον Τάσο την δυνατότητα αλληλεπίδρασης με ινστιτούτα και επιστήμονες κύρους από όλο τον κόσμο καθώς και την μοναδική εμπειρία του “hightech” κόσμου των Αστεροσκοπείων και των ερευνητικών τηλεσκοπίων. Οι ερευνητικές ανακαλύψεις και οι αντίστοιχες διεθνείς δημοσιεύσεις εκείνης της εποχής, αρχίζουν να αποδίδουν καρπούς, αφού υιοθετούνται από πολλούς ερευνητές σε διάφορα πανεπιστήμια ανά τον κόσμο, ενώ ακολουθεί η εμπλοκή του σε ερευνητικά προγράμματα (εθνικά, διακρατικά, Ευρωπαϊκά, του ΝΑΤΟ, κλπ.) και διαλέξεις σε πανεπιστήμια και την Ακαδημία Αθηνών. Έτσι, το όνειρο που ασυνείδητα μορφώθηκε τρείς δεκαετίες πρίν σε εκείνες τις αυλές της Αγίας Τριάδας παίρνει σάρκα και οστά (και ο μαστρο-Θοδωρής, λαμπρός τεχνήτης του Βενετσιάνικου επίπλου, μπορεί τώρα να κοιμάται πιο ήσυχος, όπως και η Μαρία). Συγκινητική για τον Τάσο στιγμή, υπο μορφή απρόσμενης ηθικής επιβράβευσης, η δημοσίευση τμημάτων της διδακτορικής του διατριβής σε βιβλίο Αστροφυσικής εκδόσεων Cambridge, ένα μόλις χρόνο μετά την ολοκλήρωσή της (2001), όπως χρόνια αργότερα (2013) και η τιμητική διάκριση του Ιδρύματος Κεφαλλονιάς – Ιθάκης, σχετικά με την ανάπτυξη δικτύου υπαίθριων επιστημονικών σταθμών στο Ιόνιο και την Απουλία.
Καθώς οι σκέψεις για αναζήτηση εργασίας στο εξωτερικό κυριαρχούν, και οι πρώτες ευκαιρίες εμφανίζονται, στο 2003, το ΤΕΙ Ιονίων Νήσων γεννιέται και δίνει μια πολλά υποσχόμενη, αλλά ταυτόχρονα ριψοκίνδυνη, ευκαιρία που ο Τάσος ακολουθεί δίνοντας όλη του την ψυχή και δύναμη. Η μετάβαση στο Τμήμα Τεχνολόγων Περιβάλλοντος και η ανάγκη ουσιαστικής υποστήριξής του σε όλο το φάσμα Ακαδημαϊκών του λειτουργιών, προϋποθέται αναγκαστική στροφή γνωστικού αντικειμένου (που κοστίζει νέα 6-ετή εξειδίκευση) προς τα γειτονικά γνωστικά πεδία της Μετεωρολογίας, της Κλιματικής Δυναμικής και της Ρευστοδυναμικής, με σχετική έρευνα που σύντομα αποδίδει σημαντικούς καρπούς.
Το 2008 εκλέγεται στην θέση Επίκουρου Καθηγητή και σχεδόν ταυτόχρονα έρχονται οι πρώτες διεθνείς επιστημονικές δημοσιεύσεις στο νέο γνωστικό χώρο της Μετεωρολογίας-Κλιματολογίας. Όμως ο αγώνας για την εγκαθίδρυση του τμήματος στην Ζάκυνθο, δεν μοιάζει με τίποτα απ’ όσα δύσκολα ο ίδιος γνώριζε ως τώρα : συγγραφή εκπαιδευτικών βιβλίων για την Γ’Βαθμια εκπαίδευση, διαρκής παραγωγή ψηφιακού εκπαιδευτικού υλικού, φοιτητική υποστήριξη, στρατηγικός σχεδιασμός ανάπτυξης του τμήματος, επιλογή επιστημονικού εξοπλισμού, πραγματοποίηση δεκάδων εξοπλιστικών διαγωνισμών, οργάνωση εργαστηρίων, οργάνωση και πραγματοποίηση θερινών σχολείων, πραγματοποίηση έρευνας, μαθήματα στο τμήμα, σύνθεση, ανάληψη και υλοποίηση Ευρωπαϊκών προγραμμάτων, εξυπηρέτηση εθνικών και απαιτητικών διεθνών συνεργασιών, και … ατελείωτη εμπλοκή σε δεκάδες διαχειριστικά και διοικητικά θέματα. Το 2011 και για τα επόμενα 3 έτη αναλαμβάνει Προϊστάμενος του τμήματος σε μια κρίσιμη καμπή, όπου το τμήμα μετασχηματίζεται προς ουσιαστικότερα και ευσταθή επιστημονικά γνωστικά αντικείμενα, ωριμάζει Ακαδημαϊκά, αλλά ταυτόχρονα αντιμετωπίζει την πρόκληση της ολοκλήρωσης του μεγάλου νέου κτιρίου του (εν μέσω οικονομικής πτώχευσης), συνολική επανεγκατάσταση, και αμέσως μετά … το πρόχειρο αλλά σαρωτικό σχέδιο “Αθηνά”. Με την παραδειγματική συλλογική εργασία των καθηγητών του, της Διοίκησής του, και την στήριξη εκείνων των πολιτειακών αρχών και προσώπων που αντιλαμβάνονται συνολικά και υπερβατικά προς τοπικές εσωστρέφειες και γνωστές κακές πρακτικές, την σημασία της ύπαρξής του στην Ζάκυνθο, το τμήμα Τεχνολόγων Περιβάλλοντος σταθεροποιείται θεαματικά κατά τα τελευταία χρόνια και συνεχίζει να αναπτύσσεται Ακαδημαϊκά, παρά τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες της χώρας.
Η πραγματοποίηση αυτοδύναμης έρευνας σε δυναμικούς τομείς των Εφαρμοσμένων Μαθηματικών με την αντίστοιχη ικανότητα μοντελοποίησης σε υπολογιστές, από την ίδια την Ζάκυνθο, είναι ένα σπουδαίο βίωμα, και αισθάνομαι, λέει ο ίδιος, πολύ τυχερός που το έζησα. Πέραν των άλλων, δίνει την χαρά της καθοδήγησης νέων παιδιών-φοιτητών με όρεξη για μάθηση, στον συναρπαστικό κόσμο των Φυσικών Επιστημών και της Μηχανικής, της έρευνας και των καρπών της. Βασική επιδίωξη και ευχή μου είναι ο μοναδικός πυρήνας τεχνογωσίας και εφαρμογών στο Ιόνιο (το ΤΕΙ Ιονίων) να αξιωθεί να δώσει την ίδια ικανοποίηση και ευκαρία παραγωγικής εργασίας σε Ζακυνθινόπουλα –και όχι μόνο- που ήδη έχουν διανύσει λαμπρές επιστημονικές διαδρομές ή βαδίζουν τώρα σε αυτές,ώστε τα Επτάνησα να πραγματοποιούν ευσταθή βήματα ανάπτυξης με μακρόχρονα οφέλη.