“Ενοράσεις και Οράματα” από την Αθηνά Μπετίνη

“Ενοράσεις και οράματα” αποκαλείται ο νέος κύκλος της δουλειάς της καταξιωμένης ζωγράφου Αθηνάς Μπετίνη που μετά από τέσσερα χρόνια απουσίας, η επιστρέφει στην Κύπρο με νέα έργα, τα οποία θα εκτίθενται στην γκαλερί “Αποκάλυψη”.
Η κ. Μπετίνη με πολύ στενούς δεσμούς με την Κύπρο και με πολλές ατομικές εκθέσεις στη χώρα μας είναι ελληνίδα με κυπριακή καταγωγή που ζει μόνιμα στο Λονδίνο. Εκθέτει κατά καιρούς σ’ όλη την Ευρώπη. Η Κύπρος όμως αποτελεί γι’ αυτήν μια προτεραιότητα.
Το έργο της πολύ γνωστό και αγαπητό στο κυπριακό κοινό γιατί αγγίζει συναισθηματικά και παραδοσιακά τις ρίζες του τόπου μας μέσα από λαμπερά ατόφια χρώματα όπου έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε. Η θεματική αποτύπωση καθιστά τον θεατή ταξιδιώτη με απίθανους προορισμούς όπως τον ουρανό και την θάλασσα, τον παράδεισο και τα άδυτα της κόλασης, τον ταξιδεύει σε ένα άχρονο σύμπαν όπου υπερισχύει το κάλλος η ομορφιά και το μυστήριο.
Είναι ένα ταξίδι με στήριγμα την ομορφιά του φυσικού κόσμου τις μνήμες του υποσυνείδητου, την αναφορά σε προσωπικές και τοπικές παραδόσεις όπου αποτελούν τις ανεξάντλητες πηγές της έμπνευσης της.
Η Αθηνά Μπετίνη κατορθώνει ν’ αγγίξει το απίθανο σημείο της φαντασίας και να γεφυρώσει το παράδοξο ενός ατέλειωτου ταξιδιού μέσα σε λαμπρούς σπινθήρες φωτός.
Η καλλιτεχνική της δράση απλώνεται από το Παρίσι μέχρι την Κοπεγχάγη και από το Λονδίνο όπου και η βάση της μέχρι την Λευκωσία.
Η Μπετίνη ζωγραφίζει «τοπία» που μας παρασύρουν σ’ ένα μυστικό κόσμο παράδοξα γοητευτικό, σ’ ένα κόσμο που ζει κρυμμένος βαθειά στην διαφάνεια της ψυχής. Είναι «τοπία» οικουμενικά ιδεατά με απροσδιόριστη γεωγραφική ταυτότητα, αλλοιωμένα μέσα στην ονειρική ενόραση τους. Πρόκειται για ένα προσωπικό υπερρεαλισμό δοσμένο με ένα επιτηδευμένο παιδισμό και απλοποίηση.
Επιλέγουμε κάποια αποσπάσματα από το κείμενο που έχει γράψει ο Δημήτρης Σαλαπάτας για την νέα δουλειά της Μπετίνη. Ο κ. Σαλαπάτας είναι Έλληνας του Λονδίνου και έχει σπουδάσει θεολογία και διεθνείς σχέσεις στο Λονδίνο με δίπλωμα Βυζαντινής Μουσικής από το Ωδείο Αθηνών. Αυτή τη στιγμή εργάζεται για την εκπόνηση της διδακτορικής του διατριβής στο Πανεπιστήμιο Winchester.
Η τέχνη της Αθηνάς Μπετίνη, μας ανάγει από τον παρόντα κόσμο στην αιωνιότητα, προβάλλοντας την διαχρονικότητα του έργου της. Η αλληγορική απεικόνιση λαμβάνει διαφορετικές μορφές, όπου το χρώμα τονίζει όχι μόνο το συναίσθημα της καλλιτέχνιδος αλλά και τον βαθύτερο οντολογικό στοχασμό της.
Το ψεύδος της ζωής καταπολεμάται με την απεικόνιση του μυστηρίου, που ευκολοκατανόητα ψιθύρισε ο θεός της τέχνης στα αυτιά της Αθηνάς, και η Αθηνά ως μία πιστή ακόλουθος ζωγράφισε το φως, την αλήθεια και την πλατωνική ιδέα με απώτερο σκοπό να γίνουμε όλοι μας κοινωνοί όχι μόνο του έργου της αλλά και της μαγείας της ζωγραφικής και γενικότερα της τέχνης.
Η εμφατική απεικόνιση του δέντρου, του καραβιού, του ουρανού, της θάλασσας και το πάντρεμα των έντονων χρωμάτων τονίζουν την κοινωνία και επικοινωνία που επιθυμεί να προβάλλει η καλλιτέχνης μας. Η Αθηνά εξωτερικεύει πάνω στον καμβά τον ψυχικό της κόσμο, την περιέργεια, την αγωνία, το πάθος, την χαρά, τη δεκτικότητα και την αβεβαιότητα της ζωής.
Το δέντρο φέρει πάνω του τον αρχαιοελληνικό και χριστιανικό υπόβαθρο της Αθηνάς, συμβολίζοντας την ζωή, την γονιμότητα, την ενότητα, αλλά πάνω από όλα την ιδέα και τον θεσμό της οικογένειας. Αυτά είναι στοιχεία που χρειαζόμαστε, ειδικά στην πολιτικά και οικονομικά ασταθή κοινωνία που ζούμε σήμερα, όπου αναθεωρούνται παραδόσεις και συνήθειες. Η καλλιτέχνης, όμως, με ένα ειδικό και ιδιαίτερο τρόπο τονίζει τα βασικά στοιχεία της διαχρονικής ανθρώπινης φύσης.
Το καράβι συμβολίζει την ίδια την Αθηνά, η οποία δεν έμεινε μόνο σε ένα μέρος αλλά αρμένισε σε άλλες, ξένες θάλασσες, φτάνοντας στη Δυτική Ευρώπη, σε νοοτροπίες ξένες αλλά και οικείες, φιλόξενες και πρόσφορες για το έργο που κλήθηκε να υπηρετήσει. Παρ’ όλα αυτά τα έργα της δεν είναι φωτογραφίες της ίδιας της Αθηνάς. Δεν απεικονίζουν μόνο το δικό της ταξίδι, αλλά το ταξίδι όλων μας. Ακόμα κι αν δεν μετέχουμε σ’ αυτό, αλλά απλά το παρατηρούμε, με τα φωτεινά και τα σκοτεινά του σημεία, αυτό μας θυμίζει το μεγαλύτερο ταξίδι που έγινε ποτέ, αυτό του Θεού προς τον κόσμο, αλλά φέρνει επίσης και στο νου τα ταξίδια της αρχαιότητας, που ήταν δύσκολα και μακρινά, αλλά γεμάτα περιπέτεια, μαγεία όπως ακριβώς περιέγραψε και ο Όμηρος στο έργο του.
Τα έργα της Αθηνάς δεν πρέπει να θεωρηθούν εικόνες ή φωτογραφίες. Αντιθέτως είναι παράθυρα. Παράθυρα που επιτρέπουν στον θεατή να δει έναν ιδανικό, έναν άλλον κόσμο, ίσως και μια άλλη Ελλάδα… Πρωτίστως είναι παράθυρα στην ψυχή της ίδιας της Αθηνάς που έχει το χάρισμα να απεικονίζει αυτά που άλλοι δεν κατανοούν ή δεν επιτρέπουν τον εαυτό τους να εκφράσουν.
Οι πίνακες της Αθηνάς δεν απεικονίζουν απλά τον κόσμο όπου ζούμε με συμβολικό και μυστικό τρόπο. Είναι μικροί φάροι ελπίδας και χαράς, που φέρουν ένα συναισθηματικό πλούτο, απομακρύνοντας μας από το έρεβος του μεταμοντέρνου κόσμου αναδεικνύοντας τον Ομηρικό φαεσφόρο αίνο, όχι με λέξεις, αλλά με χρώματα, όχι με ποιήματα, αλλά με πινελιές.
Η νέα έκθεση της Αθηνάς Μπετίνη “Ενοράσεις και Οράματα” θα ανοίξει στην αποκάλυψη την Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου η ώρα 19:30 και την έκθεση θα προλογίσει ο κ. Νίκος Περιστιάνης, Πρόεδρος Συμβουλίου Πανεπιστημίου Λευκωσίας.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΣΤΗΝ “ΗΜΕΡΑ”