ΖΑΚΥΝΘΟΣ – Σαν διαμαντόδετο κόσμημα, τα πετρόχτιστα πηγάδια στολίζουν τον ορεινό κορμό της Ζακύνθου κι αποτελούν – πάνω απο 500 χρόνια – το “έμβλημα”’ των χωριών μας.
Γιατί τότε, όταν οι πρώτοι κάτοικοι αποφάσισαν να ζήσουν στα ορεινά, ήταν τα πηγάδια που έδωσαν ζωή στον τόπο.
“Σκάβανε στις λάκες οι παλιοί” – μου λέει ο 80χρονος σήμερα Μιχάλης Μαρίνος – “και το χώμα που έβγαζαν από την τρύπα του πηγαδιού, το χρησιμοποιούσαν για να φτιάξουν τα σπίτια τους. Έδεναν τις πέτρες στο βάθος της τρύπας του πηγαδιού κι έτσι πολλά απο αυτά είναι ακόμα λειτουργικά. Στην Εξω Χώρα, αλλά και στ’ άλλα ορεινά χωριά, πίνουμε νερό απ’ τα πηγάδια. Είναι καλό νερό και πάντοτε παγωμένο”.
Κάποια έχουν στερέψει. Τα περισσότερα όμως είναι σαν να φτιάχτηκαν πρόσφατα. Η κάθε οικογένεια έχει το δικό της πηγάδι.
Με κερνάνε ένα ποτήρι νερό και μου δίνουν να πιάσω τον παγωμένο σίγλο. Οσο πιό ζεστή είναι η μέρα, τόσο πιό δροσερό είναι το μέταλλο.
Πολλά πηγάδια χάθηκαν με το άνοιγμα των δρόμων μα κι όσα στέρεψαν, τα στόλισαν οι ντόπιοι με γλάστρες κι έτσι δεν έπαψαν να ‘ναι χρήσιμα και να στολίζουν τα ορεινά χωριά μας. Ίδια κι απαράλλαχτα από τον 15ο αιώνα μέχρι σήμερα.
ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ Γ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ ΣΤΗΝ “ΗΜΕΡΑ”
www.imerazante.gr