Οι τριάντα πέντε «στιγμές» του Νίκου Κεφαλληνού

«Είναι ήρωες όσοι αγωνίζονται τίμια για να επιβιώσουν»!

Ο Νίκος Κεφαλληνός, ένας ζακυνθινός αληθινό χρυσωρυχείο, ο οποίος έχει προσφέρει ανεκτίμητες υπηρεσίες στη διάσωση της πολιτισμικής μας κληρονομιάς, αναπτύσσοντας σημαντική δραστηριότητα σε αξιόλογα σχήματα που έγραψαν ιστορία, όπως το «Φιόρο του Λεβάντε», το «Μουσικό Ασκηταριό» και οι «Τραγουδιστάδες τση Ζάκυθος», υποβάλλεται, σήμερα, στη διαδικασία του ερωτηματολογίου του Προυστ.
Ο κ. Κεφαλληνός, ο οποίος δηλώνει Γυμναστής, υπηρέτησε τριάντα έξι χρόνια, ως καθηγητής Φυσικής Αγωγής στο νησί, ενώ από το 1997 έως το 2007, ήταν Διευθυντής στο Μουσικό Σχολείο, απαντά στο ψυχογράφημα με τη σεμνότητα και την αξιοπρέπεια που τόσο τον χαρακτηρίζουν.

ΕΡ.: Πώς φαντάζεστε την τέλεια ευτυχία;
ΑΠ.:
Τέλεια ευτυχία πιστεύω ότι δεν υπάρχει.
ΕΡ.: Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
ΑΠ.:
Ότι ζω για μια μέρα ακόμη.
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
ΑΠ.:
Όταν άκουσα να αφηγείται ο λαϊκός τραγουδιστής, Διονύσης Γιαννούλης, το πώς παράγεται η φάβα.
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που κλάψατε…
ΑΠ.:
Όταν έμαθα ότι πέθανε ο επί δέκα χρόνια συνεργάτης και φίλος Ηλίας Θωμάς.
ΕΡ.: Tο βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι…;
ΑΠ.:
Η τιμιότητα.
ΕΡ.: Το βασικό ελάττωμά σας;
ΑΠ.:
Ότι είμαι ευκολόπιστος.
ΕΡ.: Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
ΑΠ.:
Σε αυτά που δεν γίνονται ηθελημένα.
ΕΡ.: Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
ΑΠ.:
Οι ιστορικές προσωπικότητες δεν αντιγράφονται.
ΕΡ.: Τι ή ποιος είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής σας;
ΑΠ.:
Η οικογένειά μου.
ΕΡ.: Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
ΑΠ.:
Να ήμουν ζογκλέρ.
ΕΡ.: Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν αυτό;
ΑΠ.:
Να ήμουν πιο ήρεμος.
ΕΡ.: Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στην οικογένειά σας, ποιο θα ήταν αυτό;
ΑΠ.:
Δεν θα άλλαζα τίποτα.
ΕΡ.: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
ΑΠ.:
Οι ανίατες ασθένειες.
ΕΡ.: Τι αντιπαθείτε περισσότερο;
ΑΠ.:
Τους ψεύτες και τους υποκριτές.
ΕΡ.: Τι θεωρείτε ως τη μεγαλύτερή σας σπατάλη;
ΑΠ.:
Τον χρόνο που κοιμάμαι, παρόλο που δεν είναι πολύς.
ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
ΑΠ.:
Το ταξίδι στη Βενετία.
ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
ΑΠ.:
Ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Johann Strauss.
ΕΡ.: Η ταινία που σας σημάδεψε;
ΑΠ.:
«Kράμερ εναντίον Κράμερ», με τους Ντάστιν Χόφμαν και Μέριλ Στριπ.
ΕΡ.: Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
ΑΠ.:
«Βίος και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά» του Νίκου Καζαντζάκη.
ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
ΑΠ.:
Ο Picasso.
ΕΡ.: Το αγαπημένο σας χρώμα;
ΑΠ.:
Το κόκκινο.
ΕΡ.: Το αγαπημένο σας ποτό;
ΑΠ.:
Το κρασί Αυγουστιάτης.
ΕΡ.: Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
ΑΠ.:
Ότι υπηρέτησα, για τριάντα έξι χρόνια, την εκπαίδευση στην Ζάκυνθο.
ΕΡ.: Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
ΑΠ.:
Όταν νευριάζω.
ΕΡ.: Ποια θεωρείτε την πιο υπερτιμημένη αρετή;
ΑΠ.:
Τον έρωτα.
ΕΡ.: Σε ποιες περιστάσεις ψεύδεστε;
ΑΠ.:
Όταν πρόκειται να σώσω ένα συνάνθρωπό μου.
ΕΡ.: Ποιον άνθρωπο απεχθάνεστε;
ΑΠ.:
Τον κόλακα.
ΕΡ.: Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
ΑΠ.:
Το κυνήγι.
ΕΡ.: Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
ΑΠ.:
Όσοι αγωνίζονται τίμια για να επιβιώσουν.
ΕΡ.: Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;
ΑΠ.:
Περπατώντας.
ΕΡ.: Πού θα θέλατε να ζείτε;
ΑΠ.:
Στη Ζάκυνθο.
ΕΡ.: Αν πεθαίνατε και επιστρέφατε στη ζωή, ποιον άνθρωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε;
ΑΠ.:
Τον εαυτό μου.
ΕΡ.: Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
ΑΠ.:
Πώς μπορώ να γίνω καλύτερος άνθρωπος.
ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
ΑΠ.:
Φείδου χρόνου!
ΕΡ.: Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ΑΠ.:
Προσπαθώντας να καταλάβω το πλήρες νόημα της ζωής.