H Ζάκυνθος του 1936 – Ο Jerome Hill «αιχμαλώτισε» τη «Νεράιδα του Ιονίου»

Κάθε άγνωστη ή μη φωτογραφία της προσεισμικής πόλης, η οποία αφανίστηκε από το πρόσωπο της γης από τους σεισμούς και τη φωτιά, το 1953, είναι αναμφίβολα πολύτιμη. Και καθίσταται ακόμα πιο σημαντική όταν προέρχεται από το φακό ενός χαρισματικού ανθρώπου, όπως ο Αμερικανός κινηματογραφιστής και φωτογράφος Jerome Hill. Πριν από εβδομήντα οκτώ χρόνια, ο πολυτάλαντος και ανήσυχος Jerome, επέλεξε την Ελλάδα, ως θέμα ενός φωτογραφικού ταξιδιού, αιχμαλωτίζοντας στιγμές από το καλοκαίρι του 1936, οι οποίες αποτελούν σήμερα πολύτιμα ντοκουμέντα. Για τους Ζακυνθινούς, τουλάχιστον, είναι κομμάτια της ψυχής τους, ιδιαίτερα για εκείνους –δυστυχώς, λίγοι πια -, που κρατούν τη «Νεράιδα του Ιονίου», αιώνια αγαπημένη στη μνήμη και την καρδιά τους, αλλά για τους νεότερους, για να θυμούνται να μην ξεχνούν το παρελθόν τους.
Αποτελεί, δε, σπουδαίο γεγονός ότι ο Jerome Hill, εκτός από τα γραφικά νησιά του Αιγαίου, τους διάσημους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας μας, τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα, επέλεξε να αποθανατίσει, στο λέυκωμά του «Τrip to Creece», και την περίφημη «Φλωρεντία της Ανατολής», η οποία, το 1936, ήταν μια όμορφη αναγεννησιακή πόλη, με ωραία κτήρια, εβδομήντα εκκλησίες, καντούνια, τα πλατώματα, καμάρες, παλάτσα, αλλά και τα απλά λαϊκά σπίτια, που μοσχοβολούσε στο παρεθύρι τους η γλάστρα με το βασιλικό και το μπουγαρίνι.
Στις τρεις φωτογραφίες από το Τζάντε, που υπάρχουν σε κάθε ιστότοπο που αναφέρεται στις φωτογραφίες του Hill, απεικονίζουν ένα καΐκι στο λιμάνι, με φόντο τον Καστρόλοφο και την εκκλησία της Παναγίας της Πικριδιώτισσας, το ιερό του ναού του Αγίου Διονυσίου, ο οποίος δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμα (τα εγκαίνια έγιναν το 1948), καθώς και ένα από τα λιμανάκια του νησιού, πιθανόν στα ορεινά.
Ωραίες φωτογραφίες που μας συγκίνησαν και αποτελούν και ένα μικρό δώρο στη Ζάκυνθο, είκοσι μία ημέρες, πριν τη συμπλήρωση εξήντα ενός ετών από την αποφράδα ημέρα της 12ης Αυγούστου, που μας στέρησε ό,τι πολυτιμότερο είχαμε, δηλαδή το σκηνικό της ζωής και της ιστορίας μας.

Jerome Hill
Ο Jerome Hill γεννηθηκε, το 1905, στο St. Paul της Μινεσότα, σπούδασε ζωγραφική και μουσική στο Yale, στη Ρώμη και το Λονδίνο, πριν στρέψει το ενδιαφέρον του στον κινηματογραφικό φακό. Χρησιμοποιώντας μια από τις πρώτες Cine –Kodak -Special κάμερες, δημιούργησε μια σειρά από πρωτοποριακά φιλμάκια, που εξερευνούσαν τη γλώσσα του σινεμά.
Μετά τον πόλεμο του ‘40, ειδικεύτηκε στις κινηματογραφικές βιογραφίες, κερδίζοντας, μάλιστα, το Όσκαρ ντοκιμαντέρ, το 1957, για το φιλμ «Άλμπερτ Σβάιτσερ».
Στη συνέχεια, ενδιαφέρθηκε για το είδος του «animation», δημιουργώντας ταινίες κινουμένων σχεδίων στο χέρι.
Η παραγωγή ταινιών συνεχίστηκε ως το τέλος της ζωής του (χαρακτηριστικό το αυτοβιογραφικό «Film Portrait» του 1971), ενώ το ανήσυχο πνεύμα του επέστρεψε στη μουσική, λίγα χρόνια πριν το θάνατό του, με μια σειρά από συνθέσεις για τσέμπαλο και μικρή ορχήστρα.