Μαρία και Τζένη Ρουσέα – Τα διαμάντια της τέχνης

Η Ένωση Ζακυνθίων Αθήνας τίμησε την προσφορά της ζωγράφου Μαρίας Ρουσέα και της ηθοποιού Τζένης Ρουσέα, σε μια ιδιαίτερα λαμπρή και συγκινητική εκδήλωση, η οποία πραγματοποιήθηκε, προχθές, στο κτήριο της Παλαιάς Βουλής
Για τις δύο υπέροχες γυναίκες και καλλιτέχνιδες, οι οποίες τιμούν τη Ζάκυνθο, μίλησαν ο εκδότης Διονύσης Βίτσος για την προσφορά της Τζένης και η συγγραφέας Μαρία Ρουκανά – Αμπελά για εκείνη της Μαρίας.
Την εκδήλωση επιμελήθηκε και συντόνισε η Γενική Γραμματέας της Ένωσης Ζακυνθίων κ. Στέλλα Σαρακίνη – Μεντζελοπούλου, ενώ ο Πρόεδρος της Ένωσης Ζακυνθίων κ. Διονύσης Κονιτόπουλος απένειμε τιμητική πλακέτα.
Η κ. Μαρία Ρουσέα δεν μπόρεσε να παραστεί στην εκδήλωση και απέστειλε το ακόλουθο μήνυμα, το οποίο διάβασε ο πρόεδρος της Ένωσης κ. Κονιτόπουλος:
«Ευχαριστώ πολύ για την τιμητική εκδήλωση που μου επιφυλάξατε. Λυπάμαι που λόγοι, πέρα από τη θέλησή μου, λόγοι προσωπικοί δεν με άφησαν να είμαι κι εγώ μαζί σας.
Σας ευχαριστώ όλους που ήλθατε, μα ιδιαίτερα ευχαριστώ την Ένωση Ζακυνθίων και τον πρόεδρό της κ. Διονύση Κονιτόπουλο που είχαν αυτή την πρωτοβουλία.
Ευχαριστώ, τέλος, την κυρία Μαρία Ρουκανά – Αμπελά για την ενδελεχή, όσο και διεξοδική μελέτη της πάνω στις ζωγραφιές μου.
Να είστε όλοι καλά.»

Στην εκδήλωση παρέστησαν και μίλησαν για τις τιμώμενες η Αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Ρόδη Κράτσα, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, Γιώργος Αρμένης, ενώ έδωσαν το «παρών»
πολλοί πρόεδροι και εκπρόσωποι επτανησιακών σωματείων της Αθήνας, καθώς και σημαντικοί άνθρωποι του πνεύματος, όπως ο Ομότιμος Καθηγητής Αρχιτεκτονικής Διονύσης Ζήβας, ο συγγραφέας Νίκος Λούντζης, ο ιστορικός Διονύσης Μινώτος, ο μαέστρος Ιάκωβος Κονιτόπουλος, ο σκηνοθέτης Τώνης Λυκουρέσης, ο ηθοποιός Κώστας Καποδίστριας, η διευθύντρια των Γενικών Αρχείων του Κράτους Μαριέττα Μινώτου, οι συγγραφείς Φραντζέσκα Κολυβά και Νίκος Μεγαδούκας κ.ά.

Δ. Βίτσος: «Οδηγός στο θέατρο και την καριέρα της Τζένης είναι ο σεβασμός»!
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η παρουσία, μεταξύ πολλών εκπροσώπων του Θεάτρου, των Εικαστικών Τεχνών και της ζακυνθινής παροικίας της Αθήνας, και εκείνη του διεθνούς φήμης ηθοποιού κ. Σπύρου Φωκά, παλιού φίλου και συνεργάτη της Τζένης Ρουσέα, που μίλησε με θερμά λόγια και θυμήθηκε τη μεγάλη επιτυχία που είχαν κάνει στην πρώτη ταινία της Τζένης Ρουσέα, με τη Finos Films, «Εγωισμός».
Στην ομιλία του, ο κ. Βίτσος, αναφέρθηκε, με χιούμορ, σε περιστατικά από τη ζωή και την καλλιτεχνική πορεία της Τζένης, λέγοντας:
«Οδηγός της στο θέατρο και στην καριέρα της», όπως λέει, «υπήρξε ο σεβασμός. Σεβασμός στη δουλειά της, στους συναδέλφους της, στο κοινό της. Όταν σέβεσαι, ο σεβασμός σού επιστρέφεται. Για αυτό, ποτέ δεν έπεσε θύμα ίντριγκας στη δουλειά της. Την σέβονται οι πάντες. «Προτιμώ να είμαι αυστηρή και, πριν από όλα, με τον εαυτό μου. Δεν δέχομαι χάρη. Όταν δω κάτι αρνητικό για μένα στα μάτια τού άλλου, πληγώνομαι πολύ. Και κάνω όλα αυτά, για να αποφύγω να δω αυτό το αρνητικό. Νομίζω πως διαθέτω ακόμη ένα εφόδιο. Το θάρρος να φτάνω την κριτική του εαυτού μου μέχρι την αλήθεια. Μέχρι το κόκκαλο. Δεν τη φοβάμαι. Όπως και δεν φοβάμαι να φύγω από κάτι που θεωρώ πως πρέπει να φύγω, είτε γιατί δεν μου πάει, είτε γιατί δεν το μπορώ, όσο κι αν μου αρέσει».
Κατά κανόνα, οι ρόλοι την ανακάλυψαν, δεν τους κυνήγησε. Ο Φιλοποίμην Φίνος πήγε ο ίδιος να την δει σε μια παράσταση, που είχε ανεβάσει ο Θίασος του ΣΕΗ, στην οποία πρωταγωνιστούσε.
Μάλιστα, την ίδια παράσταση είχε παρακολουθήσει και ο αείμνηστος Νίκος Κομούτος. Είχε δύο ρόλους στην παράσταση αυτή, ο ένας εκ των οποίων ήταν μιας κοκότας. Υπήρχε κι ένας ακόμη ρόλος κοκότας, οπότε στη διανομή ορίζονταν ο ρόλος της Τζένης ως «κοκότα Α΄» και εκείνος της κοκότας που ερμήνευε άλλη ηθοποιός ως «κοκότα Β΄». Στα παρασκήνια, μετά την παράσταση, ο Κομούτος την συνεχάρη, λέγοντας με το γνωστό χιούμορ του: «Τζένη μου, εσύ δεν ήσουν κοκότα Α΄, ήσουν κοκότα ΑΑ΄΄».
Όσο για τον Φίνο, την κάλεσε, την επομένη, στο γραφείο του, και υπέγραψαν τριετές συμβόλαιο».

Για όλη αυτή τη θαυμαστή προσφορά στο χώρο της τέχνης, η κ. Ρουσέα τιμήθηκε, με το έπαθλο «Κυβέλη», το 2002, αλλά πρόσφατα έγινε και γραμματόσημο!
«Μια ζωή καριέρα στο θέατρο, για να καταλήξω να με φτύνει όλη η Ελλάδα», σχολιάζει η ίδια το τιμητικό γεγονός.
«Στην Τζένη Ρουσέα, άνθρωπο, μέσα από την πορεία της στην τέχνη, μένουν δυο, τρεις στιγμές και δύο πόθοι. Οι στιγμές είναι εκείνες, όπως λέει η ίδια, που σε κάποιες παραστάσεις έφυγε για δευτερόλεπτα από την πραγματικότητα κι αισθάνθηκε πως όντως είναι το πρόσωπο που ερμηνεύει.
Και οι πόθοι: Να παίξει την Εκάβη, όχι απαραίτητα στην Επίδαυρο, οπουδήποτε. Και να ευοδωθεί η μακροχρόνια προσπάθειά της να παιχτεί στην τηλεόραση το υπέροχο έργο του Διονύση Ρώμα, η ‘Ζακυνθινή Σερενάτα’. Είναι κάτι, που τού το είχε υποσχεθεί»!

Μ. Ρουκανά: «Η Μαρία είναι γυναίκα αδάμαστη, επαναστάτρια και ελεύθερη»!
Η κ. Μαρία Ρουκανά – Αμπελά στην ομιλία της για το έργο της Μαρίας Ρουσέα στάθηκε στα βιογραφικά στοιχεία και στους καλλιτεχνικούς σταθμούς της ζωγράφου.
Επίσης, παρουσίασε τους σημαντικότερους από τους πίνακές της, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, επισημαίνοντας, μεταξύ άλλων, ότι μόνο η Μαρία Ρουσέα ζωγραφίζει υδατογραφίες στην Ελλάδα – τέχνη την οποία διδάχτηκε στην Ιταλία – καθώς και τα ακόλουθα:
«Το καλλιτεχνικό αίσθημα των ζακυνθινών ήταν έντονο από την αρχαιότητα. Σ’ αυτό συνετέλεσαν οι μαγευτικές καλλονές του πολυύμνητου νησιού μας, η φυσική επίδραση, το θαυμάσιο κλίμα, η ανάπτυξη του πολιτισμού από τη συνεχή επαφή των κατοίκων με τη Βενετία αλλά και την αγγλική και γαλλική κυριαρχία. Όλα αυτά κατέστησαν το ζακυνθινό φιλότερπνο, ενθουσιώδη, φιλοθεάμονα και επιρρεπή στις καλές τέχνες. Εραστές και εμείς της τέχνης υποδεχόμαστε δυο γυναίκες σύμβολα, δυο προικισμένες κυρίες με μεγάλη προσφορά, αρχοντικές, χειμαρρώδεις, δυο διαμάντια της τέχνης, τη Μαρία Ρουσέα, σπουδαία ζωγράφο και τη Τζένη Ρουσέα, πρωταγωνίστρια του θεάτρου και του κινηματογράφου, μια πρέσβειρα του πολιτισμού της Ζακύνθου.
Η Μαρία Ρουσέα με πολυσχιδή δραστηριότητα, η οποία συνέχισε την καλλιτεχνική παράδοση του τόπου της, ακολουθώντας τα σύγχρονα καλλιτεχνικά ρεύματα. Μια παρουσία διακριτική αλλά και διακριτή στη νεοελληνική τέχνη. Μια γυναίκα αδάμαστη, επαναστάτρια, ελεύθερη, που σχολιάζει, κρίνει, παρεμβαίνει, αγαπάει τον τόπο της και η διαθήκη της, όπως η ίδια ισχυρίζεται, «οι ζακυνθινοί να αγαπούν τη Ζάκυνθο»!