Ντροπή μας! Οι εξουσίες αλλάζουνε, μα η …βρόμα μένει!

Κάθε φορά που κάνουμε το καθιερωμένο, πλέον, φωτορεπορτάζ μας στην πόλη, λίγο πριν το Πάσχα, θλιβόμαστε πολύ για την ασχήμια που αντικρίζουμε, η οποία είναι πάγια και βασιλεύει παντού! Το πρώτο συμπέρασμα είναι εύκολο: Οι εξουσίες αλλάζουνε, μα η …βρόμα μένει!

Ποιο είναι αλήθεια το πιο απλό πράγμα που θα μπορούσε να ζητήσει κανείς από ένα δήμο με άδεια ταμεία; Το ελάχιστο: Λίγη πάστρα και λίγο σέστο σε βασικά σημεία της πόλης, έτσι για να ανέβει λιγάκι η ψυχολογία μας, διότι σύμφωνα με τους ψυχολόγους το σκηνικό στο οποίο ζούμε, διαμορφώνει κατά πολύ τη νοοτροπία μας σε ό,τι αφορά το ωραίο και το καλαίσθητο, γιατί άμα βλέπει κανείς σκουπίδια παντού και αυτά κυριαρχούν στον τόπο που ζει, μετά από ένα χρονικό διάστημα ο εγκέφαλος συνηθίζει και η ασχήμια του περιβάλλοντος δε ενοχλεί πια!

Ο φωτογραφικός φακός της εφημερίδας μας ξεκίνησε την αποτύπωση της απογοητευτικής εικόνας της παραλιακής γραμμής της πόλης μας από το γραφικό παραθαλάσσιο εκκλησάκι του Αγίου Σπυρίδωνος στις Σγούρνες, το οποίο ατενίζει το πέλαγος στην ίδια θέση, περίπου τέσσερις αιώνες. Υπενθυμίζουμε ότι ο ναός αποκαταστάθηκε πρόσφατα στην αρχική του μορφή, χάρη στις άοκνες προσπάθειες της πρώην Προϊσταμένης της 20ης Εφορείας Ζακύνθου Ζωής Μυλωνά και της αείμνηστης δασκάλας Σπυριδούλας Πέττα – Γιατρά. Αλήθεια, πόση απογοήτευση θα ένιωθε εάν αντίκριζε το εκκλησάκι να μαραζώνει από την εγκατάλειψη και τα σκουπίδια!

Κάτω από τις καλαίσθητες στοές του ναού υπάρχουν πεταμένα μπουκάλια νερού και απορρίμματα, τα οποία φαίνεται ότι άφησαν σουβενίρ οι καλοκαιρινοί επισκέπτες. Ίδια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί και στον προαύλιο χώρο, τον οποίο στολίζουν τα ξερά δέντρα, γιατί δε βρέθηκε κανένας να τους ρίξει μία στάλα νερό και πάσης φύσεως σκουπίδια, με πρώτο και καλύτερο ένα… δονητή να είναι φαρδύς – πλατύς πάνω στα φύκια που έχει ξεβράσει η θάλασσα! Το σκηνικό της κακογουστιάς σε όλο του το μεγαλείο! Η εικόνα τα λέει όλα και κάθε περαιτέρω σχόλιο είναι περιττό!

Η ίδια και χειρότερη κατάσταση επικρατεί και στην παραπλήσια οδό Στουπάθη:

Τα Λαζαρέτα έχουν γίνει μία πρώτης τάξεως χωματερή, για μπάζα, υπολείμματα σιδηροκατασκευών, ρόδες αυτοκινήτων, ξαπλώστρες και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς, ενώ οι ξεραμένοι φοίνικες συμπληρώνουν εξαιρετικά την αντιαισθητική εικόνα της περιοχής.

Απέναντι βρίσκεται ο εγκαταλελειμμένος στην τύχη του υποσταθμός της ΔΕΗ, ένα καταθλιπτικό κουφάρι, λίγο πιο πέρα ένα σκουριασμένο απορριμματοφόρο και δίπλα ακριβώς τα σφαγεία, με τα αίματα από τα σφάγια να τρέχουν στην αυλή!  

Ο απόλυτος ξεπεσμός! Και μετά θέλουμε και τουρισμό! Σαν δεν ντρεπόμαστε!