Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης

Η Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης που εορτάζεται, κάθε χρόνο, στις 21 Μαρτίου, είναι καθαρά ελληνική υπόθεση, δεδομένου ότι η αρχική έμπνευσή της ανήκει στον ποιητή Μιχαήλ Μήτρα, ο οποίος, το φθινόπωρο του 1997, πρότεινε στην Εταιρεία Συγγραφέων να υιοθετηθεί ο εορτασμός της ποίησης στην Ελλάδα, όπως και σε άλλες χώρες, και να οριστεί συγκεκριμένη μέρα γι’ αυτό το σκοπό.
Ακολούθως, η ποιήτρια Λύντια Στεφάνου πρότεινε, ως ημέρα εορτασμού την 21η Μαρτίου, ημέρα της εαρινής ισημερίας, που συνδυάζει το φως και το σκοτάδι, όπως η ποίηση, συνδυάζει το φωτεινό της πρόσωπο της αισιοδοξίας με το σκοτεινό πρόσωπο του πένθους.
Η πρώτη Ημέρα Ποίησης εορτάστηκε, το 1998, στο παλιό Ταχυδρομείο, στην πλατεία Κοτζιά, και είχε μεγάλη επιτυχία.
Ο επόμενο έτος, ο συγγραφέας Βασίλης Βασιλικός, Πρέσβης της Ελλάδας στην UNESCO, εισηγήθηκε στο Εκτελεστικό Συμβούλιο του Οργανισμού η 21η Μαρτίου να ανακηρυχθεί Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης, πρόταση, η οποία υπερψηφίστηκε, τον Οκτώβριο του 1999, στη Γενική Διάσκεψη της UNESCO, στο Παρίσι.
Οι «Στιγμές» τιμούν, σήμερα, τους δύο έλληνες ποιητές, οι οποίοι βραβεύτηκαν με Νόμπελ Λογοτεχνίας, δηλαδή τον Γιώργο Σεφέρη και Οδυσσέα Ελύτη, δημοσιεύοντας δύο ποιήματά τους, τα οποία πρέπει να γνωρίζουν όλοι.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Γιώργος Σεφέρης βραβεύτηκε, από τη Σουηδική Ακαδημία Επιστημών το 1963 και ο Οδυσσέας Ελύτης το 1979.

Οδυσσέας Ελύτης
Το Μονόγραμμα (απόσπασμα)

Σ’ αγαπάω μ’ ακούς;
Κλαίω, πως αλλιώς, αφού αγαπιούνται οι άνθρωποι
κλαίω για τα χρόνια που έρχονται χωρίς εμάς
και τραγουδάω για τα αλλά που πέρασαν, εάν είναι αλήθεια.
Για τα «πίστεψέ με» και τα «μη».
Μια στον αέρα μια στη μουσική,
εάν αυτά είναι αλήθεια τραγουδάω
κλαίω για το σώμα πού άγγιξα και είδα τον κόσμο.
Έτσι μιλώ για ‘σένα και για ‘μένα.
Επειδή σ’ αγαπάω και στην αγάπη
ξέρω να μπαίνω σαν πανσέληνος
από παντού, για ‘σένα
μέσα στα σεντόνια, να μαδάω λουλούδια κι έχω τη δύναμη.
Αποκοιμισμένο, να φυσάω να σε πηγαίνω παντού,
σ’ έχουν ακούσει τα κύματα πως χαϊδεύεις,
πώς φιλάς, πώς λες ψιθυριστά το «τι» και το «ε».
Πάντα εμείς το φως κι η σκιά.
Πάντα εσύ τ’ αστεράκι και πάντα εγώ το σκοτάδι,
πάντα εσύ το πέτρινο άγαλμα και πάντα εγώ η σκιά πού μεγαλώνει.
Το κλειστό παντζούρι εσύ, ο αέρας που το ανοίγει εγώ.

Γιώργος Σεφέρης
Στροφή

Στιγμή, σταλμένη από ένα χέρι
πού είχα τόσο αγαπήσει
με πρόφταξες ίσια στη δύση
σα μαύρο περιστέρι.
Ο δρόμος άσπριζε μπροστά μου,
απαλός αχνός ύπνου
στο γέρμα ενός μυστικού δείπνου…
Στιγμή σπυρί της άμμου,
που κράτησες μονάχη σου όλη
την τραγική κλεψύδρα
βουβή, σα να είχε δει την Ύδρα
στο ουράνιο περιβόλι.

Η ελληνική ποίηση στο μετρό του Λονδίνου
«Έρος δ’ ετίναξέ μοι
φρένας, ως άνεμος κατ’ όρος δρύσιν εμπτέτων
Κύπριδος ούτος ο χώρος, επεί φίλον έπλετο τήνα
αιέν απ’ ηπείρου λαμπρόν ορήν πέλαγος,
όφρα φίλον ναύτησι τελή πλόον αμφί δε πόντος
δειμαίνει, λιπαρόν δερκόμενος ξόανον».
Αυτοί οι στίχοι της Σαπφούς άνοιξαν στο μουσείο Keats House, τα εγκαίνια της εκδήλωσης «Greek Poems on the Underground». Στο πλαίσιο της εκδήλωσης τα βαγόνια στολίστηκαν με στίχους 7 ελληνικών ποιημάτων, μεταφρασμένα στα αγγλικά. Παράλληλα δε, υπάρχουν αναρτημένα και φιλελλήνων, όπως του Λόρδου Βύρωνα.
Από τις 24 Φεβρουαρίου και μέχρι τις αρχές Απριλίου , οι Λονδρέζοι θα έρχονται καθημερινά κοντά με τον ελληνικό πολιτισμό και την ποίησή μας.
Σαπφώ, Καβάφης, Γκάτσος είναι κάποιοι απ΄ τους περίφημους ποιητές μας, δημιουργήματα των οποίων θα γνωρίσουν εκατομμύρια επιβάτες του Λονδρέζικου Μετρό.

Η πολιτιστική αυτή δράση, πραγματοποιείται στο πλαίσιο των δράσεων για την ελληνική Προεδρία της Ε.Ε., σε συνεργασία με την πρεσβεία της Ελλάδος και το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού.
Ενημερωτικά το Keats House ήταν το σπίτι του μεγάλου Βρετανού ρομαντικού ποιητήJohn Keats (1795-1821). Στην σχετικά εκδήλωση δε ακούστηκες, το ποίημα του John Keats αφιερωμένο στον Όμηρο, αλλά και η σύνθεση που ο αγαπημένος του φίλος λόρδος Βύρωνας αφιέρωσε στα νησιά της Ελλάδος, καθώς και στίχοι του Νίκου Γκάτσου, του Κώστα Καβάφη και της λυρικής ποιήτριας Ανύτης (3ος αιώνας πΧ).