Οι τριάντα πέντε «στιγμές» του Πέτρου Κλαμπάνη

«Η Φαντασία είναι πιο σημαντική από τη Γνώση»!
Ο Πέτρος Κλαμπάνης, καταξιωμένος δεξιοτέχνης του μπάσου, συνθέτης και ενορχηστρωτής, ο οποίος διαπρέπει στο εξωτερικό με τις σπουδαίες ερμηνείες του, τη δημιουργικότητα και την αγάπη του για τη μουσική, υποβάλλεται, σήμερα, στο ερωτηματολόγιο του Προυστ.
Διαμένει στο Μπρονξ της Νέας Υόρκης, ασχολείται με την τζαζ, έχει δώσει συναυλίες στις σημαντικότερες σκηνές του κόσμου, ερμηνεύει τα έργα του με έμπνευση και μοντέρνα αισθητική, έχει συνεργαστεί με διάσημους μουσικούς και συνθέτες, ενώ το περιοδικό «Jazz Times» τον χαρακτηρίζει εκπληκτικό μπασίστα και συνθέτη.
ΕΡ.: Πώς φαντάζεστε την τέλεια ευτυχία;
ΑΠ.:
Δεν είμαι βέβαιος, αλλά σίγουρα θα έχει μεγάλες ποσότητες καλής μουσικής.
ΕΡ.: Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;
ΑΠ.:
Το εκνευριστικό μου ξυπνητήρι.
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;
ΑΠ.:
Διαβάζοντας τις απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο του Προυστ, από τον κωμικό Louis C.K.
ΕΡ.: Η τελευταία φορά που κλάψατε…
ΑΠ.:
Πάει αρκετός καιρός. Δεν ξέρω τι κάνω λάθος.
ΕΡ.: Tο βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας είναι…;
ΑΠ.:
Αισιοδοξία.
ΕΡ.: Το βασικό ελάττωμά σας;
ΑΠ.:
Αισιοδοξία. (Χωρίς να υπονοώ πως η απαισιοδοξία είναι προτέρημα).
ΕΡ.: Σε ποια λάθη δείχνετε τη μεγαλύτερη επιείκεια;
ΑΠ.:
Σε αυτά που προέρχονται από καλή πρόθεση.
ΕΡ.: Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;
ΑΠ.:
Προσπαθώ να μην ταυτίζομαι με καμιά προσωπικότητα και νομίζω πως το καταφέρνω.
ΕΡ.: Τι ή ποιος είναι η μεγαλύτερη αγάπη της ζωής σας;
ΑΠ.:
Θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι να ολοκληρωθεί η ζωή μου, για να απαντήσω σωστά σε αυτή την ερώτηση.
ΕΡ.: Ποιο ταλέντο θα θέλατε να είχατε;
ΑΠ.:
Το να γράφω πιο γρήγορα τις απαντήσεις στις συνεντεύξεις.
ΕΡ.: Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στον εαυτό σας, ποιο θα ήταν αυτό;
ΑΠ.:
Να σκέφτομαι λιγότερο.
ΕΡ.: Αν μπορούσατε να αλλάξετε ένα πράγμα στην οικογένειά σας, ποιο θα ήταν αυτό;
ΑΠ.:
Να σκαφτόμαστε λιγότερο.
ΕΡ.: Ποιος είναι ο μεγαλύτερος φόβος σας;
ΑΠ.:
Ο ίδιος ο φόβος μου. Προσπαθώ να τον μειώσω.
ΕΡ.: Τι αντιπαθείτε περισσότερο;
ΑΠ.:
Τη ζήλια.
ΕΡ.: Τι θεωρείτε ως τη μεγαλύτερή σας σπατάλη;
ΑΠ.:
Οι καινούργιες χορδές που αγόρασα για το μπάσο μου…
ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας ταξίδι;
ΑΠ.:
Το ταξίδι με μηχανή που έκανα στα Κύθηρα με την κοπέλα μου, το περασμένο καλοκαίρι.
ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
ΑΠ.:
Ο J.S. Bach.
ΕΡ.: Η ταινία που σας σημάδεψε;
ΑΠ.:
«Άνοιξη, Καλοκαίρι Φθινόπωρο, Χειμώνας… και Άνοιξη», από τον Ki-Duk Kim.
ΕΡ.: Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
ΑΠ.:
Νομίζω πως είναι η Εγκυκλοπαίδεια που διάβαζα όταν ήμουν μικρός. Ίσως και «Η Απελευθέρωση από το Γνωστό» του Κρισναμούρτι.
ΕΡ.: Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
ΑΠ.: Pablo Picasso.
ΕΡ.: Το αγαπημένο σας χρώμα;
ΑΠ.:
Το βαθύ μπλε του Ιονίου, τον Ιούλη, όταν είναι μεσημέρι.
ΕΡ.: Το αγαπημένο σας ποτό;
ΑΠ.:
Το κρασί του πατέρα μου.
ΕΡ.: Ποια θεωρείτε τη μεγαλύτερη επιτυχία σας;
ΑΠ.:
Δύσκολη ερώτηση. Μπορώ να απαντήσω σε μια παρόμοια όμως: να καταφέρω να τελειώσω τη συνέντευξη, πριν τις 2 π.μ., για να μπορέσω να κοιμηθώ αρκετά, ώστε αύριο νωρίς το πρωί να είμαι αρκετά ξεκούραστος για την πρόβα στο Μέγαρο Μουσικής με την Κρατική Ορχήστρα.
ΕΡ.: Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;
ΑΠ.:
Για το ότι ακόμα δεν έχω δίπλωμα οδήγησης αυτοκινήτου στην Αμερική.
ΕΡ.: Ποια θεωρείτε την πιο υπερτιμημένη αρετή;
ΑΠ.:
Τη ρητορική.
ΕΡ.: Σε ποιες περιστάσεις ψεύδεστε;
ΑΠ.:
Σε πολύ σπάνιες περιστάσεις.
ΕΡ.: Ποιον άνθρωπο απεχθάνεστε;
ΑΠ.:
Αυτόν που δεν ξέρει ποτέ τι θέλει.
ΕΡ.: Ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;
ΑΠ.:
Αυτό τον καιρό, η παραγωγή του καινούργιου album μου και του promotional υλικού του.
ΕΡ.: Ποιοι είναι οι ήρωές σας στην πραγματική ζωή;
ΑΠ.:
Οι άνθρωποι οι οποίοι, παρόλο που το καράβι βυθίζεται, επιμένουν στο να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν και να εμπνέουν τους συνανθρώπους τους.
ΕΡ.: Πώς θα θέλατε να πεθάνετε;
ΑΠ.:
Ήρεμα.
ΕΡ.: Πού θα θέλατε να ζείτε;
ΑΠ.:
In transit.
ΕΡ.: Αν πεθαίνατε και επιστρέφατε στη ζωή, ποιον άνθρωπο ή πράγμα θα θέλατε να ενσαρκώσετε;
ΑΠ.:
Εμένα και να συνεχίσω από εκεί που το άφησα.
ΕΡ.: Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να σας πει;
ΑΠ.:
Τα πάντα!
ΕΡ.: Ποιο είναι το αγαπημένο σας απόφθεγμα;
ΑΠ.:
«Η Φαντασία είναι πιο σημαντική από τη Γνώση» – Albert Einstein.
ΕΡ.: Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
ΑΠ.:
Σε μια κατάσταση δημιουργικής εγρήγορσης – ή έτσι θα ήθελα να πιστεύω.

Πέτρος Κλαμπάνης
O Πέτρος Κλαμπάνης γεννήθηκε στη Ζάκυνθο, όπου και έλαβε τα πρώτα μαθήματα μουσικής θεωρίας και πιάνου. Παράλληλα, ξεκίνησε να παίζει ηλεκτρικό μπάσο.
Εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, για να φοιτήσει στο Πολυτεχνείο. Όταν κατάλαβε ότι οι σπουδές στη ναυπηγική δεν ήταν αυτό που αναζητούσε, αποφάσισε να δώσει εξετάσεις για το τμήμα μουσικολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, όπου έγινε δεκτός το 2001. Στην Αθήνα είχε την ευκαιρία να κάνει μαθήματα κλασικής και τζαζ μουσικής, με μερικούς από τους πιο σημαντικούς έλληνες μουσικούς, καθώς να παίξει και να ηχογραφήσει με κορυφαίους τζαζ καλλιτέχνες.
Την περίοδο 2004 – 2005, είχε τη θέση του κοντραμπασίστα της Jazz Big Band του Δήμου Αθηναίων, με την οποία εμφανίστηκε στην Ελλάδα (Μέγαρο Μουσικής Αθήνας και Θεσσαλονίκης, Τεχνόπολη στο Γκάζι κ.ά.).
Την περίοδο 2005 – 2007, φοίτησε στο Conservatorium van Amsterdam και δραστηριοποιείται έντονα στη τζαζ σκηνή της Ολλανδίας.
Έχει διακριθεί με τα γκρουπ του σε διεθνείς διαγωνισμούς (Hoeilaart Jazz, Βέλγιο – 2008, YPF International Jazz Competition, Άμστερνταμ – 2007, Amersfoort Jazz Concours, Ολλανδία – 2007).
Επιπλέον, έχει εμφανιστεί σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ της τζαζ, όπως: Den Haag Jazz – Ολλανδία, Breda Jazz Festival – Ολλανδία, Amersfoort Jazz Festival – Ολλανδία, Bingen Jazz – Γερμανία, Jazz Masters Festival – Ολλανδία, Enschede Jazz Festival – Ολλανδία, Bansko Jazz – Βουλγαρία, Tudengi Jazz – Εσθονία, Palatia Jazz – Γερμανία, 365 Bilbao Jazz – Ισπανία.
Από τον Ιανουάριο του 2008, διαμένει στη Νέα Υόρκη. Είναι κάτοχος Μaster of the Arts, του Πανεπιστημίου της Νέας Υόρκης (CUNY, Aaron Copland School of Music).
Έχει παρακολουθήσει μαθήματα ενορχήστρωσης από το Dennis Leclaire, αυτοσχεδιασμού από τους John Patitucci, Ron Carter και Jimmy Heath.
Στο μικρό αυτό το διάστημα, έχει κιόλας συνεργαστεί με πολύ σημαντικούς εκπροσώπους της Νεοϋορκέζικης τζαζ σκηνής (Greg Osby, Ari Hoenig, Jean Michel Pilc, Paul Bollenback, Gilad Hekselman, David Berkman, Gretchen Parlato, Ron Affif, Yotam Silberstein, Antonio Hart, Samuel Torres, Βodek Janke, Steve Hass κ.ά.).
Tο πρώτο προσωπικό του άλμπουμ, με τίτλο «Contextual», είναι ένα ηχητικό πορτραίτο του κοντραμπάσου, ενώ νέα του δισκογραφική δουλειά πρόκειται να κυκλοφορήσει εντός του τρέχοντος έτους.