Σκέψεις για το νέο θεσμό του Συμπαραστάτη και μια πρόθεση

Του Δρ. Κωνσταντίνου Δ. Καποδίστρια

Χθες βράδυ έψαχνα στο Ιντερνετ μήπως βρω κάποια διευκρινιστική εγκύκλιο για τον τρόπο εκλογής του Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης ,τόσο σε επίπεδο Δήμου όσο και Περιφέρειας.
Τυχαία λοιπόν εκεί που γκουγκλάριζα έπεσα στην διεύθυνση eidisis.gr και ειδικότερα στο άρθρο μιας όμορφης κυρίας με το όνομα Μαρία Μουζούρη από τη Γουμένισσα του Κιλκίς.
Το βρήκα φοβερά έξυπνο, ενδιαφέρον και επίκαιρο και σας το παραθέτω με κάποιες πολύ μικρές, δικές μου, αλλαγές που δεν αλλάζουν την ουσία του κειμένου.
Όσοι από εμάς ήρθαμε σε επαφή με την μεταρρύθμιση ‘Καλλικράτης’ όταν ήταν ακόμα σχέδιο νόμου, μπορέσαμε να διαγνώσουμε ότι περιελάμβανε εκτός από αλλαγές και πολλά κενά και ότι ‘ο πρώτος μεταξύ ίσων’ πολίτης, ο οποίος από τη θέση του Δημάρχου ή του Περιφερειάρχη, θα αναλάμβανε να εφαρμόσει τη μεταρρύθμιση αυτή, θα ήταν…. ήρωας ή ανενημέρωτος!!!
Όταν το σχέδιο νόμου έγινε “Νομοσχέδιο” και τα άρθρα και οι ρυθμίσεις του οριστικοποιήθηκαν, τότε σιγουρευτήκαμε!
Ο μεταρρυθμιστής νομοθέτης φαίνεται ότι είχε γνώση των ατελειών και των κενών που εγγενώς υπήρχαν στο νέο νομοθέτημα, έτσι προνόησε για ασφαλιστικές δικλίδες. Μια από αυτές, είναι και η θέση του “Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης” καθώς και του αντίστοιχου Περιφερειακού Συμπαραστάτη.
Σύμφωνα λοιπόν με το Νομοσχέδιο “Καλλικράτης” το πρόσωπο αυτό, θα έχει τις εξής αρμοδιότητες:
1. Δέχεται καταγγελίες άμεσα θιγόμενων πολιτών και επιχειρήσεων για κακοδιοίκηση των υπηρεσιών του δήμου, των νομικών του προσώπων.
2. Διαμεσολαβεί προκειμένου να επιλυθούν τα σχετικά προβλήματα.
3. Είναι υποχρεωμένος να απαντά εγγράφως ή ηλεκτρονικά εντός τριάντα (30) ημερών στους ενδιαφερόμενους.
4. Μπορεί να προβαίνει στη διατύπωση προτάσεων βελτίωσης της δημοτικής ή της περιφερειακής διοίκησης και των σχέσεών της με το κοινό.
Οι νομοθέτες λοιπόν, γνώριζαν ότι θα υπάρχουν “θιγόμενοι πολίτες και επιχειρήσεις”, ότι θα υπάρχει “κακοδιοίκηση των υπηρεσιών του δήμου ή της περιφέριειας”, ότι θα χρειάζεται “διαμεσολάβηση” για να λυθούν τα προβλήματα αυτά.
Αυτή η διαπίστωση από μόνη της θα μπορούσε να ερμηνευθεί ως μια ακόμα Ελληνική Μοναδικότητα.
Πρέπει όμως να ξέρουμε ακριβώς ποιοι είμαστε αν θέλουμε να αλλάξουμε.
Οι νομοθέτες γνώριζαν καλά την ελληνική πραγματικότητα και την προβληματική σχέση μεταξύ πολιτών, επιχειρήσεων και δημοσίων φορέων και οργανισμών! Γνώριζαν ότι αυτό για να αλλάξει χρειάζεται χρόνο αλλά και έναν μεθοδικό και διακριτικό “Δούρειο Ίππο” που θα καταλύσει τα κακώς κείμενα.
Η δική μου ερμηνεία λοιπόν των σχετικών άρθρων, είναι ότι στο νομοσχέδιο αυτό υπάρχει μια προσπάθεια “αυτοϊασης”.
Ο ασθενής “Δημόσιο” στο επίπεδο της τοπικής αυτοδιοίκησης, θα προσπαθήσει να θεραπεύσει την εαυτό του, χτυπώντας εκ των έσω τις ανεπάρκειες του και τους μεγάλους χρόνους ανταπόκρισης και όλα αυτά που οι πολίτες ζούμε συχνά και μας κάνουν τόσο επιφυλακτικούς και συχνά απαξιωτικούς απέναντι στη δημόσια διοίκηση.
Αυτή η προσπάθεια του νομοθέτη για “αυτοϊαση” του συστήματος , ήταν από τα πιο “γοητευτικά” κομμάτια του νέου νομοσχεδίου. “Μια μεταρρύθμιση που προβλέπει θέση για πολίτη, που θα δουλέψει για την αποτελεσματικότητα της!
Επιτέλους κάτι ενδιαφέρον”! σκέφτηκα όταν το πρωτοδιάβασα….
Με μια βαθύτερη ανάγνωση, πρόσεξα επιπλέον: Ο Συμπαραστάτης του Πολίτη και της Επιχείρησης θα πρέπει να είναι “πρόσωπο εγνωσμένου Κύρους και Εμπειρίας”.
Ο νομοθέτης εδώ δυστυχώς κακοσχεδιάζει και αφήνει εντελώς ασαφές το θέμα. Εμπειρία σε ποιόν τομέα ακριβώς θα πρέπει να “εγνωσθεί”; Ποια είναι τα τυπικά προσόντα μιας τέτοιας θέσης; Το “Κύρος” σήμερα, από ποιόν αξιολογείται και με βάση ποια χαρακτηριστικά; Tο έργο; Την εντιμότητα; Τις σπουδές; Την επιστημονική επάρκεια; Την μέχρι τώρα αυτοδιοικητική πορεία;
Μήπως όλα τα προηγούμενα; Μήπως κανένα από αυτά;
Μήπως στις μέρες μας το “εγνωσμένο κύρος” εξαγοράζεται από τις κομματικές παρέες, τις προεκλογικές δεσμεύσεις και τους κολλητούς;
Ο Συμπαραστάτης θα πρέπει να είναι αυτός που μπορεί και θέλει μεθοδικά και με σύγχρονο τρόπο να αποτελέσει μέρος του μηχανισμού αυτοθεράπευσης της αυτοδιοικητικής λειτουργίας.
Θα πρέπει να είναι:
– Αμερόληπτος και ακέραιος
– Να έχει αντίληψη και ευελιξία
– Να έχει επικοινωνιακά προσόντα ώστε να μπορεί να επικοινωνεί τόσο με τους πολίτες όσο και με τις δημοτικές υπηρεσίες
– Να πιστεύει και να το δείχνει ότι το καλό του τόπου του είναι πάνω από το καλό της οποιασδήποτε κομματικής επιλογής.
– Να είναι αποτελεσματικός και αποδοτικός
– Να είναι συνεπής και εργατικός
– Να έχει εμπλακεί ως πολίτης στα κοινά και σε προσπάθειες επικοινωνίας με τις αυτοδιοικητικές αρχές ώστε να είναι σε θέση να κατανοήσει τη θέση του πολίτη αλλά και της αρχής του Δήμου ή της Περιφέρειας.
– Να έχει μελετήσει περιπτώσεις ‘καλοδιοίκησης’ και καλοσχεδιασμένης αυτοδιοίκησης ώστε να πορεύεται με ‘φάρο’ και έμπνευση αυτά τα παραδείγματα
-Να έχει νιώσει τα κακά της κακοδιαχείρισης.
– Να γνωρίζει εργαλεία και τρόπους πρόσβασης στη πληροφορία, αλλά και να έχει τα προσόντα να επεξεργαστεί και να χρησιμοποιήσει την κάθε πληροφορία, άμεσα και γρήγορα
Θεωρώντας λοιπόν ότι τα παραπάνω χαρακτηριστικά είναι πιο συγκεκριμένα και χρήσιμα για την αποτελεσματική υπηρέτηση μιας τέτοιας θέσης από το “εγνωσμένο κύρος και εμπειρία” και έχοντας την πεποίθηση ότι πληρώ αυτές τις προϋποθέσεις, θέτω τον εαυτό μου στη διάθεση της δημοτικής αρχής για την πλήρωση της θέσης του “Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης”.
Η θέση του “Συμπαραστάτη του Πολίτη και της Επιχείρησης” είναι η θέση η οποία αν λειτουργήσει σωστά και καταφέρει να βελτιώσει της ανεπάρκειες της διοίκησης, θα έχει ως αποτέλεσμα την επαναπροσέγγιση των πολιτών στην “πολιτική” ζωή που τόσο έχει απαξιωθεί.
Στόχος αυτού που θα υπηρετήσει τη θέση, θα πρέπει να είναι να καταστήσει τη θέση περιττή!
Αν μου δοθεί η δυνατότητα να την υπηρετήσω, θα εργαστώ σκληρά –όπως ξέρω να εργάζομαι- ώστε η αυτοδιοίκηση και οι υπηρεσίες της να γίνουν τόσο αποδοτικές, ώστε μελλοντικά: ΝΑ ΜΗΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΗ Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ!
Μπράβο κυρά μου, αναφώνησα…καλή σου επιτυχία!