Λίνα Δημοπούλου

Τόπος καταγωγής : Αθήνα
Επάγγελμα : Στιχουργός
Συνεργασίες: Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιώργο Νταλάρα, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Βίκυ Μοσχολιού, Δημήτρη Μητροπάνο, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Διονύση Τσακνή, Μανώλη Μητσιά, Μανώλη Λιδάκη, Δημήτρη Μπάση, Σταύρο Λογαρίδη, Ελεωνόρα Ζουγανέλλη, Γιάννη Ζουγανέλλη, Δημήτρη

Τι σε συνδέει με τη Ζάκυνθο;
Από τη Ζάκυνθο καταγόταν ο πατριός μου, ο πατέρας που με μεγάλωσε.
Το Φιόρο ήταν πάντα η πατρίδα μου, οι παιδικές μνήμες μου, οι διακοπές, ο τρύγος, το ξημέρωμα της Μ. Παρασκευής και πάνω απ’ όλα οι άνθρωποι που αγάπησα εκεί, ισόβια. Πάντα, μα πάντα η στιγμή που το καράβι πλησιάζει στο νησί είναι πάντα γεμάτη συναισθήματα και συγκίνηση.

Ποιό από όλα τα σημεία του νησιού αγαπάς και γιατί;
Μ’ αρέσουν οι σταθερές φιλίες, οι σταθεροί συνεργάτες, τα στέκια.. Το σπίτι μας στο Σαρακηνάδο είναι το πρώτο και πιο αγαπημένο μου στέκι, που με γεμίζει ηρεμία και ενέργεια και έπεται η παραλία της καρδιάς μου Άμμος, στον Άγιο Νικόλαο, κυρίως στις καλοκαιρινές βροχές.

Ποιά στιγμή στην πορεία σου θεωρείς προσωπική σου επιτυχία;
Κάθε στιγμή που, μετά από σκληρή και μεγάλης διάρκειας διαπραγμάτευση με τις λέξεις και τις εικόνες μου, καταφέρω να βάλω την τελεία σ’ ένα κείμενο και κάθε φορά που με οιονδήποτε τρόπο εισπράττω, πως κάτι που έγραψα άγγιξε έναν άνθρωπο.

Τι έχει αλλάξει πιστεύεις στο χώρο της μουσικής από όταν ξεκίνησες να ασχολείσαι μέχρι σήμερα;
Η μουσική όπως και κάθε άλλη μορφή Τέχνης επηρεάζεται έως και απολύτως ορίζεται από το κοινωνικό γίγνεσθαι. Εγώ ξεκίνησα αρχές του ’90, ακροάτρια ως τότε και θαυμάστρια του έργου των ποιητών – συνθετών και στιχουργών, είτε ήταν αστοί, είτε ρεμπέτες, είτε ροκάδες. Στα μετά χρόνια, που επιδιώχτηκε η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή το μπαστάρδεμα της πάμπλουτης τοπικής κουλτούρας μας με τις λούπες και τα μπιτ και η γενικότερη παιδεία του λαού μας τροφοδοτήθηκε από fast food φτηνές κι εύκολες επιλογές σε κάθε επίπεδο, είχε σαν αποτέλεσμα ο κόσμος να γυρίσει την πλάτη στην ποίηση που ανέφερα, όπως ακριβώς τη γύρισε στα αξιακά συστήματα και σε ο,τιδήποτε έδινε αφορμή για γνώση και καλλιέργεια.
Η ιδιωτική τηλεόραση, που έβγαλε το τραγούδι και το ‘ριξε στο μάτι, με την αγοραία έννοια.
Άλλαξε η παραγωγή, έκλεισαν οι περισσότερες δισκογραφικές κι όσες απέμειναν περιορίζονται κυρίως στη διανομή, ενός έτοιμου υλικού πληρωμένου από τον καλλιτέχνη, σταμάτησε δηλαδή η επένδυση.. και γιατί όχι, τα τρίμηνα σουξέ να ‘ναι καλά.
Και τέλος το Διαδίκτυο, που από τη μια είναι ένα ισχυρότατο μέσο μετάδοσης και διάδοσης της μουσικής, πλην όμως δεν υπάρχει θεσμικό πλαίσιο αναφορικά με τα δικαιώματα των δημιουργών, οι οποίοι εργαζόμαστε σχεδόν δωρεάν πλέον.

Πες μας μία σκηνή που σου έχει μείνει, αστεία ή μη, με κάποιον τραγουδιστή/τρια.
Πολλά γέλια και πολλά κλάματα θυμάμαι, που όμως δεν κοινοποιούνται.
Θα πω όμως πως τελευταία γνώρισα τον ευγενέστερο καλλιτέχνη στο στούντιο, τον Κώστα Χατζή, ο οποίος ερμήνευσε ένα τραγούδι του Λάκη Παπαδόπουλο, σε μουσική του Λάκη και στίχους δικούς μου. Ένα μυθικό πρόσωπο στο ελληνικό τραγούδι, τόσο όμως σεμνός και σεβαστικός απέναντι στους δημιουργούς και το τραγούδι τους, μ’ ένα ήθος απ’ αυτό που πιστεύω πως έχουμε όλοι επιθυμήσει…

Βιογραφικό
Γεννήθηκε στην Αθήνα.
Σπούδασε νηπιαγωγός και ηθοποιός.
Εργάστηκε ως δασκάλα υποκριτικής και σκηνοθέτις παιδικών
παραστάσεων και παράλληλα ως βοηθός παραγωγής
στον κινηματογράφο.
Το 1991 πέρασε στο χώρο της τηλεόρασης , όπου δραστηριοποιήθηκε στον τομέα της Οργάνωσης-Διεύθυνσης Παραγωγής, μέχρι το 2004.
Το 2001 βραβεύτηκε μαζί με το Νίκο Μουρατίδη για την συγγραφή του σεναρίου της τηλεοπτικής σειράς «Παππούδες εν δράσει» παραγωγής ΕΤ1
Στη δισκογραφία εμφανίζεται για πρώτη φορά το 1993 στον δίσκο
του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα « ΡΙΞΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ».
Μέχρι σήμερα έχει συνεργαστεί με τους καλλιτέχνες:
Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, Γιώργο Νταλάρα, Άλκηστη Πρωτοψάλτη, Βίκυ Μοσχολιού, Δημήτρη Μητροπάνο, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Διονύση Τσακνή, Μανώλη Μητσιά, Μανώλη Λιδάκη, Δημήτρη Μπάση,Σταύρο Λογαρίδη, Ελεωνόρα Ζουγανέλλη, Γιάννη Ζουγανέλλη, Δημήτρη Σταρόβα, Μελίνα Ασλανίδου κ.α.