Πολιτιστικός Σύλλογος Σκουληκάδου «Ερωτόκριτος» – Όταν οι παρέες γράφουν ιστορία…

Στο δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας στον Πολιτιστικός Σύλλογος Σκουληκάδου «Ερωτόκριτος» καταγράφουμε «στιγμές» την αξιόλογη θεατρική του ομάδα, η οποία έχει προσφέρει σπουδαίες παραστάσεις, που εντυπωσιάζουν για την αρτιότητά και την υψηλή αισθητική τους.
Οι συντελεστές κάθε δραστηριότητας καταθέτουν, κυριολεκτικά, την ψυχή τους και εργάζονται άοκνα, με αφοσίωση και μεράκι, ατελείωτες ώρες, προκειμένου να προσφέρουν στο φιλοθεάμον κοινό εμβληματικά έργα του ζακυνθινού, ελληνικού και διεθνούς ρεπερτορίου.
Ειδικότερα, για τη νέα θεατρική σεζόν, η ομάδα προετοιμάζει πυρετωδώς την πάντοτε επίκαιρη «Μήδεια» του Μποστ, την οποία θα απολαύσουμε το Μάρτιο του 2014.
Ολοκληρώνουμε την παρουσίαση των δράσεων του σημαντικού αυτού συλλόγου, του οποίου η προσφορά στον πολιτισμό της Ζακύνθου είναι μοναδική, με μια ρήση από τον «Ερωτόκριτο» του Βιτσέντζου Κορνάρου, που τόσο αγαπούν:
«Και νάστε πάντα μια βουλή και πάντα σας σμιμένοι
γιατί τς΄ανάγκες και κακά η σύβαση τα γιαίνει.»

Χαρ. Συγούρος: «Είμαστε εραστές του θεάτρου και θα συνεχίζουμε να το υποστηρίζουμε με όλη μας την ψυχή»!
Ο σκηνοθέτης των περισσοτέρων παραστάσεων της θεατρικής ομάδας του «Ερωτόκριτου», Χαράλαμπος Συγούρος, μας παρουσιάζει τις δικές του «στιγμές»:
«H παράδοση και η ανάγκη δημιουργικής έκφρασης κάποιων ανθρώπων αποτέλεσαν το έναυσμα να δημιουργηθεί, στα πλαίσια του Πολιτιστικού μας Συλλόγου, μια θεατρική ομάδα, η οποία είναι, από το 1984 έως σήμερα, αδιάλειπτα δημιουργική.
Αυτή η θεατρική ομάδα έχει προσφέρει, με τη βοήθεια ξεχωριστών ανθρώπων, σημαντικές παραστάσεις έντεχνου και λαϊκού θεάτρου.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι τα άτομα, που πλαισίωσαν, τότε, στα πρώτα βήματά της, τη θεατρική ομάδα, αλλά και αυτά που την πλαισιώνουν μέχρι σήμερα, πρωταρχικό σκοπό έχουν να εκφραστούν μέσα από το θέατρο, να περάσουν καλά, να ξεφύγουν από την καθημερινότητα και να προσφέρουν ένα μικρό λιθαράκι στην πολιτιστική ζωή του τόπου μας, χωρίς να έχουν την παραμικρή οικονομική απολαβή. Είναι εμπνευσμένοι ερασιτέχνες που αφιερώνουν ακόμα και το χρόνο, που συχνά μάς λείπει, για να δημιουργήσουν θεατρικές παραστάσεις.
Ξεκίνησε, λοιπόν, η θεατρική αυτή ομάδα, με τη σκηνοθετική βοήθεια του πατέρα Λαμπρινού Κολυβά, και από το 1984 ως το 2001 ανέβασε τις εξής παραστάσεις με μεγάλη επιτυχία: «Ένας βλάκας και μισός» (1984), «η Χρυσαυγή» (1985), «Γκόλφω» (1986), «Αίτηση σε γάμο» (1987), «Η κυρά του φουκαρά» (1987), «Ο εαυτούλης μου» (1992), « Ζητείται ψεύτης» (1994), και « Μικροί φαρισαίοι» (2001).
Οι παραστάσεις αυτές παρουσιάστηκαν στο χωριό μας, το Σκουλικάδο, σε μια μικρή αυτοσχέδια θεατρική σκηνή, στην πλατεία του χωριού.
Η ανάγκη, όμως, για εξωστρέφεια μάς οδήγησε να δουλέψουμε πιο σκληρά, ιδιαίτερα από το 2001 και μετά.
Έτσι, με τη σημαντική βοήθεια του Κώστα Καποδίστρια ανεβάσαμε, το 2002, στο Υπαίθριο Δημοτικό Θέατρο Ζακύνθου, το έργο του Διονυσίου Ρώμα «το Ζαμπελάκι».
Πολύ σημαντικό, για εμάς, τότε, ήταν να παίξουμε σε αυτόν το χώρο, αλλά από τότε άρχισε η ομάδα να αποκτά σημαντικές γνώσεις και να δουλεύει περισσότερο «επαγγελματικά».
Στη συνέχεια, πάλι με τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Κώστα Καποδίστρια, ανεβάσαμε «Το καινούριο σπίτι» του Γκολντόνι (2003), το οποίο, επίσης, ξεχώρισε.
Την επόμενη χρονιά (2004), συνεργαστήκαμε με τον Θανάση Μιχαηλίδη, ηθοποιό και σκηνοθέτη από τη Λαμία, και ανεβάσαμε, με ιδιαίτερη επιτυχία, στη Θεατρική Σκηνή του Σαρακινάδου, τις «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη.
Οι εμπειρίες, που είχε αποκτήσει η θεατρική μας ομάδα, ήταν, πλέον, πιο πλούσιες και η εσωτερική ανάγκη και η ηθική «υποχρέωση» να αναβιώσουμε ξανά την «Γκιόστρα» του Ερωτόκριτου ήταν πάντα παρούσες. Έχοντας πλήρη συναίσθηση του μεγέθους του έργου αυτού το επιχειρήσαμε, του δώσαμε υπόσταση και τα καταφέραμε με πολύ μεγάλη επιτυχία.
Με πρόεδρο, το 2005, του Πολιτιστικού μας Συλλόγου τον Ανδρέα Μαρκεσίνη και με τη βοήθεια όλων των κατοίκων του χωριού, και όχι μόνο, παίξαμε τον «Ερωτόκριτο», στο Σκουληκάδο και στο Εθνικό Στάδιο Ζακύνθου. Την παράσταση παρακολούθησαν χιλιάδες κόσμου και ο σύλλογός μας, αλλά και η θεατρική μας ομάδα καταξιώθηκαν, από τότε, στο νησί.
Πολύ μεγάλη στιγμή, για το σύλλογο μας, ήταν και το 2006, όταν ο «Ερωτόκριτος» παρουσιάστηκε, στο Κάστρο της Ζακύνθου, και μετά έφτασε στη γενέτειρά του, την Κρήτη. Ενθουσιασμένοι, οι Κρητικοί είδαν, για πρώτη φορά, την «Γκιόστρα» του «Ερωτόκριτου», με πραγματικές έφιππες κονταρομαχίες.
Αξίζει να σημειωθεί ότι δεκαεπτά άλογα των αδερφών Νίκου και Τάση Τσουράκη μεταφέρθηκαν για τις ανάγκες της παράστασης στην Κρήτη. Τις σκηνοθετικές οδηγίες για την «Γκιόστρα» του ανέβασμα του «Ερωτόκριτου» μέσα από τις εμπειρίες που είχαν από τις προηγούμενες παραστάσεις τις είχαν ο πατέρας Λάμπρος Κολυβάς, ο Νίκος Κεφαλληνός, ο Γιώργος Κεφαλληνός κι εγώ.
Είναι σημαντικό να αναφέρω ότι το 2005 η θεατρική μας ομάδα είχε την τύχη να συνεργαστεί με τον εξαιρετικό σκηνοθέτη Σπύρο Βραχωρίτη. Ήταν ένα αφιέρωμα που έκανε ο «Πλατύφορος» στην Ελισάβετ Μουτζάν- Μαρτινέγκου και οι παραστάσεις δόθηκαν στη Ζάκυνθο και στο Θέατρο Τέχνης του Καρόλου Κουν στην Αθήνα.
Ακολούθως, η θεατρική μας ομάδα αποφάσισε τις σκηνοθετικές οδηγίες να τις δίνει άτομο μέσα από την ίδια την ομάδα. Έκριναν, λοιπόν, ότι εγώ θα μπορούσα να το κάνω αυτό, ύστερα από τη εμπειρία που είχα αποκτήσει, ως βοηθός σκηνοθέτη, που ήμουν σε κάποιες παραστάσεις.
Έτσι, το 2007, σκηνοθέτησα τον «Ταρτούφο» του Μολιέρου, που παίχτηκε στη Ζάκυνθο και την Κεφαλονιά.
Το 2008 η ομάδα μας ανέβασε ένα πολύ σημαντικό έργο του Ρομπέρτο Κόσσα «La nonna». Η παράσταση ανέβηκε, στο Πνευματικό κέντρο Ζακύνθου, και είχε τεράστια απήχηση.
Το 2009, σκηνοθέτησα το «Φιντανάκι» του Παντελή Χορν, ένα έργο πολύ σημαντικό για μένα. Το έργο παίχτηκε στην Θεατρική Σκηνή του Σαρακινάδου, που ήταν τότε έτοιμη να δεχθεί κάθε είδους παράσταση και με σημαντική προσφορά στο πολιτιστικό γίγνεσθαι του τόπου μας.
Η παράσταση παρουσιάστηκε, με επιτυχία, και στο Μεσολόγγι.
Το 2010, ξανά με τις δικές μου σκηνοθετικές οδηγίες, ανεβάσαμε τον «Γενικό γραμματέα» του Έλληνα θεατρικού συγγραφέα Ηλία Καπετανάκη. Στην παράσταση αυτή μάς δόθηκε η ευκαιρία να πάρουν μέρος πολλά νέα άτομα. Η ομάδα μας εμπλουτίζεται πάντοτε και αγκαλιάζει νέα μέλη που έχουν διάθεση για κάτι δημιουργικό.
Το 2011, ανεβάσαμε το «Ράφτη Κυριών» του Ζωρζ Φεϋντώ, σε δική μου σκηνοθεσία, η οποία παρουσιάστηκε εκτός από τη Ζάκυνθο και στην Αθήνα.
Το 2012, σκηνοθέτησα τον «Επιθεωρητή» το Νικολάι Γκόγκολ, μια δύσκολη προσπάθεια, η οποία πήγε εξαιρετικά, χάρη στην πολύ μεγάλη προσπάθεια των παιδιών αλλά και στους εξαιρετικούς συντελεστές που μας στηρίζουν όλα αυτά τα χρονιά.
Το 2013, συνεχίζουμε με το έργο «του Κουτρούλη ο γάμος» του Αλεξάνδρου Ρίζου Ραγκαβή. Αρκετά φιλόδοξη παράσταση κι αυτή, γιατί έλαβαν μέρος πολλοί ηθοποιοί, ενώ είχε χορογραφικές και τραγουδιστικές απαιτήσεις. Η παράσταση ανέβηκε στη Ζάκυνθο και στο Βόλο, μετά από τη συνεργασία που είχαμε ξεκινήσει με το θεατρικό εργαστήρι του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Βόλου.
Εφέτος, η θεατρική μας ομάδα ετοιμάζει, με πολύ κέφι, την «Μήδεια» του Μποστ, την οποία θα παρουσιάσουμε, τον προσεχή Μάρτιο. Έχω την τύχη να συνεργάζομαι ξανά με τον Θανάση Μιχαηλίδη στη σκηνοθεσία και ελπίζουμε το αποτέλεσμα να είναι εξαιρετικό και να το χαρεί το θεατρόφιλο κοινό.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω και ως Πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σκουληκάδου αλλά και ως σκηνοθέτης της θεατρικής ομάδας όλους τους συντελεστές, τους φορείς, τη Θεατρική Σκηνή Ζακύνθου και τον Τιμόθεο Ζώντο ιδιαίτερα, το συμβούλιο του συλλόγου μας για τη στήριξή του τόσα χρόνια, τους χωριανούς και φίλους, αλλά, κυρίως, τα παιδιά, τους ερασιτέχνες ηθοποιούς, που δίνουν την ψυχή τους κάθε φορά που καλούνται, για να ανεβάσουμε μια θεατρική παράσταση.
Είμαστε εραστές του θεάτρου και θα συνεχίζουμε να το υποστηρίζουμε με όλη μας την ψυχή».

Παραστάσεις
1984: «Ένας βλάκας και μισός», του Δημήτρη Ψαθά
1987: «Αίτηση σε γάμο» του Δημήτρη Ψαθά
1987: «Η κυρά του φουκαρά» του Δημήτρη Ψαθά
1992: «Ο εαυτούλης μου» του Δημήτρη Ψαθά
1994: «Ζητείται ψεύτης» του Δημήτρη Ψαθά
2001: «Μικροί φαρισαίοι» του Δημήτρη Ψαθά
2002: «Το Ζαμπελάκι» του Διονυσίου Ρώμα
2003: «Το καινούργιο σπίτι» του Κάρλο Γκολντόνι
ng>2004: «Εκκλησιάζουσες» του Αριστοφάνη
2005: Λαϊκή διασκευή της Γκιόστρας του «Ερωτόκριτου» του Βιτσέντζου Κορνάρου
2006: Λαϊκή διασκευή της Γκιόστρας του «Ερωτόκριτου» του Βιτσέντζου Κορνάρου
2007: «Ο Ταρτούφος» του Μολιέρου
2008: «La Nonna» του Roberto Cossa
2009: «Το Φιντανάκι» του Παντελή Χορν
2010: «Ο Γενικός Γραμματέας» του Ηλία Καπετανάκη
2011: «Ράφτης Κυριών» του Ζώρζ Φεϋντώ
2012: «Ο Επιθεωρητής» του Νικολάι Γκόγκολ
2013: «Του Κουτρούλη ο Γάμος» του Αλεξάνδρου Ρίζου Ραγκαβή
2014: «Μήδεια» του Μποστ